Yves 223

 

Via de FB pagina had ik een paar coördinaten van kunstwerken van Yves in Mosteiro, dus toen we daar weer een kwamen zijn we die gaan bekijken.

Ze waren op een weg waar we nooit komen, dus het was goed dat we de coördinaten hadden.

Ik vind deze hartjesbloem toch wel heel erg leuk. 

Pudim de arroz

Gistermiddag kwam de kleine buurvrouw aankloppen (hier gebruikenn ze de bel nooit) en ze bracht ons een bord vol met rijstpudding.

Het was net gemaakt en nog heel warm, dus we hebben er gelijk wat van gegeten en het was zó lekker.

En zo ontzettend lief, ze hebben zo weinig en dan delen ze toch zoiets met ons, ik vind het hartverwarmend.

Kima

 Paul drinkt af en toe een glas cola, ik drink eigenlijk nooit frisdrank en dat is waarschijnlijk de reden dat we in al die jaren nog nooit KIMA, _DE_ frisdrank van de Azoren, gedronken hebben.

De laatste keer dat we boodschappen deden, kwam ik op weg naar de kassa, door het pad met frisdranken en toen heb ik een flesje meegenomen.

We vonden het heel lekker, met een frisse smaak.

Paul vond het zelfs lekkerder dan cola en gaat i.p.v. af en toe een glas cola nu Kima drinken :-) maar ik hou het bij het ene glas.

 

Nu we het eindelijk geproefd hadden wilde ik natuurlijk wel iets meer weten over deze frisdrank.

Op Portal do conselho Mundial das Casas dos Açores las ik het volgende:

"Kima, geproduceerd door de historische Fábrica de Refrigerantes Melo Abreu, Lda., is een van de meest iconische producten van de voedingsindustrie op de Azoren. Het bedrijf Melo Abreu, opgericht in 1893 in Ponta Delgada op het eiland São Miguel, heeft door de decennia heen de authenticiteit en kwaliteit van zijn frisdranken weten te behouden, waardoor Kima sinds de jaren 50 een waar symbool van regionale identiteit is geworden.

De meest iconische smaak van het merk is Kima met passievrucht, gemaakt op basis van passievruchtconcentraat. Deze drank onderscheidt zich door zijn frisheid, aromatische intensiteit en de balans tussen tropische smaken.

Naast passievrucht biedt Kima een gevarieerd assortiment aan smaken – sinaasappel, ananas en citroen – die allemaal dezelfde toewijding aan kwaliteit en authenticiteit in stand houden.
Kima Melo Abreu is meer dan alleen een frisdrank; het vertegenwoordigt een cultureel en emotioneel erfgoed, dat aanwezig is bij gezellige familiemomenten, gemeenschapsfeesten en in het dagelijks leven op de eilanden. De bekendheid ervan reikt tot over de grenzen heen en begeleidt ook de Azoriaanse gemeenschappen verspreid over de hele wereld, die in deze drank een band met hun geboorteland vinden."

 

 

De tuin zonder onkruid

 

Zaterdag heeft onze buurjongen al het onkruid in de tuin weggehaald en dat ziet er  een heel stuk beter uit.

Nu moeten we zelf de hottentottenvijgen bijknippen en de dode planten eruit halen.

En wat de voortuin betreft, ik heb voorgesteld dat we daar maar een rots´tuin´ van gaan maken :-) 

Intussen in Belgie

De loodgieter zou de laatste week van april komen om een nieuwe radiator in de gang te plaatsen, maar het werd ´ietsje´ later...

Toen we aankwamen was de radiator nog steeds niet besteld en toen we na een paar weken eindelijk een offerte kregen, bleek het een verkeerde radiator te zijn, dus heeft Paul uiteindelijk 

,in samenspraak met de loodgieter, er dan zelf maar een besteld.

Die is nog binnen gekomen toen we er waren en vandaag had de loodgieter dan eindelijk tijd om het ding op te hangen.

 

 De oude radiator

en de nieuwe

Als we weer in Belgie zijn hoeft Paul alleen nog maar het al afgezaagde stukje plint eronder te maken en dan is de gang helemaal af!!! 

Exposição

 Toen we het museum verlieten maakte Paul nog even een praatje met de vriendelijk mevrouw achter de kassa en had hij het natuurlijk ook nog even over Santana Airport.

Oh, maar daar was nog veel meer van, maar in het andere gebouwtje op het terrein en dat was op slot, maar ze ging het open doen voor ons. 

En ja hoor, dit was "Exposição Aeeródrome de Santana 1942-1969" !!!

Dit was nou precies wat we in gedachten hadden bij het lezen over een expositie :-) 

Ik gaf Paul het fototoestel met de vraag of hij ook nog even een overzichtfoto wilde maken, oeps... 

De tentoonstelling bestond uit modelvliegtuigen 

Borden met de geschiedenis van het vliegveld

en heel veel foto´s hoe het vroeger was.

We wisten al veel over dit oude vliegveld, maar door deze tentoonstelling is die kennis aangevuld en dat was heel leuk en interessant. 

 

Museu da Emigração

Elke week als ik naar het strand ga kom ik langs Museu da Emigração.

Nu hadden we ons voorgenomen om, als het regenachtig weer was eens wat van dit soort musea te gaan bezoeken om zo wat meer van ons eiland te leren, maar dat was er nog niet echt van gekomen.

Nu had Paul gelezen dat er in dit museum een tentoonstelling was over het oude vliegveld, Santana Airport, waar we ook een labcache over gemaakt hebben, dus dat was een goede reden om te gaan kijken. 

Dit museum gaat over de Azoreanen die tot het midden van de twintigste eeuw hun eiland hebben verlaten wegens extreme armoede en honger, en de landen waar ze naar toe geëmigreerd zijn.

Nadat we kaartjes hadden gekocht kwamen we langs een ´muur´ van hutkoffers aan de ene kant en borden met foto´s en tekst aan de andere kant. 

Aan het eind van dit stukje hing een model van een oud Sata vliegtuig, Sata is de Azoreaanse vliegtuigmaatschappij.

Eronder hing een bord, bestaande uit 3 stukken, dat ging over de vliegvelden op de eilanden en daar stond een stukje over Santana Airport.

We vonden het wat weinig, maar goed, het is een klein eiland met een klein museum, dus ook een kleine expositie :-) 

Het museum bestaat uit veel borden met tekst aan beide kanten van de paden, maar ik ben meer iemand van een foto zegt meer dan 1000 woorden, dus ik heb dat niet allemaal staan lezen, alleen de borden over de walvisvaart.

Dit museum was vroeger de plaatselijke vismarkt en dat was vooral in het middenpad goed te zien.

Er zijn ook Azoreanen naar Bermuda geëmigreerd en ik vond deze met zand en schelpen gemaakte vorm van het eiland erg mooi.

 

Er werd ook nog aandacht besteed aan de Romeiros (pelgrims) die ook in hun nieuwe woonomgeving pelgrimstochten makeen.

Bij de uitgang waren nog 2 uniformen van Sata piloten te zien en daarmee hadden we het museum gezien.

 

Het gras

 is altijd groener bij de buren, of in ons geval het balkon :-)

 Mica

 Tarek

vinden dat ook :-)

 

Regenboog

 

Ook hier is het weer omgeslagen; grijs met heel veel regen, maar mij hoor je niet klagen, want ik heb dat vele malen liever dan de hitte die nu op vele plaatsen op het vasteland is.

En als de zon dan even doorbreekt geeft dat schitterende regenbogen.

Yves 222

 

Dit kunstwerk zagen we in een straat in Lagoa.

Soms maakt Yves een kattenpoes bij een kunstwerk en hier zagen we er ook een.