woensdag 11 maart 2026

Uitstapje Dag 2 - Nordeste

Na de lunch op de miradouro reden we weer terug naar Nordeste, waar we op een andere miradouro even uitkeken  op de camping aan de ene kant en het zwembad aan de andere kant.
De weg naar het zwembad is ook heel smal en steil en je kunt er beter geen tegenligger tegenkomen, maar we hebben deze weg al vaker gedaan, dus reden we hem nu nog een keer om bij het zwembad te gaan kijken. 
Er lag behoorlijk wat drijfhout in het zwembad, maar het was nu toch te koud om te zwemmen.
Kijken naar de golven en het opspattende water blijft altijd mooi.
Weer terug in het centrum zijn we gestopt bij de snackbar waar we gisteravond gegeten hadden, nu dronken we er een lekkere kop koffie met iets erbij.
Vervolgens zijn we naar de Florestal net buiten het centrum gegaan, waar we een poos rondgewandeld hebben.
Er waren nieuwe dieren, zoals deze bok met grote hoorns en er liepen schattige varkentjes.
De pauwen zochten het vandaag hoger op.
En er liepen nieuwsgierige jonge geitjes te springen, die waren toch zo schattig.
Na het lekkers bij de koffie heb ik alle toestellen maar even geprobeerd :-)
Vervolgens hebben we nog wat rondgewandeld door het centrum.
Banaantjes die zomaar over een muur groeien, ik had er best een paar willen plukken.
Op het stukje onder de brug was opnieuw aangelegd, we hadden het al wel van bovenaf gezien, nu liepen we er doorheen voordat we weer omhoog klommen.
Vanaf de brug heb ik deze foto van het hotel gemaakt, toen hebben we de auto opgehaald en zijn we er naar toegereden, want van zoveel buitenlucht wordt een mens best moe.
Op dee kamer troffen we weer een hele leuke verrassing; allemaal fruit, met bordjes om het op te eten.
Paul poseerde nog even onder de douche die alleen geschikt is voor kleine mensen...
Ik ben een stuk kleiner, maar ik vond het ook een onnozele douche, want als je eronder stond en je wilt het water warmer/kouder zetten, moet je onder de douche vandaan lopen, want de knoppen zaten er een stuk vandaan.
Maar goed, je kunt niet alles hebben, verder was de kamer heel fijn.
Tenslotte zijn we weer bij Elias gaan eten en dat was weer heel erg lekker.
Ook vandaag was weer een heerlijke dag.
 

dinsdag 10 maart 2026

Uitstapje dag 2 - Priolo´s en miradouros

Aangezien Nordeste aan de oostkust van het eiland ligt konden we hier de zonsopgang heel mooi zien.
Na het ontbijt in het hotel haalden we broodjes voor de lunch bij de Spar en dronken gelijk maar even een kop koffie op het terrasje waar we dat altijd doen als we hier zijn.
We reden een stuk over de kustweg en stopte deze keer bij en miradouro voorbij Ponta do Arnel, waar we een schitterend uitzicht hadden op de vuurtoren en het haventje.
We gingen naar het Priolo gebied en om daar te komen moesten we door Florestal da Cancela.
Toen ik daar dit ´boomhuisje´ zag moest ik natuurlijk wel even uitstappen om er een foto van te maken. 
Priolo´s (Azoren goudvink) zijn een beschermde vogelsoort, die maar in een heel klein gebied op de Azoren voorkomt. 
Wij waren hier helemaal alleen
en dat was goed, want samen stonden we heel erg stil te turen en hadden zo het geluk eer een paar te zien.
Foto´s maken is bijna niet te doen omdat de camera scherp stelt op alles wat ervoor zit, maar met wat moeite is het vogeltje in de cirkel te zien. 
Toen we weer naar beneden reden zijn we onderweg even gestopt om foto´s van het uitzicht met op de achtergrond Pico Bartolomeu tee maken.
Op de mooie miradoro Ponta do Sossego zijn we even gestopt om rond te wandelen.
Vanaf hier zagen we in de diepte Praia do Lombo Gordo liggen.
Ik had er wel even willen gaan kijken, maar de weg er naar toe duurt tien minuten, is heel smal met haarspeldbochten en zonder vangrails, dus dat ging het niet worden.
Omdat het aan deze kant van het eiland zo lastig is om bij het water te komen, hebben de mensen hier ook niet veel met de zee, maar zijn ze meer agrarisch ingesteld. 
Ik ontdekte een paar fresia´s, dat vind ik toch zulke mooie bloemen.
We reden weer verder naar Miradouro Ponta da Madrugada, waar we gingen lunchen.
We waren niet de enige met dat idee, want aan het begin van de miradouro zat een hele grote groep Romeiros hun lunch te eten.
Er wordt overal gevraagd om geen foto´s van ze te maken, dus dat doe ik ook niet meer. 
Wij gingen naar een van de lagere terrassen en aten onze lunch aan dit picknicktafeltje.
Een van de miradouro kattepoezen kwam kijken of we nog iets over hadden :-)
Boven ons vloog een buizerd en het lukte me zowaar om hem op de foto te krijgen.

 

maandag 9 maart 2026

Uitstapje dag 1 - Het Hotel

Normaal gaan we, als we in Nordeste zijn, aan het eind van de dag terug naar huis, maar nu hadden we besloten om er te overnachten en morgen verder te gaan met rondkijken.
Paul had rechtstreeks bij het (enige) hotel gereserveerd en kreeg de vraag of hij een kamer met zeezicht wilde.
Hij vertelde dat we in Capelas wonen en de hele dag op zee uitkijken, dus dat het nu niet echt nodig was.
Oh, u woont op het eiland en dan komt u toch hier logeren, Ja het is onze trouwdag blablabla.
Ik ga altijd als eerste een hotelkamer in, want ik wil foto´s maken, dus dat deed ik nu ook.
Ik keek naar het bed en zag daar allemaal rode hartjes op liggen, zo leuk.
Paul vertelde dat toen hij gezegd had dat het onze trouwdag was, ze zeiden dat ze iets speciaals zouden doen. 
Nou en speciaal was het, want overal lagen hartjes; op de handdoeken in de badkamer,
op het nachtkastje
en bij de waterglazen.
Op het tafeltje stond een fles schuimwijn en ernaast stond een bordje met ananas-druiven spiesjes die overgoten waren met chocolade.
Wat een ontzettend leuke verrassing was dit, zo feestelijk! 
De kamer bleek een open haard te hebben, die hebben we niet aangehad, want daar hebben we de koffer geparkeerd :-)
En ze hadden ons toch een kamer met seaview gegeven en we keken recht naar het centrum van Nordeste, zo mooi.  
Er zijn niet zoveel plaatsen waar je kunt eten, maar het hotel heeft een restaurant en dat leek ons wel een goede optie, alleen ging dat pas om half 8 open.
Op de Azoren eten ze heel laat en gaan dan gelijk naar bed (heel ongezond).
Wij hebben ons niet aangepast aan die gewoonte en eten nog steeds rond half zes, zes uur en na zo´n hele dag in de buitenlucht hadden we om vijf uur al best trek, dus om dan tot half 8 te moeten wachten ging het niet worden.
Ik keek online en zag lovende recenties over de vegaburger bij snackbar Elias en aangezien die open was zijn we daar naar toe gegaan.
Die recenties hadden niets teveel gezegd, de burger en frietjes waren echt heerlijk, ik kreeg het allemaal niet op. 
Weer terug op de hotelkamer zagen we de volle maan en de reflectie ervan in het water, wat ook weer heel mooi was.
Het was een fantastische dag!
 

zondag 8 maart 2026

Uitstapje dag 1 - Twee Miradouros

De volgende stop was bij twee miradouros.
Aan het begin van de weg stond een bordje met 16%, wat het wel spannend maakte en de weg bleek ook nog eens over de top van de bergkam te gaan, met aan beide kanten de afgrond.
Aan het eind van het redelijk rechte stuk waren 3 parkeerplaatsen, waar we de auto neergezet hebben. 
Miradouro Pedra dos Estorninhos ligt aan het eind van de bergkam en daar gaat alleen een wandelpad naar toe.
Het wordt smaller en smaller, tot je op de ommuurde miradouro staat, met aan drie kanten diepte naast je.
Ook hier was het uitzicht weer schitterend.

Nadat we uitgekeken waren liepen we weer terug naar de parkeerplaats, waar we op Miradouro do Salto da Farinha de waterval konden zien.
Vanaf de parkeerplaats ging de weg nog verder naar beneden, maar nu veel smaller en met haarspeldbochten.
Volgens de kaart zou je onderaan het eerste stuk de waterval een stuk beter en dichterbij moeten kunnen zien, dus wandelden we naar beneden.
Maar helaas stond daar het riet meters hoog en zagen we niets.
We liepen een stukje verder en zagen door een opening in het riet een picknickplaats onder ons liggen. 
Na een eind gelopen te hebben kwamen we bij de volgende haarspeldbocht, maar daar ging de weg alleen maar verder met bochten richting de oceaan en daarvandaan zouden we dan naar de picknickplaats moeten lopen en daar over een smal paadje naar de waterval.
Dat werd ons een beetje teveel van het goede en we zijn weer naar boven gelopen, waar we op de miradouro nog even naar de waterval gekeken hebben voordat we de 16% weg weer omhoog reden. 

 

zaterdag 7 maart 2026

Uitstapje dag 1 - Farolim

Toen we weer naar de auto gewandeld waren en terug kwamen in het dorp zag ik daar deze mural van o.a. de waterval, de molens en heeet strand.
We reden langs een kerkje dat op een heel groot afgebakend terrein stond met aan beide kanten bomen, als die in blad staan zal het ongetwijfeld een heel mooi gezicht zijn.
Bij de plaatselijke picknickplaats mochten we niet verder rijden, dus parkeerden we de auto en gingen we lopend langs het stuk weiland.
We kwamen op een kustpad waar een spiksplinternieuw hek langs gemaakt was
In de verte zagen we de Farolim (kleine vuurtoren) wat het doel van onze wandeling was.
Er ging een prachtig pad met een hek  erlangs naar de farolim toe en aan beide kanten was nogmaals een hek gemaakt en waar zie je iedereen dan foto´s maken...
Voordat we naar beneden liepen moest ik natuurlijk even op de schommel. 
Die ziet er leuk uit, maar je kunt je niet vasthouden, dus het is meer om erop te zitten en een foto te maken. 
Vanaf het uitkijkplatform bij de farolim hadden we weer een schitterend uitzicht op de kustlijn.
Richting Nordeste 
en richting Maia
 
Langs het pad op weg naar de farolim is nog een miradouro en ik heb al mijn moed bij elkaar geraapt om daar ook even op te gaan kijken.
Diep dat het onder me was, maar wel een mooi uitzicht op de farolim.
Op de terugweg naar de auto werden we begluurd door deze grappige Madeira hagedis.