zaterdag 19 augustus 2017

Corsica dag 11 - Onderweg naar Calvi 1



Na het ontbijt hebben we weer alles ingepakt en om 9.45 uur vertrokken we bij het hotel op weg naar Calvi.
We namen de snelweg naar Casamozza en daar gingen we het binnenland weer in om het eiland over te steken.
Bij Ponte-Nove ligt een cache en die bracht ons bij Petit village corse; een miniatuurdorpje dat van allemaal kleine steentjes is gemaakt in de voortuin  (lees benedentuin) van iemand.



Het was ontzettend leuk gedaan, allerlei verschillende huisjes, zelfs een molen, een toren en een begraafplaats waren gemaakt.




De maker kwam ook nog even voorbij lopen en wees ons de cache, daarr waren we helemaal nog niet aan toegekomen, want we waren zo bezig met het dorpje te bekijken.

De maker had wel een paar van deze bordjes opgehangen...
Zonder deze cache waren we er gewoon voorbij gereden terwijl het vlak aan de weg lag, en dat zou toch echt jammer geweest zijn.
Een stuk verderop vonden we dit er ook net uitzien als een miniatuur tafereel, het zou zo een stukje van een treinbaan kunnen zijn.
In Bastia had Paul een spoorwegregeling meegekregen en die ging hij nu even 'uitgraven' om te kijken of er binnenkort een trein voorbij zou komen.
Dat zou nog zeker een uur gaan duren en daar hebben we niet op gewacht.
De weg waar we nu op reden was heel mooi, vlak en er waren zelf muurtjes langs gemaakt.
In de verte zagen we nog sneeuw op de bergtoppen liggen.


We reden verder tot Ponte Leccia, daar ging de weg weer naar het noorden toe, naar de kust.

Hier waren af en toe wel parkeerplaatsen waar we konden stoppen om even van het uitzicht te genieten en foto's te maken.


Op een van de parkeerplaatsen hadden we uitzicht op Plage de Lozari, maar toen we daar even later voorbij kwamen zagen we het strand niet meer omdat er campings tussen het strand en de weg waren.
Aan de overkant van de weg was een Spar en toen we daar naar toe reden om lunch te kopen zagen we dat er een pleintje was met allemaal restaurantjes en winkeltjes.

Nadat we bij de Spar broodjes en camembert gekocht hadden zijn we bij een van die restaurantjes koffie gaan drinken.


Hierna reden we verder naar de volgende cache bij La tour de Lozari.
Daar aangekomen was het eerst niet duidelijk of er nu een parkeerplaats was, omdat je er tussen palen door op en af moest rijden, maar we zijn er toch maar opgereden.
Daarna dachten we dat er geen pad was, maar het bleek dat er in het stenen muurtje toch een opening was, met daarachter nog een stenen muurtje, zodat het pad bijna niet op viel.

We zijn naar de toren toegelopen


en in de schaduw daarvan hebben we, met prachtig uitzicht op de baai, zitten picknicken.


vrijdag 18 augustus 2017

Corsica dag 10 - De noordpunt 2



Nu gingen we verder over de kustweg richting het noorden en het was maar goed dat we aan de bergkant reden, want de weg ging veel hoger dan we gedacht hadden, had ontzettend veel bochten, was smal en het ergste was dat er bijna nergens ook maar iets van een vangrail was…
Ook was er nergens plaats om even te stoppen en uit te kijken, dus Paul had er ook helemaal niets aan want die moest zijn ogen op de weg houden, want ze komen hier heel regelmatig over onze weghelft door de bocht scheuren.
Omdat we nergens konden stoppen  ben ik maar foto's uit de auto gaan maken.
Hier is een stuk van de weg weggespoeld en was er een (tijdelijke) brug gemaakt.
Op sommige plaatsen kon je heel goed zien dat ze een stuk van de rotsen weggehaald hadden om de weg verder te laten gaan.
Soms konden we de weg in de verte zien liggen.
Mooi geen vangrail in de scherpe bocht, hopelijk kan het rotsblok een auto houden, anders is het plons is water...

Halverwege de route bij Nonza lag een earthcache bij een uitkijkpunt en daar wilden we stoppen en even de benen strekken, maar het was daar polonaise lopen en fileparkeren;niet te filmen.
Er was nergens een plaatsje en toen we de hoek om reden bleek de parkeerplaats bij de kerk, die op de tablet stond helemaal vol te zijn en ook langs de kant van de weg was het helemaal vol tot aan de volgende bocht, waarna de weg zo smal werd dat parkeren niet meer kon.
Keren konden we nergens en toen zijn we maar doorgereden.
Een aantal kilometers verderop was een smal stukje grond naast een rots, waar de auto net kon staan en daar hebben we onze lunch opgegeten.
We reden verder naar Pino, waar ook redelijk wat auto's stonden, maar daar konden we wel parkeren.

In dit hele kleine gehucht was zelfs een spar, met best een uitgebreid assortiment en daar hebben we drinken gekocht.
Het dorpje lag onder ons, maar we zijn boven aan de weg gebleven, omdat we geen zin hadden in een steile afdaling/klim.
We konden vanaf een afstand niet goed zien of dit nou een huis is of een heel groot familiegraf.


Vanaf Pino kun je nog een stuk verder naar de kop van het eiland rijden, maar dat hebben we niet meer gedaan, want dit was al reuze vermoeiend.
We hebben de weg naar Santa Severa genomen en na twee flinke haarspeldbochten die maar een klein beetje naar boven gingen (350 meter) kwamen we op een redelijk rechte weg die het eiland overstak.
In Santa Severa zijn we weer richting Bastia gegaan.
Deze weg liep een heel stuk lager, misschien 20 meter boven zee nivo en hier waren wel overal vangrailen of van die stenen muurtjes…
Toen we de zoveelste bocht omkwamen zagen we de mooie baai van Pietracorbara.
Het had een heel mooi zandstrand en daar zijn we de parkeerplaats opgereden om even te kijken of het leuk zou zijn om hier te zwemmen.



Er waren mensen in zee en het water werd niet gelijk heel diep, dus we hebben onze zwemkleren aangetrokken en zijn gaan zwemmen.

Het water was echt heerlijk en we zijn er heel lang ingeweest.
Daarna zijn we weer naar Bastia gereden waar we eerst bij LeClerc ons avondeten gingen kopen.
Paul nam een salade, ik had vanavond eens een keer

blini’s met een schaaltje met houmous, tzatsiki en masaka.
Als toetje aardbeien en Griekse yoghurt met honing.

's Avonds hebben we rondgerommeld en vrij lang met thuis gebeld.

donderdag 17 augustus 2017

Corsica dag 10 - De Noordpunt 1

We begonnen de dag met ontbijt op het balkon.
Daarna reden we naar een tankstation om de auto helemaal vol te tanken, want vandaag gingen we het schiereiland boven Bastia bekijken.
De weg daar is beschreven als slecht,dus we zouden wel zien hoe ver we kwamen, maar aangezien er weinig tot geen tankstations onderweg zijn, leek het ons beter met een volle tank op pad te gaan.
Op Google maps hadden we gezien dat we het beste eerst naar de westkust konden rijden en dan omhoog, omdat we dan aan de bergkant zouden rijden.
Daarom reden we eerst een stukje zuidwaards naar Les Chenes en daar gingen we vrij snel hoog de bergen in, maar deze weg was goed en verder viel het met steile afgronden zonder vangrail erg mee.

Even voorbij Oletta gingen we bij Lac de Padula  twee caches zoeken.

Het is een groot stuwmeer met een hele rare vorm, zodat het steeds lijkt of het verschillende kleine meren zijn.
Het was er prachtig en heel rustig, op een paar vissers na die bij de parkeerplaats zaten te vissen hebben we niemand gezien.
Er waren veel van deze bloemen.
We staken een breed pad over en aan de andere kant zagen we weer een heel ander stuk van het meer.


Daarna zochten we een cache vlak voor Saint Florent.
Hij lag op een rustig plaatsje en we konden zowat op het nulpunt parkeren.



Toen we door het kleine havendorpje reden was de parkeerplaats helemaal vol en het leek wel een mierenhoop van auto’s die op zoek waren naar een plekje.
Voordat we het wisten waren we het dorp al weer uit en daarna konden we nergens meer parkeren, maar toen ik op de tablet keek zag ik dat er achter de Spar een heel groot parkeerterrein moest zijn, dus is Paul bij de eerstvolgende rotonde, die drie kilometer verder was, omgedraaid en terug gereden.
Er was inderdaad een hele grote parkeerplaats (voetbalveld dat niet meer wordt gebruikt) maar dat was afgesloten; gelukkig was er op het kleine parkeerterrein ernaast nog net een plaatsje vrij.
Daar hebben we de auto toen neergezet en zijn we op een terras met uitzicht op de haven en het dorpspleintje, heerlijk onder grote plantanen koffie gaan drinken.


Daarna zijn we naar het einde van de haven gelopen.

Uitzicht op de bergen waar we straks naar toe gaan.
In tegenstelling tot Cyprus zagen we hier bijna geen kattepoezen, maar hier lag er eentje onder een rots van de strekdam heerlijk te slapen.
Terwijl we daar stonden zagen we nog een hangglider voorbij komen.
Daarna zijn we via een pleintje en de winkelstraat weer terug naar de auto gelopen.
Popey is hier ook geweest tijdens zijn reizen :-)
Het was een leuk plaatsje om een poosje rond te kijken.

woensdag 16 augustus 2017

Corsica dag 9 - Hotel Bastia 2

Terug in het hotel hebben  we een kop koffie gedronken en toen zijn we gaan zwemmen.
Het water in het zwembad was erg warm.
Ze hadden er water noodles en dat vind ik ook altijd wel leuk om mee te zwemmen.
Het woord waterfiets kreeg hier een hele nieuwe betekenis :-)
Na het zwemmen zijn we nog even door de tuin gelopen, maar omdat ik geen camera bij me had is Paul later nog terug gelopen om foto's van het zwembad en de tuin te maken.

De tuin was erg mooi.
Er was ook een waterval, die we vanaf het balkon wel kunnen horen maar niet zien.

Ons balkon en je kunt mij ook nog net een beetje zien
Er is zelfs een fitnessruimte. Die hebben we maar overgeslagen, maar als je aan het fitnessen bent heb je wel een mooi uitzicht op de tuin.
We aten weer op het balkon
Later op de avond leek het alsof de bladeren van de palmboom blauw waren in het maanlicht.
En nu viel het ons op dat we Furiani konden zien liggen.
Paul heeft lang op het balkon gezeten, ik ben lekker op het bed gaan zitten met mijn voeten languit.