maandag 3 augustus 2015

Alstonville

We vertrokken op maandag, reisden ook nog op dinsdag, gingen slapen en stonden op  donderdagochtend op terwijl we ons afvroegen waar woensdag gebleven was...
Na het ontbijt pakten we onze koffers uit en zijn we een beetje om het huis heen gaan kijken.
Als je het huis uitloopt (of voor de ramen aan de voorkant staat) zie je dit
Het huis ligt in een doodlopende straat op een heuvel.
 De voorkant van het huis
 We zijn verder de heuvel opgelopen naar het einde van de straat en daar zag ik deze ontzettend leuke brievenbus.
 Toen we weer de oprit opliepen werd er vreselijk gekrijst en werden we zo'n beetje aangevallen door een paar masked lapwings, om je helemaal suf te schrikken.
 Opvallend is dat er naast de huizen grote watertanks staan. Er is geen waterleiding, maar het regenwater wordt opgevangen en ook gebruikt als drinkwater.
Het huis ligt ongeveer 3,5 kilometer vanaf de plaza, dus we namen de auto om daar even een paar boodschappen te gaan doen.
 Er waren allemaal kleine winkeltjes, waaronder een winkel waar ze van alles en nog wat verkochten en het aanbod aan hobbyspullen verbazingwekkend groot was.
Ik heb er niet lang gekeken want de jet-lag sloeg toe en ik stond op mijn benen te draaien.
We gingen naar buiten, waar het wat beter ging.
Het plan was om bij dit oude treintje een cache te zoeken.
Er waren verschillende deurtjes die open konden en waarachter het erg donker was, daarom haalde Paul de (felle) zaklamp die in de auto lag.
Hij scheen ermee in een ruimte, zag de cache die bewaakt werd door een enorme spin; een formaat wat wij hier gelukkig niet kennen.
Ik zag hem gelukkig niet en voelde me ook niet geroepen om dit Australische  exemplaar te gaan bekijken :-) en de cache hebben we lekker laten zitten.
 In Engeland hebben we wel eens vega pasteitjes gegeten en die hadden ze zowaar hier ook in de diepvries, samen met twee zakjes gemengde salade werd dat ons makkelijke maar ook lekkere avondmaal.
 En wie had er zijn eigen vanille vla? lol

zondag 2 augustus 2015

Naar Australië 2

De volgende vlucht ging van Dubai naar Perth en was weer met Emirates.
We vlogen voor de eerste keer in een Airbus 380 (dubbeldekker)
Het volgende stukje heb ik gepikt van Jasmine's weblog :-)
---Aangezien vliegtuigmaatschappijen rekening houden met de tijdzones waarin ze vliegen, om het assimileren te vergemakkelijken, wordt reizen naar het oosten een heuse eet uitdaging. Zeker als je maag nog geprogrammeerd staat op Belgische tijdzone. Aan boord werden de twee grootste maaltijden van de dag geserveerd: ontbijt en avondmaal.
Het ontbijt had een Engelse draai gekregen met een omelet, bonen in tomatensaus met brood en een dessert bestaande uit exotische vruchtenplakken.
Het tweede avondmaal bracht tortelini gevuld met parmezaan, asperges, salade, chocolademoussetaart met abrikozenjam en brood.---
Ik kan het me niet herinneren en volgens mij heb ik dat ook allemaal niet gegeten, want ik vind er niets van terug in mijn dagboek :-)
Tijdens deze vlucht moesten we een inreis formulier invullen die we, toen we in Perth geland waren af moesten geven bij de douane.
De controle viel reuze mee, afgaande op series als Border Control (waar Julian altijd naar kijkt) had ik het veel erger verwacht dan het werkelijk was. Verder dan een douanecontrole, bagagecheck en de willekeurige explosievenrestantentest was het niet.
Nu moesten we van de internationale aankomst/vertrekhal met een bus naar de Domestic Hall.
 Het was even zoeken naar de goede bus, maar die hebben we gevonden.
 In de vertrekhal dronken we koffie en chocolademelk met bananenbrood erbij.
Paul maakte een praatje met en een foto van de dames die de koffie maakten.
Aangezien er een spertijd bestaat voor Sydney Airport moesten we vijf uur wachten voor de volgende vlucht vertrok.
Ik kon alleen nog maar denken aan liggen.
Het was heel rustig op de luchthaven en dus stoelen genoeg, maar die hadden allemaal van die vaste leuningen ertussen.
Nergens was er een plekje om te liggen en omdat het me toch allemaal niet meer kon schelen, heb ik mijn jas op de grond gelegd, rugtas als kussen gebruikt en heb ik een paar uur op de grond liggen slapen :-) waar Julian deze foto van gemaakt heeft.
Eindelijk werd het dan tijd voor de laatste vlucht van Perth naar Brisbane, uitgevoerd door Quantas (Partner van Emirates).
 Perth heeft een grote mijnindustrie en regelmatig keren mijnwerkers terug naar huis. Of het om die reden is of om een andere, maar ongeveer 98% van het vliegtuig was gevuld met sterk uitziende mannen, waaronder enkele luide snurkers.
Jasmine en ik kregen weer als eerste een maaltijd?, maar bij Quantas zag dat er toch wel even heel wat anders uit dan bij Emirates.

 Nu was ik inmiddels wel helemaal het spoor bijster van aan welke maaltijd we nu bezig waren, dus misschien was dit wel een vroege ochtend snack :-)
Dit was de inhoud van het zakje
Omdat we nu een binnenlandse vlucht hadden, waren we in Brisbane snel door alle controles heen.
We hadden een telefoonnummer gekregen en toen we dat belden werden we opgehaald door een taxibusje, dat ons naar de parkeerhal bracht waar de auto stond.

 Gelukkig kan Paul overal slapen en heeft hij nooit last van jet-lag, dus hij was nog goed bij zijn positieven om in een onbekende omgeving, aan de verkeerde kant van de weg  nog twee uur auto te kunnen rijden.
Na een uurtje zijn we gestopt bij een MacDonalds.
Toen ik deze foto van pancakes zag en vroeg wie die gegeten had, bleek ik dat zelf te zijn :-)
 Na nog een uurtje rijden kwamen we dan _eindelijk_  veilig aan op onze bestemming: Alstonville.
Ik maakte vlug wat foto's van de binnenkant van het huis en toen zijn we voor een paar uurtjes naar bed gegaan.
Ik had de wekker om 16.00 uur gezet, maar voor die tijd werd ik wakker van de hoofdpijn. Ik nam een aspirientje, wat er niet lang daarna weer uit kwam en ben weer verder gaan slapen.
Paul en Jasmine zijn het dorp ingegaan en hebben Chinees eten gehaald. Het zag er heerlijk uit, maar meer dan een beetje maissoep hoefde ik niet.
 
 We zijn nog heel even opgebleven, maar daarna weer naar bed gegaan, want zo'n hele lange reis is ongelofelijk vermoeiend, maar je moet er wat voor over hebben :-)

zaterdag 1 augustus 2015

Naar Australië 1

Terug uit Madeira, waren we net begonnen om ons te verdiepen in het huren van een camper om van de zomer een rondreis door Ierland te gaan maken, toen er op een avond vlak voor het eten, een mailtje van HomeExchange mijn inbox in kwam.
Het was van Graeme en Sandra uit Australië, die zochten een ruil tussen half mei en half augustus de komende zomervakantie.
Omdat Australië op onze landen 'wish-list' stond bekeek ik hun pagina even vlug en wat ik zag sprak me erg aan, dus onder het eten gooide ik het in de groep.
'De groep'  en met name J&J leek het ook wel wat (als die het niets vinden en thuisblijven kunnen we natuurlijk niet ruilen) en met elkaar bekeken we de pagina nog eens goed en besloten om terug te mailen dat we geïnteresseerd waren.
Toen Paul vrij had kunnen krijgen konden we alles bevestigen en hadden we een ruil voor 4 weken, die op 22 juni zou beginnen.
Vandaag was het dus zo ver. Graeme en Sandra waren al in Brussel, ze zouden met de trein naar Leuven komen en dan zou Paul ze daar ophalen.
Wij waren in afwachting van de post en de wijkverpleegkundige, dus toen de bel ging en ik open deed verwachte ik een van de twee op de stoep te zien staan, maar het was een onbekend echtpaar: Graeme en Sandra :-)
Ze hadden geen bereik met hun telefoons en daarom hadden ze een taxi naar ons huis genomen: verrassing.
We maakten kennis, deden een toer door het huis en de tuin, babbelde nog wat en toen was het voor ons tijd om naar Zaventem te vertrekken.
Graeme ging mee om ons af te zetten.
We waren ruim op tijd vertrokken, wat maar goed was, want er stond een niet rijdende file op de snelweg.
Gelukkig konden we er af bij een afslag en namen we de binnendoor wegen, wat ook niet echt opschoot, omdat er wegwerkzaamheden waren.
Maar uiteindelijk kwamen we er dan toch nog mooi op tijd aan.
Graeme vertrok met onze auto en wij gingen de bagage afgeven.
Een vriendin van Jasmine die op de luchthaven werkt zag ons lopen en kwam ook even gedag zeggen.
Toen we door de handbagage- en paspoortcontrole waren begon de vakantie pas echt bij Starbucks :-)
 We vertrokken mooi op tijd en Paul maakte foto's van de baan die op het ogenblik gesloten is omdat er werkzaamheden bezig zijn.
 ook maakte hij een foto van de file die er nog steeds stond...
 We vlogen voor de eerste keer met Emirates en dat is heel goed bevallen; net even wat meer beenruimte dan andere maatschappijen en geweldig flight entertainment met een gigantisch uitgebreid filmaanbod.
Ik heb films gekeken, maar door mijn pilletjes kan ik dat eigenlijk net zo goed laten, want ik kan me later toch niet meer herinneren waar ze over gingen.
Ook kregen we een kleine toilettas met tandenborstel, tandpasta, oogmasker en zachte sokken.
En de maaltijden die we kregen waren heel uitgebreid en heel smakelijk.
Jasmine en ik hadden van te voren voor de lacto-ovo maaltijden gekozen en die keus werd automatisch doorgetrokken voor alle vluchten.
De eerste maaltijd bestond uit o.a. couscous, linzencurry met wilde rijst, spinazie met quinoa, een zonnenbloempitbroodje, koekjes crackers en een alpro soya chocolade toetje.
 Maar ook de niet vega maaltijden waren volgens Paul en Julian erg lekker.
 Toen het donker werd verschenen er allemaal kleine lampjes op het plafond van het vliegtuig.
Zoiets heb ik ook nog nooit gezien en ik heb er best veel foto's van gemaakt (Jasmine zei dat ik maar bleef fotograferen en zeggen dat het zo mooi was) en daar ben ik nu wel blij om, want ik kan het me dus echt niet meer herinneren, wat wel jammer is.
 Zo'n zes uur nadat we opgestegen waren vlogen we boven een verlicht Dubai.
In Dubai hadden we 3 uur voordat de volgende vlucht vertrok en ik wilde ontzettend graag een cache zoeken die voor de airport ligt.
We gingen dus door de douanecontrole, kregen een mooi stempel in onze paspoorten en kwamen toen buiten in een niet te geloven hitte terecht.
Twaalf uur 's nachts, 33 graden met een gevoelstemperatuur van 37 graden. Dubai is dus echt geen land waar we nog eens naar toe zullen gaan om er vakantie te houden.
 De cache lag in de buurt van de luchthavenmoskee. We hadden even moeite om het juiste level te vinden, maar toen we daar aangekomen waren konden we de cache snel vinden.
 Dat was maar goed ook, want toen konden we snel weer naar binnen, uit de hitte vandaan.
We moesten opnieuw door de douanecontrole en kregen weer nieuwe stempels in onze paspoorten, altijd leuk.
 De airport is erg mooi.
Dit is een watervalmuur.
Toen het weer boardingstijd was begon de (van tv bekende) Australische toegangscontrole  al.
Op verzoek van de Australische regering werd alle handbagage van boven naar onder onderzocht voordat we het volgende vliegtuig in mochten.

vrijdag 31 juli 2015

Neil Diamond Melody Road Tour

Vier jaar geleden gingen we naar een concert van Neil Diamond en we dachten echt  dat dat de laatste keer zou zijn dat we de man live zouden zien optreden, hij was toen tenslotte al 70 jaar.
Niets was minder waar, want eind vorig jaar bracht hij een nieuwe cd uit en daar kwam een nieuwe wereldtournee achteraan, waar we kaartjes voor kochten.
De avond voordat we naar Australië vertrokken zaten wij in het Sportpaleis in Antwerpen.
Het was er gelukkig niet zo bloedheet als de vorige keer en we hadden nu plaatsen een paar rijen vanaf het podium.
Dat zag er met de diamant vorm alvast mooi uit.
 Even voor acht werden er drie mensen voor het licht omhoog gehesen
 En om acht uur was het zover:



Het was een hele mooie show. Wat rustiger dan anders, wat ook wel mag op die leeftijd, maar erg mooi.
Wij hebben ervan genoten.

vrijdag 3 juli 2015

Na de trail 2

We waren veel sneller bij het hotel dan we gedacht hadden en daarom liepen we een stukje door naar
St George's Gardens.
In eerste instantie leek dit ook een gewoon parkje
maar toen we er een klein stukje ingelopen waren zagen we allemaal grafstenen langs de muur staan.
Nog een stukje verder waren allemaal graven. Het blijkt dat dit een van de eerste begraafplaatsen was die niet bij een kerk hoorde.
Heel apart, mooi en onverwacht dit parkje.
Ook heel apart en onverwacht is het Calthorp Project een stukje verderop
Er was nu niemand dus we konden er rustig rondkijken en de cache zoeken.
Er waren paden en banken met mozaïek werk en allerlei andere kunstwerken.
We liepen terug naar het hotel, waar we onze koffertjes ophaalden.
Op weg naar het station kwamen we weer langs de British Library, die was nu open.
Eerst keken we rond op de piazza waar Isaac Newton druk bezig was :-)

Paul wilde graag even binnenkijken en dat mocht zowaar met onze sleurkoffertjes, iets dat ik echt niet verwacht had.
Het is een indrukwekkend groot gebouw, dat we ook op onze to-do list zetten om een volgende keer eens rustig en zonder koffertjes te kunnen bekijken.
De volgende keer moeten we minimaal 2 maanden (om te beginnen) lol
Tegenwoordig eten we voordat we terug gaan bij Wasabi op Kings Cross Station en dat bevalt heel goed. Het eten is lekker en je hoeft niet te stressen , omdat je toch al vlakbij de trein bent.
Na het eten liepen we op ons gemak naar de Eurostar toe, waar we zonder problemen door alle controles kwamen en de trein deze keer op tijd vertrok.
Vanuit de trein maakte ik deze foto van de zonsondergang.
En zo kwamen we tegen twaalf uur weer thuis.
Shaun, Shirley en Snowflake zijn direkt naar Kantoor gegaan, waar ze rustig konden slapen zonder alle andere breisels.
Ze waren helemaal uitgevloerd, maar vonden dit familiebezoek helemaal fantastisch :-)
Paul is ook vrijwel gelijk naar bed gegaan, want die moest de volgende dag weer werken.
Ik moet altijd even iets doen, anders slaap ik toch niet, dus ik ben de foto's gaan bekijken;
even lekker nagenieten van weer heerlijke dagen in Londen en een geweldig leuke trail.