maandag 30 mei 2016

Boekarest dag 1 Het licht festival

Het was heel erg druk bij de Pizza Hut en daardoor duurde alles lang, maar dat vonden we niet erg, we zaten lekker, onze voeten konden uitrusten en hoe langer het zou duren, hoe minder tijd we rond hoefden te hangen voor het licht festival zou beginnen.
Toen we betaald hadden en naar buiten liepen was er aan de overkant van de straat, op het paleis Cercul Militar National, een klok bezig met af te tellen; hij stond op 4 minuten, dus dat was een perfekte timing.
Toen de klok op nul kwam, barstte er een prachtige lichtshow los op de muziek van Ode an die Freude van Beethoven. Het was werkelijk schitterend.





Het werd drukker en drukker, de engelenvleugels waren erg populair.
Er was ook veel te doen voor de kinderen. Hier konden ze op knoppen drukken en dan veranderden de kleuren en figuren op het gebouw aan de overkant van de straat.
Hier staan we bij een eigenlijk korte pilaar van lichtgevende buizen, maar omdat die tussen twee spiegels in staat leek het net of je in een oneindige diepte keek.
Op dit gebouw was een lichtshow met de zon, maan, sterren en planeten.
Deze mobile, gemaakt in Eindhoven, Nederland, hadden we vanmiddag al gezien, maar nu het donker was kwam hij heel mooi uit.
Ook hadden we vanmiddag op dit plein, tussen een vierkant van hekken, een enorm plastik zeil zien liggen. We dachten dat er een gat in het plein zat dat afgedekt was, maar het bleek dus een Spiderman achtige figuur te zijn die nu opgeblazen en verlicht was.

Er waren veel verschillende lichtkunstenaars en er was dus ook veel variatie in wat er te zien was.
Dit tapijt, waarvan de patronen veranderden als de kleur van het licht veranderde was ook erg mooi.
Het deed me denken aan een van de eieren van de Egg Hunt in Londen, daar werd deze techniek ook toegepast op een kleed onder het ei, maar nu konden we op het kleed lopen en het mooi van dichtbij zien.
Dit kleed was het laatste van de route en wij waren nu weer vlakbij het hotel, wat heel goed uitkwam, want ik heb door al het lopen van gisteren en vandaag 3 blaren op mijn voeten.
Die heb ik eerst maar eens afgeplakt met speciale blarenpleisters en daarna hebben we nog wat rond gerommeld en zijn we moe in bed gedoken.
Onze eerste kennismaking met Boekarest was heel positief.

zondag 29 mei 2016

Boekarest dag 1 een eerste verkenning

Via de Piata Revolutiei liepen we langs het standbeeld van Carol I, de eerste koning van Roemenie
langs Memorialul Renasterii (monument van de opstand), in de volksmond 'de aardappel' genoemd.
Het deed ons denken aan de gespieste kever in Leuven, ook al zo prachtig (not)
Dit was ook een heel bijzonder gebouw, een oud huis en daarop een nieuw stuk van glas, over vlaggen en modderschuiten gesproken, je vraagt je soms af hoe in de wereld er toestemming komt voor zoiets.
Een paar aparte handgepen, mooi voor mijn verzameling.
En hier nog zo'n gebouw, de voorkant was blijven staan, daarachter allemaal glas.
De receptioniste van het hotel had ons al gezegd dat vanavond het lichtfestival zou beginnen en we zagen er overal al reklame voor en het opbouwen van de attrakties.
Deze deurknop zagen we op de deur van het casino.
Dit was één van de lichtattrakties, er was nu nog niemand en ik wilde wel eens een keer in mijn leven voor engel doorgaan :-)
Op het pleintje voor het Odeon theater stonden allemaal verschillende vleugels, met een aureool erboven.
We liepen tegen de Pizza Hut aan en omdat het etenstijd was, we nog nog geen restaurantjes tegengekomen waren en niet zo heel veel puf hadden om verder op zoek te gaan, zijn we daar gaan eten.
Eerst aten we romige groentensoep
daarna nam ik penne met champignons en feta
en Paul nam, zoals altijd, een pizza Hawaii.

zaterdag 28 mei 2016

Boekarest dag 1 het hotel



We namen een taxi naar het hotel en inderdaad, ze rijden hier als ongeleide projektielen, maar ik heb geen ongeluk gezien en dat lukt in Belgie niet, 20 minuten rondrijden zonder een ongeluk te zien.
In het hotel aangekomen kregen we gelijk de sleutel van de kamer.





We hebben ons geinstalleerd, wat gedronken en toen we naar buiten wilden gaan zagen we dat het begon te regenen.
We hebben gewacht tot de bui over was en in de tussentijd wat op de pc's zitten tokkelen en Paul heeft de Pocket Query van Boedapest op de gps gezet.
De bui duurde niet erg lang en toen zijn we een paar caches in de omgeving van het hotel gaan zoeken.
Het hotel staat in de George Enescu staat, dat blijkt een bekende Roemeense componist geweest te zijn. Wij kende de goede man niet, maar zijn zijn naam tijdens deze reis meerdere keren tegengekomen.
Aan het begin van de staat staat een standbeeld van hem.
Sommigen straten zijn heel erg breed
We zagen grauwe, vervallen flats, maar ook dit prachtige gebouw
en kwamen langs het Theodor Aman museum. Ook van deze man hadden wij, kultuurbarbaren, nooit gehoord, hij was een bekende Roemeense schilder.

vrijdag 27 mei 2016

Van Amsterdam naar Boekarest

In plaats van dat we om 6.00 uur vanaf Brussels Airport zouden vliegen, moesten we nu om 6.00 uur opstaan.
We hadden krentenbollen en eierkoeken meegenomen als ontbijt en aangezien we nooit op reis gaan zonder waterkoker, konden we ook alvast een kop koffie maken.
De Hotel bus bracht ons weer naar Schiphol toe, waar we zelf moesten inchecken en ook zelf de koffers moesten doen; het gaat echt niet sneller, want veel mensen weten niet hoe of wat en er moet ook steeds personeel bijkomen, dus het voordeel voor de reizigers ontgaat me helemaal, maar het zal wel besparend zijn voor de luchthaven.
De paspoorten hebben we op de ouderwetse manier laten controleren, niet bij de zelfscanner, maar door de Marechaussee.
Ik was zo door de handbagage controle heen, Paul's sleurkoffertje werd eruit gehaald en aan een grondige controle onderworpen, omdat ze zoveel kabeltjes zagen..
Nou dat klopt wel, want het is niet meer normaal wat er aan apparaten en bijbehorende adapters  meegaat.
Maar alles was goed, men wenste ons een fijne vakantie en we mochten verder.
Toen was het inmiddels al wel weer tijd geworden voor koffie en waar kun je die beter drinken dan bij Starbucks :-)
Toen het tegen boardingstijd begon te lopen zijn we richting de gate gegaan, waar het vliegtuig net aankwam.
Toen de bagage in het toestel ging, zagen we onze koffers op de band.


Voor deze vlucht heb ik mijn kan-me-niet-schelen pilletjes vervangen door plantaardige  (3 stuks), dit wordt een testvlucht voor Cuba, want ik vind het een beetje zonde als ik straks de eerst twee dagen van de reis zomaar "kwijt" ben omdat ik me niets meer kan herinneren.
We vertokken met een kleine vertraging.
Paul zat aan het raam, ik middenin en naast me een Chinese meneer. Het toestel was lang niet vol en daarom vroeg of ik aan een stewardess of ik aan het gangpad mocht zitten, omdat ik vliegangst heb en dat mocht gelukkig. Daarna was de bemanning erg vriendelijk en deed al het mogelijke om me op mijn gemak te stellen.
Daar gingen we

In het vliegtuig had Paul natuurlijk de camera bij de hand om foto's te maken, zoals hier van Zaandam.
Het lijkt wel goed te gaan met deze pilletjes. Onderweg heb ik op mijn nieuwe laptopje zitten tokkelen, het is handig als ik het dagboek gelijk op de pc kan zetten, want als we thuis komen gaan we een paar dagen daarna alweer naar Londen en heb ik er dus geen tijd voor.
Onderweg kregen we een warme snack: een soort pita achtig broodje met kaas en spinazie, wat ik er lekker vond.
Opeens zag Paul een vliegtuig onder ons, ik heb heel dapper ook even gekeken.
Hier vliegen we over de Karpaten en konden we de eeuwige sneeuw zien liggen.
Het was druk op deze routen, want we hebben verschillende vliegtuigen voorbij zien komen.
Het vliegveld van Boekarest, Henri Coandã kwam in zicht.
We waren erg verbaasd om te zien hoe plat het hier is.
Dit zou toch ook ergens in Nederland kunnen zijn; zo plat als een dubbeltje.
Het fijnste moment: veilig op de grond in Boekarest.