zaterdag 8 augustus 2020

Lockdown dag 140

In de waskamer hebben we gordijnen hangen, maar we merkten gisteren dat het daar toch een stuk warmer werd dan in de andere kamers.
Die warmte komt dan vervolgens naar de computerkamer en daarom hadden we gisteren gezegd dat we eigenlijk lakens aan de buitenkant zouden moeten hangen.
Dat heeft Paul vanmorgen als eerste gedaan.
 Ik heb vanmorgen zitten studeren op de vernieuwde Interface van blogger, maar kon behalve veel klachten geen oplossingen vinden.
Nu heb ik de oude weer ingeschakeld, wat een stuk sneller en gebruikers vriendelijker is en de layout ziet er ook beter uit zonder allemaal witregels of alle regels aan elkaar vastgeplakt.
Ik dacht dat je het maar tot 24 augustus kunt blijven gebruiken, maar hopelijk hebben ze tegen die tijd de boel aangepast.
We zijn nodig aan nieuwe dekbedden toe en daar heeft Paul vandaag op zitten studeren.
Ik heb verder nog wat met Jasmine zitten appen, die heeft het helemaal erg warm in de hete stad.
En ik heb nog wat zitten lezen op de bank, waar ik, zodra ik ging zitten een kat op schoot had en zodra die wegging om iets te gaan doen kwam de andere: lekker warm bij me zitten :-)
Vanavond aten we salade die over was, maar omdat het niet genoeg voor 3 personen was hebben we een pizza gebakken voor Julian.
Om de hitte van de oven te compenseren heeft Paul de ventilator van onze slaapkamer gehaald en daarvoor 2 flessen met bevroren water op de trap gezet en dat hielp enorm.
Nu is het helemaal bewolkt en koelt het niet echt af en binnen is het nog steeds koeler dan buiten.

vrijdag 7 augustus 2020

Lockdown dag 139

 Paul was vanmorgen weer vroeg opgestaan om de boel beneden open te zetten, maar toen ik beneden kwam was het hartstikke warm in de woonkamer... De rolluiken gaan daar automatisch open, maar Paul had allemaal "brand" telefoontjes (via Skype) van zijn werk en was de rolluiken totaal vergeten en zo scheen de zon vrolijk de kamer in tot ik beneden kwam. We hebben ze nu maar even aangepast, nu gaan ze pas om zes uur 's avonds open, dan zijn we alle drie in de buurt. Julian en ik hebben vanmorgen toch gepoetst en vanmiddag heb ik een poos Allehandes zitten doorbladeren aan de keukentafel.Door de screens is het daar de enige plek in huis waar het licht niet aan hoeft als je wat wil doen en het is er (nog) goed uit te houden.

Vanmiddag kwam Delhaize en deze keer hebben we de boodschappen maar niet buiten staan wassen.
Er zaten weer Disneyplaatjes bij en zowaar ook weer 2 van Assepoester waar ik heel blij mee was.

Minder blij was ik met maar 2 doosjes sushi i.p.v. 3 terwijl er wel 3 op de bon stonden. Als je Delhaize wil bellen over iets moet je geduld hebben, want een uur wachttijd is niets, Paul leeft de huistelefoon op speaker op zijn bureau en werkt vervolgens door, maar om half zes hebben ze de hoorn erop gegooid en zijn ze naar huis gegaan, dus die gaat maandag in de herhaling, want we hebben nog een paar van zulke dingen.Het is dat het fruit en de groenten van zoveel betere kwaliteit zijn als die van de Colruyt, maar bij de Colryt werkt het online gebeuren wel een stuk beter.

Vanavond had ik zin in een vrolijke, zomerse musical en daarom heb ik


gekeken.

Ik begin een nieuwe zin graag op een nieuwe regel, maar in deze nieuwe "verbeterde" versie van Blogger lukt dat niet, want dan komt er een lege regel tussen en staat het allemaal heel raar, ik geloof niet dat ik erg enthousiast ben over deze "verbeteringen"...

 

 



 

 


donderdag 6 augustus 2020

Lockdown dag 138

Paul is vanmorgen om 6 uur!!! opgestaan en heeft beneden alles open gezet zodat het even flink af kon koelen en dat heeft de rest van de dag veel gescheeld.
Normaal poetsen Julian en ik iets extra's op donderdag en vandaag zouden dat de gang/overloop/waskamer zijn, maar die lopen de komende week vast niet weg dus kijken we volgende week wel.
We hebben de hele dag de rolluiken dichtgehouden en al lijkt het op de foto nog wel aardig ligt in het echt valt het best tegen, maar ik heb toch zitten knutselen; heel rustig heb ik aan de Assepoester journals gewerkt.
Vanmorgen heb ik bleekselderij gekookt en salade gemaakt, dat kon mooi in de koelkast staan, zodat het vanavond lekker koel was.
Na het eten heb ik een hele stapel Daphne's Diary's doorgebladerd op zoek naar plaatjes voor mijn nieuwe journals.

En in het kader van "Nieuw nu nog beter" is Blogger veranderd...
Eerst waren de foto's veel te groot zodat ze helemaal door de tekst aan de rechterkant gaan, als je dat niet wil moet je nu foto voor foto gaan wijzigen.
En dan is er wel een tekentje dat je ze in het midden moet kunnen zetten, maar dat werkt niet, zucht...
het is veel te warm voor dit soort ongein.

woensdag 5 augustus 2020

Lockdown dag 137

Het begint al aardig op te warmen, dus hebben we alle rolluiken de hele dag dicht.
Ik had gezegd dat ik bang was dat alle knoppen van de anemonen zouden verschroeien in de zon en daar had Paul wat op gevonden :-)
 Hij had een oude parasol gevonden en die over de planten gezet, zodat ze niet meer in de volle zon staan, een heel goed idee.
De nieuwe hortensia's staan er ook heel slecht bij en daar heeft hij de tuintafel bij gezet, zodat ook die in de schaduw staan.
 En voor de hortensia's in de bak heeft hij een stuk van de tafeltennistafel gezet, heel inventief en nu maar hopen dat het helpt.
 Vandaag was het nog goed te doen en ik ben op mijn kamer rustig bezig geweest met het maken van kaften voor journals.
Wat eten betreft houden we het ook maar wat koeler deze week, voor vanavond maakte ik lente couscous, snel klaar, lekker en niet al te warm.

dinsdag 4 augustus 2020

Lockdown dag 136

Paul wilde tussen de middag gaan kijken of er al bosbessen zouden zijn, dus wandelden we naar het bos.
 Het was er heerlijk koel en de zon kwam zo mooi tussen de bomen door.
 Het bos is weer heel erg droog en toen we bij de bosbessenstruiken kwamen zagen die er helemaal niet goed uit; ook heel droog.
Er hingen wel wat bosbessen aan, maar die waren helemaal verschrompeld, er kwam werkelijk geen druppel sap meer uit.
 We hebben veel struiken gezien, maar ze waren allemaal hetzelfde, echt zo jammer.
Toen zijn we teruggelopen en hebben we bramen geplukt
 ik langs de kant van het pad, i.v.m. teken, Paul is wel verder gegaan.
De bramen waren niet zo groot als die we vorige week geplukt hebben, maar alles bij elkaar hadden we toch een doosje vol en daar heb ik uiteraard weer jam van gemaakt.
Echt nooit gedacht dat ik nog eens jam zou maken van bramen uit ons eigen bos.

maandag 3 augustus 2020

Lockdown dag 135

Het zou vandaag regenen en onweren, maar omdat het vanaf morgen droog zou worden leek het me slimmer om dan morgen te wassen, dan kan alles lekker buiten drogen.
Nou de regen moet nog komen, we hebben geen spat gezien.
We hebben ons alvast voorbereid op de komende hittegolf, Paul heeft vanmorgen vroeg beneden alles open gezet en toen was het behoorlijk afgekoeld.
Ook hebben we de ramen van de gang en het toilet aan de voorkant weer afgeplakt dat scheelt altijd best veel.

Toen ik vanmiddag de post ging halen zag ik dat er in de anemonenstruiken 1 bloem open was en daar ben ik gelijk een foto van gaan maken.
De rest van de dag heb ik wat opgeruimd en geknutseld.

zondag 2 augustus 2020

Lockdown dag 134

Het was vandaag best goed weer om erop uit te gaan, maar Paul had zich de afgelopen dagen bezig gehouden met het vertalen van meer dan 1000 punten van de bouwbeschrijving en er mesten nog heel wat dingen besproken/beslist worden en doorgegeven aan de architect, dus zijn we thuis gebleven en hebben ons daar mee bezig gehouden.
Om even wat anders te doen heb ik vanavond nog een aflevering van Roots gekeken.

zaterdag 1 augustus 2020

Lockdown dag 133

Het was drukkend en benauwd vandaag en daar kan ik dus echt niet tegen.
Ik heb eigenlijk niets gedaan dan wat gehangen.
Vanmiddag ging ik een poos in het zwembad op een noodle hangen, want als ik zwem voel ik mijn linker pols en ik wil die niet gaan overbelasten.
Als het weer zo snel omslaat kan het water ook groen worden, dat was nog niet het geval, maar er was al wel een laag tegen de rand van de bodem aan, waar de stofzuiger niet goed bij kon komen, dus ben ik met een bezem in de weer geweest.
Beetje chloor in het bad en morgen is het weer helemaal helder.
Morgen schijnt het ook weer een heel stuk koeler te zijn en ik hoop dus maar hopen dat dat ook zo zal zijn.

vrijdag 31 juli 2020

Lockdown dag 132

Delhaize zou vandaag vroeg komen, dus ik was vroeg opgestaan zodat ik voor het boodschappen wassen kon ontbijten.
Ze hadden een perfecte timing, want precies na het ontbijt stond de wagen op de oprit en konden we nog voor de ergste hitte begon de boel wassen en opruimen.
Ik wist natuurlijk niet dat we gisteren zoveel bramen zouden plukken en had bij het bestellen van de boodschappen extra fruit gekocht om jam te maken, dus heb ik eerst aardbeien en daarna bosbessen tot jam staan koken, van elk hebben we nu twee potjes.
Daarna hebben Julian en ik nog beneden gepoetst, alle rolluiken en screens waren dicht dus in huis viel de warmte heel goed mee, maar o wee als je een voet buiten de deur zette.
De tafel in mijn kamer was inmiddels weer helemaal dicht geslibd, dat gaat  helemaal vanzelf als ik niet oplet :-)
Dus ben ik daar maar weer eens aan het opruimen gegaan, net als boven op de laden kastjes waar het ook helemaal vol lag.
 Onze architect had iets van 160 foto's van 2 bouwbedrijven opgestuurd, Paul had die gisteravond al bekeken en ik moest ze vandaag bekijken om te beslissen of we die twee bedrijven offertes willen laten maken voor ons huis.
De vloeren beneden moesten ook nog gedweild worden, maar die waren heerlijk snel droog en toen kon ik in de keuken fruitsalade maken, lekker gezond
 en mooi tegenwicht voor de friet die we vanavond gegeten hebben, want ik had geen puf om te gaan staan koken.
En vanavond heb ik Enchanted gekeken, niet echt een musical, maar gewoon een heerlijk sprookje met een paar liedjes erin en een hele leuke cast.

donderdag 30 juli 2020

Lockkdown dag 131

Paul had vrij vandaag dus wij trokken weer naar Wallonië om daar te cachen en rond te kijken.
Deze keer parkeerden we de auto niet bij een kerk, maar bij het oude station van Petit-Rosière.
Daar stapten we op de fiets en reden we een stuk over het vroegere treintraject waar nu een mooi fietspad ligt.
 Een stuk verderop bracht een cache ons iets naast het fietspad, bij een leegstaande boerderij met een privekapelletje voor de deur.
Beneden op de grond van het kapelletje stond een beeld van Sint Nicolaas.
Jammer dat het zo vervallen is, het zal vroeger best heel mooi geweest zijn.
 Nadat we nog een stuk verder over het fietspad gereden waren gingen we de velden in.
De cache die we op deze plek vonden heet Panorama en dat is een uitstekende naam, want er was hier een geweldig panorama, alle kanten op.
 Dan rij je door die eindeloos lijkende velden en dan staat er ineens weer een kapelletje.
 Binnen kunnen best nog wel een aantal mensen zitten (als er geen Covid regels zijn).
Ik vraag me dan af waarom zo'n kapelletje er staat, zouden er vroeger diensten gehouden zijn voor de mensen die op de velden werken, of zou het zijn als klein kerkje voor de huizen in de omgeving?
Nu was het er in ieder geval verlaten, wij waren de enige in de wijde omgeving.
 Een echte kerk lag inderdaad een heel stuk verder.
 En verderop zagen we er nog eentje in de verte liggen.
 Het was ongelofelijk druk op de velden, overal werd het tarwe gemaaid en strobalen opgehaald.
We hebben nog nooit zoveel landbouwvoertuigen gezien als vandaag, best indrukwekkend en leuk om te zien.
Augustus is de hooimaand, dus ze zijn ruim op tijd :-)
 En toen kwamen we ergens waar mooie kleine huisjes stonden die me aan vakantiewoningen deden denken, maar de cache die we hier kwamen zoeken leerde ons dat het sociale woningen zijn.
Achter deze woningen ligt een klein parkje waar wat bankjes staan en daar hebben we heerlijk gezeten en onze lunch opgegeten. Het was hier doodstil, er waren alleen wat vlinders.
 Schuin tegenover de woningen staat dit kleine kapelletje.
Er moest een cache liggen, maar het was zoeken naar een naald in een hooiberg.
Paul haalde gelijk zijn arm al open aan bramenstruiken en ik had mijn arm in de brandnetels, dat maakt het zoeken niet echt aantrekkelijk.
 De cache hebben we niet gevonden, maar we zagen wel steeds meer bramenstruiken waar grote rijpe bramen aan zaten.
Ik neem mijn lunch altijd mee in aluminium folie, Paul is wat  milieubewuster wat dat betreft en neemt altijd een broodtrommeltje mee, dat kwam nu goed uit, want we hebben dat hele trommeltje vol geplukt: een pond bramen en daar heb ik 2 potten jam van gemaakt!
 We kwamen nog voorbij een vijver die je eigenlijk helemaal niet zag vanaf de weg. We zochten een cache en toen ik me omdraaide zag ik het, ook een heel mooi plekje.
 Een stuk verderop waren we iets te ver doorgereden en moesten we een meter of 30 terug om bij de cache te komen.
Voor zulke kleine stukjes ga ik niet helemaal op en afstappen, maar step ik meestal en dat deed ik nu ook.
Het was een pad met grove stenen en toen schoot mijn voorwiel weg over een groot stuk steen en voordat ik het besefte lag ik half tussen mijn fiets op mijn handen en knieën.
Gelukkig niets gebroken, mijn linkers scheenbeen was flink geschaafd en ik voel wel dat ik polsen, knieën en een linker enkel heb...
Mijn fiets deed het niet meer, maar gelukkig kon Paul dat verhelpen en konden we onze tocht weer verder zetten.

We kwamen langs deze stapel hooibalen, ik vind rollen en balen hooi toch wel iets hebben.
 Weer een andere cache bracht ons op een terreintje met allemaal fruitbomen die er stuk voor stuk helemaal niet florisant uitzagen.
Deze abrikoos was rijp, maar de boom zag er zo slecht uit dat ik hem maar heb laten hangen.
 Na een poos kwamen we weer uit op het fietspad over het oude spoortraject. We waren over redelijk wat klinker weggetjes gekomen, dus dit fietste echt heerlijk.
 Waar wij van het fietspad af gingen om nog  een cache te zoeken hebben we ook nog even staan kijken naar zo'n grote machine.
Om hier te komen moesten we ook weer over klinkers, dan schudt en tril je alle kanten op en rondkijken is dan best lastig, wat wel jammer is, want het zag er hier allemaal zo mooi uit, met van die ouderwetse vierkante boerderijen, een kerk, oude pastoriewoning enz.
 Het kapelletje waar we nu kwamen was helemaal in verval
 en zo te zien al heel lang, want binnen groeide er van alles.
 Via het fietspad zijn we weer terug gereden, onderweg ben ik nog even gestopt om in te zoemen op wat hooibalen en rollen.
 En toen kwamen we weer bij het oude station waar de auto heerlijk had staan bakken in de zon :-)
Het was weer een mooie fietstocht en nog niet niet te warm.
We hebben weer een aantal caches gevonden en veel gezien een zo'n dagje voelt echt aan als vakantie
(tot we weer thuiskomen lol)