Faial Dag 3 - Relvinha en Ribeirinha

 Later in de middag gingen we een serie caches zoeken in Relvinha, boven Ribeirinha en daar zagen we Montanha do Pico, op het eiland Pico, recht voor ons liggen, zo goed als helemaal uit de wolken!

Vanaf een miradouro keken we uit op Ribeirinha.

Mij viel de vervallen kerk op, dus daar zoomde ik even op in. Laterkwamen we ook beneden in het dorp, maar toen stond er een vrachtwagen voor geparkeerd en was ik blij dat ik deze foto had gemaakt.

Helemaal op de noordoostpunt van het eiland staat deze vervallen vuurtoren.

Zelfs vanaf Pico en São Jorge is hij te zien.

En dit was het landschap wat we zagen vanaf de vuurtoren, met de auto als een klein stipje op de dustroad.

Toen we later in Ribeirinha waren keken we bij de helemaal droge Fonte do Valado.

Daarna reden we via een andere hele smalle weg naar nog twee caches toe.

Vaak heb je werkelijk geen idee waar de weg verder naar toe zal gaan of hoe hij zal zijn: spannend dus.

Onderweg kwamen we langs deze drie bomen die langs de kant van de weg stonden.

Ik vond het een mooi gezicht en ben een stukje terug gelopen om er een foto van te maken.

De weg ging een heel stuk naar beneden en uiteindelijk liep hij dood in een klein haventje met een zwembad: Porta da Boca da Ribeira.

Inmiddels was het al laat in de middag geworden en zijn we weer richting Horta gegaan.

Onderweg hebben we nog een stop gemaakt bij Miradouro da Rineira Seco en daarvandaan konden we de vervallen vuurtoren weer zien.

Het was een fijne dag waarop we veel gezien hebben, tot nu toe vinden we Faial erg mooi.

Faial Dag 3 - Van Cascalho naar Salão

 Toen we door Cascalho reden zagen we een bordje met Cabeço da Vigia.

Een Vigia is een uitkijkpunt voor walvissen omdat dat vaak hele mooie plekken zijn reden we het weggetje in.

Dat werd steeds smaller en smaller en uiteindelijk hebben we de auto geparkeerd en zijn we lopend verder gegaan, waarbij we ook een stuk omhoog moesten klimmen.

Bij de Vigia aangekomen zagen we niet heel veel, maar gelukkig konden we met een trap op het gebouwtje en daar keken we net over de begroeing uit.

Voor ons zagen we twee eilanden, dat moesten dus Sâo Jorge (links) en Pico (rechts) zijn, maar waar was Montanha do Pico dan gebleven???

Die bleek nog verder naar links te zijn, maar dat hield in dat we niet twee maar drie eilanden zagen: rechts Pico, São Jorge in het midden en helemaal links konden we Graciosa zien! 

Dat was echt een leuke verrassing.

Nadat we uitgekeken waren op de Vigia en weer verder gingen met de auto, kwamen we in het dorpje Cedros, waar we een cache zochten bij dit monument voor de emigranten.

Bij de vulkaanuitbarstingen en aardbevingen van 1957-1958 zijn in deze omgeving veel mensen alles kwijtgeraakt en daarna geëmigreerd naar Amerika.

Weer ergens onderweg zagen we een machine die mais aan het versnipperen was en een tracktor met een aanhanger erachter die alles opvangt.

We zien dat op ons eiland ook wel en ik blijf het knap vinden, want beide voertuigen rijden en hier reden ze dan nog eens achteruit de heuvel op.

We hebben er even naar staan kijken want het is echt leuk om te zien.

Caches brachten ons verder nog bij een zwembad wat ver in de diepte lag en alleen maar te bereiken was via hele steile trappen.

Op weg naar een andere cache liep er ineens een kalfje voor de auto de weg op...

Aan het touw om zijn nek te zien is hij losgebroken.

Toen we later terug reden was hij nergens meer te zien, dus dat wordt zoeken voor de boer.

Wij stonden ineens voor een hele echte camping! Waar natuurlijk geen mens was.

We hebben hier een broodje gegeten en nog een poosje naar het water beneden ons gekeken.

Ook in Salão is de kerk vernietigd door de vulkaanuitbarstingen en hebben ze een nieuwe, hele opvallende kerk gebouwd midden in het dorp.

De oude kerk stond hoog boven het dorp, maar daar is nu alleen nog maar een herdenkingsplaat.

Vanaf de plaats waar de oude kerk heeft gestaan, konden we, over het kerkhof heen,  beneden in het dorp de nieuwe kerk zien.

Faial- Dag 3 - Van Praia do Norte naar Cascalho

 Vandaag gingen we weer naar Norte Pequeno om vanaf daar de rest van de noordkant van het eiland te bekijken.

Om daar te komen reden we niet helemaal over de rondweg om het eiland, maar reden we ook een stukje de bergen door.

Het was nog heel vroeg en ook koud daar boven, maar we hadden wel een mooi uitzicht richting Capelinhos.

We kwamen langs deze oude wasplaats, een van de vele nalatenschappen op dit eiland van de Dabney familie.

Het was de eerste plaats in de parochie van Capelo die de inwoners van drinkwater voorzag en daarmee de kwaliteit van hun leven aanzienlijk verbeterde.

We reden al een poosje door de bergen zonder ook maar een auto tegen te komen, maar toen we hier aan het rondkijken waren kwam er een tracktor voorbij en die kon er niet door omdat Paul niet genoeg aan de kant geparkeerd stond...zul je altijd zien :-)

Nu waren we weer terug op de kruising waar we gisteren richting Norte Pequeno gingen.

Tijdens de vulkaanuitbarsting van 1957-1958 zijn veel gebouwen verwoest.

Voor de belangrijke gebouwen, zoals kerken, staan er herinnerings borden, zoals hier voor de kerk van Praia do Norte, die op 13 mei 1958 werd verwoest.

In Praia do Norte gingen we wat caches zoeken en zo kwamen we tot onze verbazing bij een bootje dat hoog en droog helemaal verscholen ligt in het groen.

Het leek erop dat het als woonboot in gebruik is, maar dan wel op het land.

Dit was het uitzicht vanaf de straat voor de boot.

Een stukje verderop kwamen we op een pleintje met leegstaande huizen en een waterput op het pleintje

Het was duidelijk dat er vroeger een poort is geweest waarmee het hele stukje afgesloten kon worden.

We hebben jammergenoeg niet kunnen achterhalen wat dit vroeger geweest is.

Tussen de huisjes door was een smal pad dat tussen allemaal kleine weilandjes door richting de oceaan gaat.

Het was er schitterend en zo rustig.

Onze tocht bracht ons verder bij Miradouro da Ribeira das Cabras, waar we een mooi uitzicht richting Capelhinhos hadden.

Hier zagen we voor de eerste keer een  van de hele aparte drinkwaterfonteinen die hier op het eiland staan.

Op Miradouro da Ribeira Funda-Cedros hebben we onze lunch gegeten.

We keken uit op een diepe kloof, waar de waterval die er in de winter of na hevige regenval is, nu helemaal droog was.

 

Faial Dag 2 - Dustroad en Florestal

 We keken even bij het natuurlijke zwembad, dat eigenlijk maar een heel klein stukje had waar je beschermd kon zwemmen.

Vanaf hier konden we de kustlijn zien waar we nu naar toe zouden gaan.

We sloegen de weg in bij Casa dos Botes.

Er is hier een informatieve tentoonstelling over de walvisvangst en hoe de impact van de vulkaanuitbarsting hierop was.

Het was gesloten, maar we zijn er gestopt zodat ik een foto van de mural kon maken.

Die is gemaakt door Pedro Braia en Ana Correia en daar zouden we later nog meer werk van tegen komen.

Weg was een groot woord, want het bleek een dustroad te zijn, maar wel heel breed en goed begaanbaar, dus reden we verder.

We stopten een aantal keren bij miradouros en om caches te zoeken, dat kun je hier in alle rust doen.

Bij Farol de Vale Formosa reden we weer landinwaarts

om ook nog even Parque Florestal do Capelo te gaan bekijken.

Toen we de auto geparkeerd hadden het park in gingen liepen we tegen dit gebouwtje aan.

Ik vond het op een folly lijken, maar dit heeft wel degelijk een praktisch doen, want zijn overdekte bbq plaatsen.

Er liepen pauwen rond

en er was een hertenkamp waar de dieren enorm veel ruimte hebben.

Ook hier zochten we wat caches en wandelden daarbij door ´de jungle´ :-)

Toen we uitgekeken waren in het park zijn we rechtstreeks terug gereden naar Horta, want dat stuk eiland gaan we een andere dag bekijken.

De enige keer dat we gestopt zijn was om deze reuze octopus op de foto te zetten.

Er stond geen naam van een kunstenaar op, dus wie weet hebben de mensen die er wonen het wel zelf gemaakt.

Terug in Horta deden we wat boodschappen bij de enige Continente op het eiland.

Vroeger maakte ik tijdens vakanties altijd foto´s van de supermarkten waar we boodschappen deden, maar Continente is al zo gewoon voor ons dat ik er echt aan moet denken.

De Continente is 100 meter vanaf het huis, dus daar waren we zo.

Deze eerste dag was in ieder geval alvast heel geslaagd.

Faial Dag 2 - Capelinhos

 Vanuit Norte Pequeno reden we naar Capelinhos in het uiterste westen van het eiland.

In 1957-1958 voegden aardbevingen en onderzeese erupties ca. 2,5 vierkante kilometer toe aan de landmassa en nu is het een van de mooiste geosites van de Azoren.

De uitbarsing van de Capelinhos verwoestte 300 huizen en maakte 2000 mensen dakloos.

De nu verlaten vuurtoren  is het enige gebouw dat de eruptie doorstond.

Het wordt het maanlandschap genoemd

en het is heel bijzonder om te zien en er doorheen te lopen.

Het hekwerk links op de foto is het begin van het tienvulkanenpad en de ronde schijf recht voor is de bovenkant van het ondergrondse documentatiecentrum Centro de Interpretação do Vulcão dos Capelinhos.

Het zou gesloten zijn op zondag, maar de deur stond open, dus gingen even kijken, ik vond het er wel een beetje uitzien als een ruimteschip.

Er bleek een café te zijn en daar hebben we koffie gedronken met uitzicht op de schilderijen tentoonstelling.

Na de koffie zijn we het omhoog geklommen op het eerste stukje van het Tienvulkanenpad en daar hadden we een schitterend uitzicht over het landschap.

Weer beneden zijn we met de auto richting het natuurlijke zwembad gereden en daar hadden we vanaf de parkeerplaats ook weer een heel mooi uitzicht.

Dit was toch wel een hele bijzondere plek!