Dag 5 - Onderweg naar Bragança

In het hotel kon je pas om half 8 ontbijten, dus hebben we voor die tijd alles ingepakt en konden we direkt na het ontbijt vertrekken.

Het was een heel erg fijn hotel en we hadden op geen betere plaats kunnen zijn tijdens de stroomstoring.

Maar vandaag gingen we weer verder, nu naar Bragança.

In dit deel van Portugal komen nauwelijks toeristen en vandaag hebben we ook hele stukken gereden zonder iemand te zien.

Het was een mooie route en onderweg zagen we weer vanalles.

Hier en daar zijn we gestopt om foto´s te maken

 

Hele stukken van hellingen waren wit met deze bloemen, het bleken rotsrozen te zijn en dat is een hele toepasselijke naam.

Dat we het plaatsje Rebordelo inreden zagen we aan deze mural. 

Paul is gestopt en ik heb de foto uit het raam gemaakt.

Ik vind het een leuke mural, maar dat rechtsonder lijkt wel een alien. Ik denk dat het een masker is zoals we later in Podence nog zouden tegenkomen.

We stopten ergens zodat Paul met zijn specialist kon overleggen en ik maakte wat foto´s van de olijfbomen onder ons

en de schitterende bloesem boven mijn hoofd.

Zomaar ergens in de middle of nowhere stond deze abrigo in een veld vol schitterende (onkruid) bloemen.

Een abrigo is een schuilplaats en hier konden mensen die aan de weg werkten schuilen tegen de regen en of kou.

Het uitzicht was er heel mooi.

Er waren niet erg veel parkeerplaatsen onderweg, maar hier was er dan eentje en die had mooi beschilderde muurtjes.

De weg ging door het dorp Vinhais en aan het begin ervan zagen we  deze beeldengroep op een rotonde.

Het is de Rotunda do Porco Bísaro en het bisara varken is een ras dat in de regio van Vinhais voorkomt.

In het dorp lag een cache en die gingen we even zoeken.

Zo kwamen we bij Igreja de São Francisco e Seminário dos Missionários Apostólicos Vinhais.

In het stuk gras ervoor stonden verschillende picknicktafels en dat kwam mooi uit, want het was inmiddels lunchtijd geworden. 

Op de weg tussen Vinhais en Bragançã waren overal werkzaamheden bezig: kabels leggen, nieuwe waerafvoersystemen plaatsen, netten voor vallende stenen maken, stukken asfalteren enz.  dat was nou niet echt leuk rijden, maar goed, als we stilstonden kon ik uit het raam wel foto´s maken

 

zoals van deze irissen die overal langs de kant van de weg stonden.

Na deze mooi beschilderde bushalte waren de werkzaamheden voorbij en waren wij ook bijna in Bragança.

 

Dag 4 - Chaves zonder stroom

Voor Chaves had ik aan de hand van (lab)caches een wandeling uitgestippeld.

Eerst liepen we een stuk langs Rio Râmega, die we vanuit onze kamer al gezien hadden.

Het was een warme dag, dus was het heerlijk om in de schaduw van alle grote bomen te kunnen wandelen.

Het lijkt alsof tegenwoordig steeds meer steden alternatieven voor slotjesbruggen proberen te bedenken.

Hier kunnen mensen hun slotjes in dit kunstwerk met harten hangen.

De stad is gesticht door de Romeinen.

Een overblijfsel daarvan is Ponte de Trajano, de Romeinse brug met16 bogen dievoltooid werd rond 100 n.C.

De brug zouden we later oversteken, eerst wandelden we via Jardim Público de Chaves naar de rotonde waarop het 0 km punt van de Estrada Nacional 2 aangegeven is.

Deze weg is 738,5 kilometer lang, begint in Chaves en eindigd in Faro en is daarmee de langste nationale weg van Portugal.

Bij de brandweerkazerne zagen we deze mural; een heel mooi eerbetoon aan een brandweercommandant.
"Voor chef Luís, een man die geboren werd
leefde en stierf als brandweerman, altijd
genereus, ondersteunend, altruïstisch en met
een sterk gemeenschapsgevoel.

Zijn onvergetelijke herinnering is een baken
van onze geschiedenis, onze waarden en onze principes"

We moesten een stukje terug wandelen om bij de brug te komen en over te steken naar de andere kant van de rivier.

Daar kwamen we langs het Museum voor Moderne Kunst

In het stadje hing een rare sfeer, bij de kleinere winkeltjes was het donker en stond het personeel wat op straat te praten, grotere winkels en restaurants waren helemaal gesloten.

Supermarkten waren dicht, negens was koffie/thee/limonade te kopen, echt heel vreemd en ook heel eng om nu mee te maken hoe afhankelijk we van stroom zijn.

 

Op het verste punt van de wandeling, bij Forte de São Francisco, waarin nu een hotel gemaakt is, hebben we een poos in het gras gezeten en druiven gegeten.

In maart, toen we  Batalha das Limas gingen kijken, moesten we ergens over een stenen afscheiding van ongeveer 50 cm hoog stappen, alleen zagen we niet dat eronder een of andere rare richel was, dus ik stapte erop, viel, maar kon de val opvangen met mijn handen.

Paul had me niet zien vallen, stapte dus ook op die richel en viel hard op zijn knie.

Daar heeft hij erg veel last van gehad, hij is er twee keer voor in het ziekenhuis geweest, vocht weggehaald, MRI, een of ander spul ingespoten gekregen wat een half jaar zou moeten helpen. 

Het ging allemaal best redelijk, maar nu had hij enorm veel last van zijn knie en die was weer behoorlijk opgezet...dus een poos zitten rusten en hopen dat het beter zal gaan, anders moeten we stoppen met deze reis en terug naar huis.

We zijn heel rustig terug naar beneden gewandeld en onderweg kwamen we langs de Câmara Municipal met daarvoor een standbeeld van D. Afonso, de eerste koning van Portugal.

Vlakbij is de 14de eeuwse donjon, het enige overblijfsel van het kasteel.

Vanaf het middeleeuwse plein heb je een mooi uitzicht op de stad en ons hotel.

Aan de andere kant zagen we een bosbrand, wat een stuk minder mooi was natuurlijk.

Weer terug in het hotel hebben we op de kamer gezeten.

We hadden op geen betere plek kunnen zijn tijdens deze stroomstoring, want de keuken van het restaurant in het hotel werkt op gas, dus konden we daar eten.

Zoals veel restaurants in Portugal ging het pas om half 8 open, wat voor ons heel laat is.

We kregen gelijk een mandje met broodjes en olijven, wat heel fijn was want ik viel bijna flauw van de honger.

Het menu was beperkt tot 3 gerechten, wat heel begrijpelijk was.

Bij het personeel was het ook niet helemaal duidelijk wat er nu wel of niet was, dus kozen wij voor een visgerecht en kregen vis, aardappeltjes en een soort spinazie die niet weg te kauwen was, maar dat was niet erg, want buiten dat was het eten warm en lekker en een heel stuk beter dan wat een heleboel mensen in het land vanavond zullen eten.

Weer terug op de kamer gingen we verder met ons avondprogramma.

Als we uit het raam keken was het aardedonker.

De netwerkbeheerder had gezegd dat het wel een week kon duren voordat er weer stroom zou komen, de president vond dat niet kunnen en zei dat er ´s avonds weer stroom zou zijn.

Gelukkig kreeg de president gelijk, want om 22.30 uur was er weer stroom!

 

Onderweg naar en hotel in Chaves

Vanuit Campos reden we weer terug naar de hoofdweg.

Na een poosje kwamen we een bord Barragem tegen, wat stuwdam betekend en omdat het vlak naast de weg was gingen we er even kijken.

Diep....

Zo ontzettend diep aan de ene kant van de weg

en aan de andere kant van de weg sta je bijna met je voeten in het water.

Deze stuwdam is in de  Rio Rabagão  gemaakt en wij zouden een stukje verderop gaan picknicken.

Paul had online gekeken of we vanuit Campos de weg zouden vervolgen of terug zouden rijden en had zo een picknickplaats in Venda Nova gezien, wat hem een hele mooie plek leek om onze lunch op te eten.

Dat bleek ook zo te zijn en we hadden de hele picknickplaats voor onszelf.

Lunch met een schitterend uitzicht naar alle kanten.

Hierna reden we verder naar Chaves, waar we vanmiddag wilden rondkijken.

Onderweg kreeg ik een appje van Julian waarin stond dat er een enorme stroomstoring was en dat heel Spanje, delen van Frankrijk en Portugal plat lagen en of wij er ook last van hadden.

Nou nog niet, want wij reden totaal onbewust van wat er op de wereld aan de hand was, door het schitterende landschap van Noord Portugal.

Maar in het hotel aangekomen werd gelijk duidelijk wat een ramp er aan de gang was.

Dit hotel heeft een eigen aggregaat, dus er was wel stroom, maar beperkt.

In de entree brandde wel wat verlichting maar niet veel.

We zouden een kamer hebben op een hogere verdieping, maar omdat de liften niet werkten kregen we een kamer op de tweede verdieping en ging het receptie personeel onze koffers naar boven sjouwen.

De kamers hadden gewoon wel stroom.

Vanuit de kamer hadden we een mooi uitzicht op Rio Tâmega.

En toen gingen we een stroomloos Chaves verkennen.
 

Dag 4 - Campos

 Vanuit Póvoa de Lanhosa reden we aan de andere kant het stadje uit en namen een locale weg naar de ´snelweg´ toe.

Het was een mooie route, met ontelbare bochten waarbij we steeds hoger klommen en af en toe schitterende uitzichten hadden.

Wij zijn gewend aan heel veel miradouros, maar die zijn hier nauwelijks uitgevonden, dus af en toe, als er ruimte was, zette Paul de auto ergens neer en liepen we naar de andere kant van de weg om foto´s te makenj.

Nadat we een poos gereden hadden maakten we weer een heen-en-weertje, nu naar het dorp Campos.

We hadden het plan om daar koffie te drinken, maar het dorp bleek ´iets´ anders te zijn dan we van een dorp verwacht hadden.

We reden de aangegeven straat in en na ongeveer 30 meter hadden we tussen de spiegels en de muren nog maar een paar centimeter over.

Het eerste dat ik zag was een hele smalle granel (graanschuur), die hier een stuk smaller waren dan die je bij ons op het eiland nog wel ziet.

Hier worden ze espigueiros genoemd.

Het leek alsof we een openlucht museum binnen gereden waren.

We konden nergens parkeren en het straatje was zo smal dat ik uitgestapt ben  om voor de auto uit te lopen om te kijken of we verder zouden kunnen rijden.

Toen kreeg ik de kerk in mijn vizier, waar alle straatjes naar toe bleken te leiden en ik hoopte dat er daar een parkeerplaats zou zijn.

En inderdaad, zoals meestal het geval is, als je geen parkeerplaats kunt vinden, zoek een kerk en daar zijn er vaak wel een paar.

Nu konden wij lopend het dorpje gaan bekijken en daarbij zagen we heel veel graanschuren.

Ze zijn echt heel smal.

 In het dorp is een groot gedeelte van de oorspronkelijke gebouwen bewaard gebleven.

We zagen een paar mensen, maar verder leek het uitgestorven.

In 2011 woonden er nog 185 mensen, maar dat zal nu inmiddels bijna 15 jaar later wel veel minder zijn. 

Aan de kerk hing deze zonnewijzer en daar maakte ik een foto van voor in mijn mapje.

En nadat we vanaf de kerk nog een stukje hoger gelopen waren, kwamen we bij deze bron en daar hield het dorp op.

Wat een bijzonder dorpje, zo leuk dat we hier hebben kunnen rondkijken.

En dat kwam door een labcache, want in onze reisgids van Portugal stond helemaal niets over dit dorpje.
 

Dag 4 - Póvoa de Lanhosa

 We vertrokken vanuit Braga naar Chaves, maar omdat de afstanden tussen de plaatsen waar we overnachten niet heel ver zijn, had ik ook wat (lab)caches op de route ingepland.

Voor de eerste stop van vandaag maakten we een heen-en-weertje naar Póvoa de Lanhosa, wat een groter stadje bleek te zijn dan ik had gedacht.

Het was nog lastig om een parkeerplaats te vinden, dus reden we maar een wijk in, waar we de auto konden parkeren.

Daarna begonnen we aan een labcache en zo kwamen we als eerste langs de Camâra Municipal (Gemeentehuis)

 

Dit was zo´n gezelligpleintje, met allemaal kleine winkeltjes eromheen, waar de buurtbewoners met elkaar stonden te kletsen.

Deze fontein was ook een punt van de Labcache.

Vaak zijn die helemaal in het Portugees gemaakt, dus dat is een goede oefening in lezen.

Hier ging de vraag over het gedicht boven de fontein en dat was een lastige, het deed me denken aan vroeger op school, dat je ook vragen over gedichten moest beantwoorden in Engels of Frans :-)

Ter plaatse lukte het me niet, maar ´s avonds, rustig op de hotelkamer, snapte ik het en lukte het me om het goede antwoord te vinden.

Deze boom vol citroenen stond naast de auto.

Vanuit het dorp konden we bovenop een heuvel het beeld "Uma Senhora mais brilhante que o Sol" zien.

Hier zijn we niet naar toe geklommen, maar met de auto naar toegereden.

Naast de laatste vraag van de labcache lag er ook nog een gewone cache en op die pagina stond de volgende uitleg over het beeld:

"Er was een Dame helderder dan de zon..." is de titel van het boek van pater Joâo Marchi.

In de 319 paginas verteld hij over de verschijningen van Fatima en de drie herdertjes, Lucia de Jesus dos Santos en haar neefje en nichtje Francisco Marto en Jacinta Marto.

Later zouden we er tijdens deze reis nog veel meer over leren :-)

We hadden er een mooi uitzicht over het stadje.

Naast het beeld van de Senhora stond dit Monumento ao Carocha (VW kever monument), ik vond het wel een grappig contrast.

Weer beneden, maakten we nog een kleine wandeling door Parque do Pontido

en daarna vertrokken we naar de volgende bestemming.