Er was steeds wat met de Portugese les van Paul en inmiddels was het al bijna een maand geleden dat ik op Praia do Monte Verde was.
Afgelopen donderdag had Paul dan eindelijk weer eens les en alhoewel het erg warm was (gevoelstemperatuur 30 graden) waaide de wind uit het noorden en was het net te doen om mee te gaan.
Het strand is elke week anders, dus na een maand was het zeker een verrassing hoe het eruit zou zien.
De stroom, die halverwege het strand omlaag komt ging nu niet recht de zee in, maar maakte een rivier tot bijna aan de Ribeira Grande.
Langs de hele vloedlijn lagen kiezelsteentjes en dat is leuk, want daartussen vind je de mooiste dingen.
Zoals dit schelpje,
een lapas die vastzat op roze zeewier
een ring van een zee-egel. Ik heb het mee naar huis genomen, maar ik had geen doosje bij me en aangezien het heel kwetsbaar is heeft het de reis niet overleefd.
Deze twee schelpen hadden zich vastgemaakt aan een stukje drijfhout, ik heb ze maar heel ver het water ingegooid.
Voor krabben zijn al die steentjes niet echt geweldig, want overal lagen scharen, poten en ook een paar schilden.
Zo´n schild had ik al eens eerder gezien en toen ik het oppakte om er op mijn hand een foto van te maken, viel het gelijk uit elkaar.
Dat was dus een leermoment, want nu heb ik de foto gemaakt terwijl het schild nog op het strand lag.
En tot mijn verbazing lagen er ook hele zee-egels, 3 in totaal.
Ik heb een klein schepje en daarmee heb ik ze opgepakt en bij de paal van de vlag die het zwemgebied afbakend neergelegd, zodat mensen die op blote voeten over het strand hollen er niet op zullen trappen.
Ik heb niet de hele tijd dat Paul weg was op het strand kunnen lopen, want het is me echt te warm, dus na een poos ben ik in de schaduw gaan zitten, maar het was toch fijn om er weer geweest te zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten