Yves 145

We deden een Labcache in Ponta Delgada, waarbij we een aantal tuinen bezochten.

Op weg van de ene tuin naar de volgende, zagen we weer een kunstwerk van Yves dat we nog niet eerder gezien hadden.

 

Ferraria

Aan de westkust van het eiland, in Ferraria, was een week of twee geleden een nieuwe labcache gekomen.

Voor morgen is er weer code geel afgegeven, maar vandaag was het, behalve harde wind, een heerlijke dag en gingen we op pad om die labcache te doen. 

Op Sete Cidades zat het verkeer weer vast (in november!!!) dus namen we de weg via Mosteiros.

Regelmatig lopen er honden of koeien op de weg, maar een paard hadden we nog niet eerder gezien.

Hij had zich duidelijk losgetrokken en was nu de weg op gelopen...

De mensen hier zijn het gewend dat er dieren op de weg lopen en iedereen nam dan ook de tijd om, om het paard heen te rijden.

Vlak voor Ferraria ligt Miradouro da Ponta do Escalvado; een uitkijkpunt voor walvissen.

Hier is een cache die heel regelmatig weggehaald wordt, maar ik had gezien dat hij eergisteren nog gevonden was, dus reden we hier eerst even langs.

Je hebt hier een heel mooi uitzicht op Ferraria.

Ferraria ligt helemaal beneden en de weg er naar toe is in een woord eng :-)

Hij is heel smal, steil en met haarspeldbochten.

Beneden is een hele grote parkeerplaats, maar die is in het hoogseizoen te klein, dus nu zijn ze bezig om bovenaan de weg een nieuwe parkeerplaats te maken en zodoende was de miradouro afgesloten.

Toen wij voor het eerst op het eiland kwamen konden we daar wel stoppen en daar kun je van bovenaf de krater in het lava landschap mooi zien. (foto uit 2012).

We kwamen veilig beneden aan, waar we aan de labcache begonnen.

We liepen langs de krater, maar vanaf hier is die lang zo duidelijk niet.

Aan het eind is een natuurlijk zwembad, waar uit speten in de rotsen, water van ongeveer 60 graden in loopt. Vermengd met het zeewater is het water ongeveer 30 graden en normaal is het hier druk met mensen die hier graag zwemmen.

Wij hadden onze zwemspullen meegenomen, maar de golven waren enorm en het was nog eens vloed ook, dus onverantwoord om te gaan zwemmen.

Bij de trap was ook een vraag die we moesten beantwoorden, maar verder als waar ik op de foto sta ben ik niet gegaan, want de golven spoelden over het stuk heen en uit gaten in de rotsen spoot water naar boven.

We wandelden verder langs de lava boog,

en de inham Porta do Diabo

Het bad bij de spa was leeg, het is tenslotte al herfst :-)

We wandelden nog naar het uiterste puntje aan de andere kant, waar we nog net Ilhéus dos Mosteiros konden zien liggen.

Nadat we de labcache hadden voltooid en overal hadden rondgekeken moesten we weer omhoog de klif op en dat was nóg enger dan naar beneden :-)

Weer veilig boven aangekomen zijn we even bij Farol da Ferraria gaan kijken.

In deze aparte vuurtoren zit nu het ministerie van Defensie.

Toen we nog verder omhoog reden en ergens stopten om een cache te zoeken hadden we een mooi uitzicht op de vuurtoren.

De laatste stop in Ferraria was bij Ermida (een afgelegen kapelletje) Nossa Senhora de Fátima.

Wij liepen daar een poosje rond om een cache te zoeken, die we niet konden vinden.

Er was een schilder aan het werk aan het kapelletje en toen we voor de zoveelste keer voorbij liepen gebaarde hij dat we mee moesten lopen, zodat we binnen foto's konden maken.

De hoofdingang was gesloten, maar hij nam ons mee naar de zijingang, waar we langs allemaal verfspullen binnenin het kleine kapelletje stonden.

Er zijn best veel van deze kapelletjes op het eiland en die zijn eigenlijk altijd gesloten, dus dit was ede eerste keer dat we er eentje van binnen konden bekijken.

Vanaf het kapelletje konden we terug rijden via Mosteiros, maar omdat het nog vroeg in de middag was besloten we om via de westkant terug te rijden naar Ponta Delgada en daar vanavond te gaan eten.

Zo gezegd, zo gedaan.
 

Yves 144

 Na de geocache wandeling reden we met de auto via een binnenweggetje richting Ribeira Grande en toen kwamen we warempel weer een kunstwerk tegen.

Ook hier moest ik flink inzoomen omdat het op privé terrein staat.

Yves 143

 Tijdens dezelfde geocache wandeling zagen we aan de overkant van de weg een schuur met daarop een Yves kunstwerk.

Daar zouden we niet dichterbij kunnen komen, omdat het op privéterrein ligt en aan de voorkant de snelweg is, waar we natuurlijk niet zomaar kunnen gaan stoppen, dus heb ik vanaf het hoogste punt we liepen foto's gemaakt.

Yves 142

Voor de Geocache challenge van oktober/november gingen we caches zoeken op de parallelweg tussen Lagoa en Ribeira Grande.

We doen dat in stukjes en beetjes, parkeren de auto dan ergens en lopen een stuk heen en weer.

Op weg naar een volgend stukje kwamen we ineens langs een kunstwerk van Yves dat we nog niet eerder gezien hadden.

 

Ponta do Cintrão

 Recht voor ons hangt een enorme depressie boven de oceaan en dat merken wij aan de hoge golven.

Het zwembad leek een golfslagbad en zat vol met schuim, dus in plaats van te zwemmen gingen we Ponta do Cintrão bekijken.

Dat ligt even voorbij Ribeira Grande en op weg daar naar toe zijn we eerst even bij het strand van Santa Barbara gaan kijken.

De Tuka Tula Bar was na de verbouwing weer geopend, maar het terras aan de zeekant was gesloten.

Naast het terras was nu een tuin gemaakt met beelden van stenen.

Het strand was afgezet en er zat bewaking naast om te voorkomen dat mensen toch erop zouden gaan.

Wij hebben op een van de houten terrasjes zitten kijken naar de enorme golven,wat een watermassa en wat een kracht!

We hebben onze lunch uit de auto gehaald en hier opgegeten terwijl we van het schouwspel genoten.

Vervolgens gingen we door naar Cintrão, om daar te komen moesten we door smalle straatjes in Ribeirhina waar we opeens 3 kalfjes voor de auto zagen rennen.

Ze waren losgebroken en de straat op gegaan, twee mannen rende erachteraan om ze weer terug naar het weiland te krijgen; het was grappig om te zien.

Op het schiereiland gingen we als eerste naar Porto de Santa Iria.

We parkeerden de auto aan de kant van de weg en liepen het pad richting de haven op

Zulke paden hebben iets spannends, je hebt geen idee waar je uit komt.

We liepen tussen de hoge kliffen door en het pad ging steeds steiler naar beneden.

Uiteindelijk stonden we dan bij wat vroeger een haventje is geweest.

Wat een schitterend uitzicht

We keken nog even bij de twee vissers op de punt

Terwijl we daar stonden vingen ze allebei een visje; witte zeebrasem, en die werden in een poel in de rotsen gegooid; zielig :-(

Wij zien zulke vissen heel veel als we snorkelen.

Na die afdaling moesten we uiteraard ook weer omhoog klimmen :-)

Maar het stuk omhoog naar farol do Cintrão,op het eind van het schiereiland, deden we met de auto.

De vuurtoren is gebouwd in 1957 en is 14 meter hoog.

Het uitzicht bij de vuurtoren was mooi, maar niet so mooi als bij Miradouro da Vigia das Baleias, ongeveer 300 meter terug.

Dit gebouwtje dateert uit 1943 en diende als uitkijkpost voor de walvisvangst.

De golven zijn te hoog om walvissen te kunnen spotten, dus moesten we het met deze Europese treksprinkhaan doen, die vlak voor mijn voeten ging zitten.

De paddenstoel die er stond herinnerde me eraan dat het herfst is, iets waar je met 22 graden en zon niet snel aan denkt.

De miradouro heeft verschillende niveaus, vanaf het hoogste konden we over de hoger gelegen weilanden richting Maia kijken.

Richting het binnenland en Lagoa do Fogo.

En langs de noordkust, onze kant op.

De spray boven de rotsen uit is het strand bij Santa Barbara.

Bij de miradouro zijn we 10 jaar geleden geweest en daarna niet meer, bij de haven waren we vandaag voor het eerst en zo is er op dit schitterende eiland altijd wel iets te (her) ontdekken.

Yves 141

Ook weer een kunstwerk van Yves waar we al heel vaak voorbij gereden zijn zonder het te zien.

Het is vlakbij de Keramiek fabriek, op een drukke, smalle weg.

Als we vanaf de rotonde komen zien we het niet omdat het achter ons ligt en als we terug rijden valt het ook nauwelijks op en wordt onze aandacht meestal naar het verkeer getrokken.

Toen Jasmine hier was, zat ik achterin aan de linkerkant van de auto en ving ik er een glimp van op toen we er voorbij reden.

Dat was genoeg, ik riep Hartje en Paul reed via de rotonde weer terug.

In een zijstraat was wel plaats om even stil te staan, dus sprong ik uit de auto om foto's te gaan maken, wat wel een beetje lastig was door de auto die op de stoep geparkeerd stond.

 

Recept september

 Ik loop een beetje achter met de recepten uit het magazine van Continente, maar nu heb ik dan 

BLONDIE DE LIMÃO E COCO gemaakt; oftewel een soort (drogere) cake met citroen en kokos.

Ik was van plan om het te maken toen Jasmine hier was en had toen ook al citroen in huis, maar we kregen allemaal Covid en de citroen werd gebruikt voor citroendrank.

Nieuwe citroen, nieuwe kans, het was leuk om te maken, hij is goed gelukt en ook belangrijk: hij smaakt heel lekker.

Yves 140

Tijdens het bezoek van Jasmine gingen we een dagje naar Furnas en we namen de weg langs Maia.

Laatst zagen we daar aan de rechterkant van de weg een nieuw kunstwerk, maar het blijkt dat Yves er aan de linkerkant ook een heeft gemaakt.

Paul zag het en is toen gelijk maar even terug gereden, zodat ik er een foto van kon maken.

 

Toch nog zwemmen

Ik had gedacht dat het zwemseizoen over zou zijn voor ons, maar afgelopen weekend waren de golven een heel stuk minder en was het lekker weer, dus dachten we kom....

Maar omdat er zoveel wind uit het noorden was geweest gingen we eerst even kijken of er kwallen waren.

Die waren er niet en toen zijn we heel dapper weer gaan zwemmen.

Dit was het laatste weekend dat de badmeesters er waren, het zwemseizoen is nu officieel afgelopen, maar wij proberen toch nog door te gaan.

De depressie schuift nog steeds heen en weer bij de Azoren en vanmiddag zijn we weer uit het oog gegaan en is er code geel, maar vanmorgen was het nog heerlijk en zijn we weer baantjes gaan trekken: zo fijn!