We reden verder naar Feteira, waar we op normale grond een cache gingen zoeken bij deze oude wasplaats/fontein.
Om er te komen was wel wat lastig, want vanaf de kant dat we aan kwamen rijden konden we de bocht niet maken, dus moesten we terug en vanaf de andere kant. ´
Naast deze fontein ligt een rivier, die nu droog was, en met behulp van het wiel draaiden ze water omhoog, wat deze fontein uniek maakt.
Voordat we naar een ander eiland gaan filter ik de caches op terreinwaarde, 3,5 tot en met 5 haal ik eruit, die doen we sowieso niet, maar 3 is vaak een twijfelgeval waar we wel gaan kijken.
De cache deden we niet, maar we hadden wel een schitterend uitzicht op Morro do Castelo Branco,
een enorm vulkanisch gesteente met een ongeveer cilindrische vorm, dat het resultaat is van een vulkaanuitbarsting die ongeveer 30.000 jaar geleden plaatsvond.
En ook hier was een camping, waar we zowaar één hele tent zagen.
Beneden ons ligt het zwembad, dat nu gesloten was en waarvan de basins nu alleen nog gevuld zijn met regenwater en modder.
Dit zwembad is heel geschikt voor mensen in een rolstoel of met kinderen in een kinderwagen, want er is een lift naar beneden; dat hebben we ook nog nergens anders gezien.
De volgende stop was in Valadouro bij de oude thermische baden die nu gesloten zijn.
We hebben een Capitool Top 10 Reisgidsje van de Azoren, waar ik, als we een ander eiland gaan bezoeken, in kijk of er nog dingen in staan die we zeker willen gaan zien/doen.
Op de pagina met natuurlijke zwembaden stond het zwembad van Valadouro vermeld, dus hadden we onze zwemspullen meegenomen om daar te gaan zwemmen.
We zagen dit badje, wat al bijna vol was met de mensen die er in dreven en zochten verder naar het beschreven brede bad...nou dat konden we dus niet vinden, want dit bleek het bad te zijn.
Dat ging het niet worden, wij zwemmen graag i.p.v. wat te dobberen en hier kon je nog geen 5 slagen maken voordat je aan de overkant bent.
Wel leuk was het gezicht dat in de rotsen van het badje gemaakt was, het houdt de zwemmers in de gaten.
Dit was meer het formaat bad dat we voor ogen hadden, maar dit was niet helemaal omsloten en je kon er nu ook niet komen.
In de zomer maken ze rechts een duikplank en een trap en dan kan er hier onder toezicht gezwommen worden.
In plaats van over de kustweg terug te gaan, namen we de hoger liggende weg naar Horta.
Een vrij nieuwe weg, mooi geasfalteerd, heel breed en geen mens te bekennen, we hadden hem helemaal voor ons alleen.
Toen we een bordje miradouro zagen staan zijn we even gestopt en zo kwamen we op deze, kleine, maar pas aangelegde houten miradouro.
en daar hadden we een mooi uitzicht op o.a. Pico aan de overkant van het water.
Omdat we vlak langs Parque Florestal da Falca kwamen zijn we daar nog even naar toe gereden om twee caches te zoeken.
Het park viel wat tegen, na de mooie florestal die we al hadden gezien, maar aan de rand van het park was er wel een mooi uitzichtpunt.
