Presente do Mar

 Op ongeveer 100 meter van de kust is de oceaan 3000 meter diep en dat schijnt de reden te zijn dat er hier (bijna) geen schelpen op het strand te vinden zijn.

Ik wandel graag op het strand, maar in al die jaren heb ik, behalve wat miniscuul kleine schelpjes die ik aan de zuidkant vond, nog nooit een schelp gevonden.

Dus toen ik vorige week op Praia Monte Verde in Ribeira Grande een schelp op het strand zag liggen, kon ik mijn ogen bijna niet geloven.

Het is een lapas, die groeien op de rotsen en behoren tot de lekkernijen van het eiland. 

Even later zag ik er nog meer en ook dit slakkenhuis.

En toen ik ook nog wat sea glass vond, kon mijn dag helemaal niet meer stuk.

Wat een schitterend kadootje van de zee!

 

Yves 1923 t/m 200

 In Livramento is een lange muur met allemaal verschillende, oudere, kunstwerken van Yves.

 

 

Bloeiende cactussen

 Momenteel staan de cactussen op het eiland weer in bloei en dat blijf ik heel apart én schitterend vinden.

 

"Kunst" op het strand

Deze foto´s maakte ik op Praia Monte Verde in Ribeira Grande.

Ingezoomed vind ik het er zo mooi uitzien, net een kunstwerk 

Uitgezoomd is het niet zo heel mooi, maar nog steeds wel apart.

Het is opgedroogde modder van een van de riviertjes die op het strand uitkomen.

 

Sprookje week 27

 

Vorige week las ik  De Gelukkige Prins, weer een sprookje dat ik niet kende.

Het blijkt geschreven te zijn door Oscar Wilde.

Die ken ik eigenlijk alleen maar van zijn graf op Père Lachaise in Parijs, maar ik had nog nooit iets van hem gelezen. 

 

A Magia dos Oceanos

 We gingen vanmorgen boodschappen doen in Ponta Delgada en omdat Paul een gluestick nodig had, kwamen we bij de afdeling waar ze boeken verkopen.

Daar viel mijn oog op dit boek 

(originele titel 5 minutes Ocean Stories).

We keken erin en vonden het er zo leuk en vrolijk uitzien, maar we hebben het boek terug gezet en gingen verder met boodschappen doen.

In de rij voor de kassa besloot ik dat ik het toch wilde hebben en terwijl Paul de spullen op de band zette, heb ik een sprintje getrokken door de winkel om het alsnog te gaan halen :-)

De verhaaltjes zijn op rijm, wat lastiger is dan gewone tekst lezen/vertalen en het zal wel iets langer duren dan 5 minuten om ze te lezen, maar dat is ook wel weer een uitdaging.

Het ligt nu in de zithoek, dan kan ik het steeds even pakken en een stukje lezen terwijl ik naar de oceaan kijk! 

 

En over oceaan boeken gesproken, ik ben zelf net aan een Oceaan Fabric Book begonnen en had van de week de pagina met een octopus afgemaakt.

 

Puzzelboekje

 

In Nederland en Belgie had ik altijd wel een Denksport cryptogrammenboekje liggen waar ik in puzzelde.

Cryptogrammen vind ik erg leuk om te doen, maar dat gaat het in het Portugees natuurlijk niet worden :-)

Nu heb ik mijn eerste Portugese puzzelboekje gekocht: woordzoekers.

Dat vind ik ook wel leuk om te doen én zo leer ik ook weer nieuwe woorden. 

Yves 191

 

Als men hier gaat (ver)bouwen moet je daar vergunning voor aanvragen en als je die krijgt moet je een groot Aviso bord ophangen.

Hier hebben ze dat gedaan over een kunstwerk van Yves en er dan ook nog eens een bord van het bouwbedrijf onder gespijkerd...

Ik heb er toch een foto van gemaakt voor de verzameling en toen een foto ´geleend´ van de FB Art groep waarop het kunstwerk nog te zien is zonder borden erop.

 

 

Superfan

 Voetbal is zo ongeveer heilig voor de Portugezen.

Iedereen is fan en als er een wedstrijd is, is het overal uitgestorven.

Nu heb je fans en fans, maar de eigenaar van dit busje is voetbalfan tot hij sterft (até morrer) :-)

We hadden het busje al eens zien rijden, maar van de week stonden we op hetzelfde parkeerterrein en kon ik er foto´s van maken: geweldig zoiets.

Sprookje Week 26

 

Vorige week las ik het sprookje Corre, Corre, Cabacinha, dat zoiets als Ren, ren, kleine kalebas betekend.

Ik kende het niet, maar het blijkt een Portugees sprookje te zijn en het is natuurlijk altijd leuk om een nieuw sprookje te ontdekken.