Yves 254

 Van dit kunstwerk in Caloura hadden we de coordinaten van de FB pagina en dat was maar goed, want deze zit op een plek waar je spontaan niet zo heel snel komt.

Geen idee wat de letters betekenen, misschien zijn het de initialen van de bewoners, of betekend het iets anders.

Yves 253

 

Dit kunstwerk zagen we in Água de Pau.

Salto do Cabrito 4

En toen maakte het pad ineens een bocht en stonden we voor de brug naar de waterkrachtcentrale.

Dit was het einddoel, want hier stond een bord met allerlei informatie waarmee we de vragen van de Earthcache zouden kunnen beantwoorden.

De rivier onder de brug door was nu maar een kleine stroom.

Niet klein was de alocasia die naast het pad groeide, niet te geloven dat wij ook zulke grote bladen gehad hebben in onze tuin, terwijl de plant nu met kleine blaadjes in leven probeert te blijven.

Toen we rondgekeken hadden gingen we weer terug.

Het metalen pad ging vrij vlot, maar de afdaling duurde wat langer, omdat je toch wel erg goed moet opletten waar je je voeten zet.

Hier is de elektriciteitsmast die over het pad lag goed te zien. 

Het leek alsof er uit een van de bomen een stukje was gezaagd, waar mensen met hun hoofd onderdoor konden, ik vraag me af waarom ze het pad niet vrij maken van zulke omgevallen bomen.

Toen we weer helemaal beneden bij de waterval waren, hebben we aan de rand van de rivier een broodje zitten eten.

Op een bord met de flora en fauna van dit gebied hadden we gezien dat er ook vleermuizen leven en tot mijn verbazing vloog er eentje steeds maar rondjes boven ons. 

Toen het broodje op was heb ik nog even beneden bij de rivier gekeken

en toen zijn we het laatste stuk weer omhoog geklommen, dit was gelukkig over een verharde weg.

Wat een prachtig gebied was dit, we hebben er enorm van genoten en zijn blij dat we er nu eindelijk eens zijn gaan kijken.
 

Yves 252

 
Dit was dus het kunstwerk (in São Roque) waar ik naar toe liep via de steeg; 3 kunstwerkten echt vlakbij elkaar, de verzameling groeide weer leuk.

Salto do Cabrito 3

 Eenmaal beneden liepen we tegen een T-splitsing aan waar naar beide kanten een metalen pad naar toe ging.

Wij namen eerst het pad naar links. 

Al vrij snel liepen we héél hoog boven een kloof

Aan de andere kant van het pad was geen leuning en alhoewel het daar niet zo diep was als de andere kant, kon je er maar beter niet naast vallen. 

 Na een poosje zagen we de plek waar we net, beneden bij de waterval, waren.

Van beneden af zie je dit pad en uitkijkpunt helemaal niet.

Recht voor ons was het uitkijkpunt, maar om daar te komen moesten we dit stukje over.

Nu was er aan de linkerkant niets meer, want dit stuk ging over de kloof heen, dus aan beide kanten enorme diepte.

Nou dat ging het niet worden, ik vond het vanaf hier ook al heel erg mooi (en diep) dus nadat we hier een poosje hadden staan kijken zijn we weer terug gegaan. 

Weer terug op de T-splitsing namen we nu het pad naar rechts. 

Bij het trappetje hield het verhoogde pad op en gingen we verder op een smal strookje naast een hele lange buis.

Een klein vervallen gebouwtje naast de buis was bijna helemaal overwoekerd door siergember.

Een stukje verderop moesten we onszelf tussen de buis en een enorm rotsblok zien te wurmen

En we hadden nog steeds geen zicht op dee eindbestemming.

Yves 251

 

Vanaf het vorige kunstwerk liep ik door een soort steeg tussen de huizen door naar de plek waar ook een kunstwerk moest zijn.

En toen kwam ik onverwachts langs dit, al wat ouder werk van Yves; een leuke verrassing.az 

Salto do Cabrito 2

 Nadat we bij de waterval geweest waren wandelden we een stukje terug om daar het pad naar boven te nemen.

Al snel kwamen we in de ´jungle´.

Je kon een paar meter verder kijken, maar daarna was het weer een complete verrassing waar het pad naar toe zou gaan.

Het was er vochtig warm, dus we waren heel blij dat we hier in de zomer niet naar toe gegaan zijn. 

Het pad ging behoorlijk omhoog en hier en daar was het kruipdoor sluipdoor onder omgevallen bomen, maar ik vind naar boven altijd makkelijker als naar beneden. 

En daar was dan eindelijk de top van de berg in zicht, maar we moesten eerst nog even onder een omgevallen betonnen elektriciteitsmast door zien te komen die over het pad lag.

Ineens stonden we op een kleine open vlakte bovenop de berg en leek er van de jugle ver weg.

Maar met het bereiken van de top waren we er niet, want nu moesten we weer een stuk naar beneden.

Yves 250

 

Ook dit kunstwerk vonden we via de coordinaten van de FB pagina.

Het was het 250ste kunstwerk dat we vonden, dus best een mijlpaal.

Zo´n beetje dezelfde tijd dat wij deze vonden hield Yves een tentoonstelling omdat hij zijn 500ste kunstwerk had gemaakt :-)

Normaal gesproken zouden we dus op de helft zijn, maar helaas zijn er toch ook een aantal niet meer, maar we gaan gewoon verder met zoeken.

Hoera voor Paul

 

We aten net ons favoriete gebakje bij de koffie, want Paul is vandaag jarig en dat vieren we.

Yves 249

 

Ik had dit kunstwerk van een walvisstaart al op foto´s gezien, maar had geen flauw idee waar het zou kunnen zijn.

Toen verschenen de coordinaten op de FB pagina en bleek het in São Roque te zijn.

Zelfs met de coordinaten was het nog lastig te vinden, maar het is gelukt en ik heb er foto´s van kunnen maken-