Sete Cidades 1

Het weerbericht voor Sete Cidades was goed en op de webcam zagen we dat het er mooi weer was, dus reden we daar naar toe.
Voor Julian reden we eerst naar het uitkijkpunt bij het verlaten hotel

dat begint ook steeds meer een toeristische attractie te worden, want er liepen  redelijk wat mensen in en op.

In 2013 liepen we het wandelpad aan de linkerkant van de krater, vandaag wilden we de wandeling aan de rechterkant gaan doen.
Die tocht is 11 kilometer, niet bepaald een  vlakke wandeling en omdat we ook nog caches wilden zoeken heeft Paul Julian en mij afgezet bij het beginpunt, waarna hij naar de andere kant gereden is om ons vandaar tegemoet te wandelen.

Hier staat hij ons uit te zwaaien

terwijl wij langs het oude aquaduct liepen

Het eerste stuk, langs het aquaduct was nog redelijk plat, daarna kwamen we in een stuk bos waar het al steeds hoger ging en toen we uit het bos kwamen zagen we in de verte dat het pad toch wel heel erg omhoog ging.

Mijn kuiten hadden het erg zwaar, maar uiteindelijk kwamen we dan toch helemaal boven en
waren de uitzichten niet te beschrijven zo mooi.

Beneden konden we Capelas zien liggen

Je kon steeds maar een klein stukje van het pad zien, dus het was steeds weer een verrassing wat er tevoorschijn zou komen.

Hier is de kraterrand goed te zien, we moeten het hele stuk nog lopen :-)

Ponte Delgada

Dit licht zagen we toen we de tuin van de Gouverneur uitkwamen en overgestoken waren.
Het rechter ligt waarschuwt de automobilisten die de hoek om komen dat het voetgangerslicht op groen staat. Ik kan bijna een mapje met aparte voetgangerslichten maken.

We liepen naar het centrum en daar dronken we op het terras voor de kathedraal een kop koffie met wat lekkers erbij.

We hadden het nog maar net op of daar kwam een brutale duif om de kruimeltjes op te pikken.
Dat zagen zijn vriendje die dacht wat jij kan kan ik ook, dus die vloog ook op de tafel af.
Toen was het hek van de dam en kwamen er nog veel meer duiven en zijn wij weer verder gegaan

Als je op het bordes voor het gemeentehuis staat kun je goed zien dat het patroon van het plein doorloopt in de fontein.

Vorig jaar waren ze hard aan het werk op Campo de São Francisco. Dat was natuurlijk inmiddels allang af en het hele plein lag er mooi bij, met allerlei motieven met steentjes gemaakt.

Zulke grote muurschilderingen heb ik nog niet eerder op het eiland gezien, het is weer wat anders dan de Yves Hartjes.

We wandelden nog een stukje richting de landingsbaan

waarna we terug liepen naar het winkelcentrum. Onderweg kwam ik deze nieuwe hartjes tegen.

We aten bij de Pizzahut, daar heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens spinazie lasagne gegeten, maar nu in opgerolde vorm. Ik ben niet zo'n Pizzahut fan, maar deze is erg goed en de lasagna was heerlijk.

Het was fijn dat de auto beneden in de parkeergarage stond en we niet terug hoefden te lopen naar het hotel, want zo alles bij elkaar hebben we toch heel wat gelopen vandaag.

Jardim do Governo

Naast de Jardim José do Canto ligt de tuin van de gouverneur van de Azoren.
Die hebben we vandaag ook gelijk bekeken.
We kochten toegangskaartjes bij de bewaking en toen kregen we een soort badge die we om onze nek moesten hangen en mochten we de tuin in.

Leuk zo'n vijver in je tuin, ik ben er maar niet in gaan staan :-)

In de verte ligt de gouverneurswoning

Deze boom is waarschijnlijk ooit eens over het pad gevallen en blijven liggen.
Het is een beetje spookachtig geheel geworden, maar wel leuk en apart.

Een prieeltje in je tuin is ook altijd leuk.

De gouverneurswoning zag eruit alsof hij gisteren pas geschilderd is

Op verschillende plaatsen zagen we tuinmannen aan het werk, de hele tuin zag er dan ook prachtig onderhouden uit.

Verder dan dit overdekte pad mochten we niet

hierachter lag nog best een groot stuk tuin met onder andere een tennisbaan en dit cricket(?) veldje.

Dan stonden er ook nog een aantal bomen met rare vergroeiingen

Toen we bij het  kunstwerk "Stop the Time van Rui Chafes" kwamen waren we weer rond en hadden we de hele tuin gezien.

Jardim José do Canto

We liepen een stukje door de stad en kwamen langs ons oude hotel, waar we even een praatje zijn gaan maken.
Ze vertelden ons dat ze door de komst van de low cost maatschappijen nu helemaal volgeboekt waren, wat natuurlijk voor het eiland heel gunstig is voor de werkgelegenheid.
Maar eigenlijk was het te vol: te weinig parkeerplaatsen, de ontbijtruimte was eigenlijk te klein en de wasmachines stonden de hele dag aan om alle was weg te werken.
Wij hadden ons ook al proberen voor te stellen hoe, met name het parkeren en het ontbijt nu zou zijn en hoe leuk we dit hotel ook vinden en hoe aardig de mensen ook zijn, eigenlijk zijn we heel blij met het hotel waar we nu zitten.
Toen we verder gingen kwamen we het eerste Yves hartje van deze vakantie tegen.

De Jardim José do Canto hadden we nog nooit bekeken en omdat Julian er graag wilde kijken en caches zoeken was dat het volgende op ons 'programma'.

Ook dit was een hele mooie tuin, die we praktisch voor onszelf hadden, maar dat komt waarschijnlijk omdat je ervoor moet betalen.
Je komt de tuin binnen via een lange, brede oprijlaan en aan het einde daarvan staat dit standbeeld van de oprichter.

Hieronder weer wat foto's die ik in de tuin nam

Het is goed dat er een bordje stond dat dit de rozentuin was, want dat hadden we anders niet als zodanig herkend.

Ook hier stond reuzenbamboe, Paul is er even voor gaan om te laten zien hoe hoog het wel is.

Er was een stuk met allemaal van dit soort tegeltableaus. Dit vind ik een hele mooie.

Op de hoek van deze tuin staat de Capela da Sant'Ana, met de hoofdingang aan de openbare weg.
We hebben die deur nog nooit open gezien, maar de zij-ingang, die in deze tuin uitkomt stond open en er stond op bordjes aangegeven dat je het kerkje van binnen kon bekijken.

was dat even boffen ... hahaha

Jardim Antonio Borges

Omdat we vandaag in Ponta Delgada bleven sliepen we wat langer uit.

Na het ontbijt reden we met de auto naar het winkelcentrum waar we parkeerden en toen hebben  we eerst de botanische tuin, die aan de overkant ligt, bekeken.

Het blijft een prachtige tuin om in te wandelen. Niet groot, maar er is veel te zien en ik vind sommige stukken net decors uit een piratenfilm.
Hieronder een paar foto's die ik in de tuin maakte.