Heel veel geluk

We zijn weer thuis, deze keer zowaar op de geboekte datum, maar wat hebben we een geluk gehad!

De afgelopen drie dagen was er een potdichte mist op het eiland, zo erg dat er geen vliegtuigen konden landen of opstijgen en er op de airport veldbedden neergezet werden voor de reizigers die niet weg konden.

Morgen is er een algehele staking in Portugal, dus dan vliegt er ook niets, maar vandaag was de mist weg en konden er weer vliegtuigen landen. 

Toen kwam er ´s nachts een spontane staking van de Belgische luchtverkeersleiders, maar dat was om 7.00 uur voorbij, dus we konden weg!

De taxichauffeur vroeg of hij een kwartier eerder mocht komen, wat we nooit een probleem vinden, dus we vertrokken keurig op tijd.

 We waren nog maar net op weg of we stonden in een héle lange file, waar we meer dan een uur ingestaan hebben.

Het is maar 22 kilometer naar de Airport, maar we nemen altijd heel erg ruim de tijd om er te komen, wat nu maar weer eens geen overbodige luxe bleek te zijn-

Bij het inchecken van de koffers en de handbagagecontrole ging het allemaal vlot, dus waren we toch mooi op tijd voor de vlucht.

We zagen 3 van de speciale vliegtuigen van Brussels Airlines, dit is de overgeschilderde Tintin. 

 

 

Ons vliegtuig kwam te laat binnen en we vertrokken met een kwartier vertraging.

Tijdens het opstijgen kon Paul een foto maken van het Paleis van Laken, wat heel speciaal is want daar mag helemaal niet gevlogen worden. 

Toen we bij Lissabon aankwamen zaten we véél te hoog voor een landing.

De airport heeft nog maar één baan, zovel voor landen als opstijgen en dat wordt een steeds groter probleem.

Wij gingen dus gezellig een stuk de oceaan op vliegen en als ze nog even doorgevlogen waren hadden ze ons op São Miguel kunnen afzetten :-)

Ik vond het al een vreselijke vlucht, de piloot leek wel dronken zo schommelde dat toestel de hele tijd heen en weer, dus ik was niet te geloven blij toen we drie kwartier te laat, eindelijk op de grond stonden.

Daar stonden de Inspire en de Dream en kregen we al helemaal een thuisgevoel :-)

 

 

We zorgen er ook altijd voor dat we in Lissabon minimaal 2,5 uur overstaptijd hebben, dus hadden we ook nu genoeg tijd voor een warme chocolademelk met worteltaart bij Starbucks en om sushi te gaan kopen voor onderweg.

Julian had ons een appje gestuurd dat we net op tijd wegwaren, want dat vlak daarna de luchtverkeersleiders maar weer spontaan waren gaan staken en inderdaad, alle vluchten van en naar Lissabon waren gecanceld.

Onze vlucht had een uur vertraging, maar he ho, met al die stakingen en anuleringen konden we daar niet echt mee zitten.

Toen we eenmaal in het vliegtuig zaten duurde het nog 3 kwartier voor we vertrokken, dus de vertraging bleek uiteindelijk bijna twee uur te zijn.

Tijdens het taxiën zagen we de Magical staan, dat is mijn favoriet. Hij heeft twee jaar aan de grond gestaan (eerst met een of ander mankement en toen dat verholpen was konden ze het niet betalen, dus werd hij aan de ketting gelegd) en bleek vandaag een testvlucht uit te voeren, zo leuk dat we hem net zagen.

 

Op deze vlucht hadden we een veel betere piloot, het toestel bewoog nauwelijks en we konden fijn onze sushi eten.

Na bijna anderhalf uur vliegen kwam het eiland in zicht en er hing nog steeds een hele rare mist om de oostpunt.

Paul zat achter een schoon raampje, het weer was goed, dus hij heeft zowat de hele kustlijn van oost naar west op de foto gezet :-)

Het eiland van Vila Franca do Campo en omdat ik weet waar het is kon ik mijn favorite strandje ontdekken. 

Tijdens de landing kwamen we vlak over de haven in Ponta Delgada

en toen stonden we eindelijk op het vliegveld.

 

 

Iedereen ging auto´s huren en zodoende stond er niemand bij de taxi standplaats en konden we zo in een taxi stappen.

Een ontzettend vriendelijke vrouwelijke taxichauffeur bracht ons veilig weer thuis!

Wat hebben wij een geluk gehad vandaag!