Park Güell 2

Nadat we rondgewandeld hadden, kwamen we weer bij het plein uit, waar we wat aten en dronken om ons daarna tussen de mensenmassa bij de ingangspaviljoens te begeven.

 Bij de draak (die ik veel meer op een salamander vind lijken( was het echt heel druk, iedereen wilde met het beest op de foto.Dat heb ik dus van de weeromstuit ook gedaan :-)

 Maar het is Paul gelukt om een foto van het beest te maken waar weinig mensen op staan en je hem goed kunt zien.

 Deze kop stond er vlak voor, maar daar hadden weinig mensen belangstelling voor.

 Een stukje van de zijmuur.

 Als je met je rug naar de ingangspaviljoens stond zag je dit

 Een cache bracht ons naar een verlaten stukje van het park waar een speeltuin was.

 Tja en als ik dan mooie, hoge schommels zie...

 Via dit viaduct zijn we naar een zijuitgang van het park gelopen, zeg maar geklommen :-)

Park Güell 1

In de zomer schijnt dit plein helemaal volgepakt met mensen te zijn, maar daar hadden wij nu geen last van.

 Je kon makkelijk een plekje vinden op de slingerende bank en daarvandaan alles om je heen rustig bekijken.

 Desprookjesachtige ingangpaviljoens zouden niet misstaan in de Efteling.

 Het uitzicht over Barcelona was prachtig, maar de achterkant van het plein was ook de moeite van het bekijken waard, heel apart.

 Er lagen een paar caches in het park, die we gingen zoeken. Het bracht ons op plekjes zoals deze, waar we een over de muur een prachtig uitzicht hadden.

 Omdat het park op een helling boven Barcelona ligt, heb je op verschillende plaatsen echt een prachtig uitzicht op de stad.

 Een van de drie viaducten in het park van onderaf gezien.

 Deze foto is van wat verderaf genomen.

 En hier liepen we eronder. Van welke kant je het ook bekijkt het is heel bijzonder om te zien.

 En dan stat er onder dat viaduct ineens een hele oude boom in de grond, die tussen twee zuilen door naar buiten groeit.

Naar Park Güell

Ons appartement lag naast de Sagrada Família,de onvoltooide kerk van Gaudi, waar ze nog steeds aan het bouwen zijn . De verwachting is dat ze daar pas in 2026 mee klaar zullen zijn. Als ik zeg dat het een heel apart gebouw is, is dat zwak uitgedrukt.

 Voor de deur van het appartement zagen we de rij mensen die stonden te wachten om binnen te gaan, al staan. De rij liep van de voorkant, langs de zijkant en nog een stuk van de achterkant...
Opstellen in rijen van 48 :-) Nou dan mag een kerk nog zo apart zijn, daar beginnen we niet aan.

 We liepen door het parkje aan de overkant van de kerk, waar ik deze gezichtsloze meneer wel grappig vond.

 Met de metro gingen we richting Park Güell. Toen we boven de grond waren keken we uit op een jeu-de boulle veldje, waar druk gespeeld werd.
Wie liepen in de richting van het park en namen niet de hoofdweg er naar toe, maar een straat langs een ziekenhuis, waar roltrappen waren, dat scheelde weer wat lopen en klimmen.

 We kwamen het park via de zijkant binnen en liepen gelijk tegen allemaal souvenirverkopers aan, waar we natuurlijk even rondgekeken hebben.
Hier kijken we naar een sleutelhanger voor Julian, die met ons mee was.

 Al zo vaak heb ik foto's van de slingerende bank met trencadis (mozaïeken van gebroken tegels) die langs het plein loopt gezien en daar zagen we hem dan in het echt.

 Heel apart en heel vrolijk om te zien.

 close up

Barcelona

Begin dit jaar vonden J&J dat ze best zelf naar een wereldstad zouden kunnen gaan. Uiteraard niet samen, maar helemaal alleen...
Wij hadden daar zo onze bedenkingen bij, want Jasmine raak in Leuven regelmatig de weg kwijt en als Julian op pad is belt hij om de haverklap naar huis met vragen.
Toen kreeg ik het (al zeg ik het zelf) briljante plan om met elkaar naar een stad te gaan, daar overdag allemaal onze eigen gang te gaan en dan ergens afspreken voor het avondeten.
De Paasvakantie kon niet, want Jasmine moest leren. De zomervakantie kon niet want Jasmine was er van overtuigd dat ze herexamens zou hebben en dus zou moeten leren...
Die herexamens bleken gelukkig helemaal niet door te gaan, maar toen had Julian inmiddels wel een vakantiebaan.
Nu kwam de herfstvakantie eraan, maar nu zou Jasmine hoogstwaarschijnlijk stage moeten gaan lopen, maar dat zouden we nog horen.
Wij zijn en blijven Nederlanders, die zulke dingen gewoon graag allemaal goed en vlot geregeld zien, maar this is Belgium...
En als je nou denkt dat de organisatie bij zo'n grote universiteit als Leuven, als een goed geoliede machine loopt, dan heb je het mooi mis...
We hoorden in week 42 dat Jasmine inderdaad in de herfstvakantie stage zou moeten lopen en daardoor week 43 vrij had.
Toen hebben we gelijk tickets naar en een appartement in Barcelona geboekt en maandag 21 oktober vertrokken we dan met z'n viertjes naar Zaventem.

 

 Zoals elke vakantie die we op Zaventem beginnen, begon ook deze bij Starbucks :-)
De vlucht vertrok op tijd, verliep heel goed en ongeveer anderhalf uur later stonden we op het vliegveld in Barcelona, waar Paul en Julian natuurlijk eerst een 'praatgroep' met de piloten gingen houden.
Jasmine en ik haalden alvast de koffers op en toen Paul en Julian kwamen konden we zo doorlopen naar een taxi.

Twintig minuten later werden we voor het appartement afgezet, waar een mevrouw ons de sleutel kwam brengen en een rondleiding door het appartement gaf.
Ik vind het altijd spannend om te zien waar we terecht komen. Dit appartement was niet heel groot, maar alles was er en de ligging was perfekt).

Onze slaapkamer

met badkamer

 De slaapkamer van J&J

met badkamer. Die twee badkamers waren wel heel erg prettig.

In de keuken was ook alles wat we nodig hadden.

Er naast was nog een soort balkon waar een wasmachine stond.

 Ik maakte gelijk foto's voordat er overal uitgepakte tassen/koffers zouden staan,

maar toen we in de woonkamer kwamen en iedereen daar  stond, dacht ik die maak ik later wel.

Daar is het niet meer van gekomen, maar gelukkig had Julian wel een foto gemaakt.

We installeerde ons in het appartement, maakten thee en bekeken wat we de volgende dag

zouden gaan doen.

Where you going?

Na deze uiterst chaotische zomer zijn we allemaal aan vakantie toe.
Op dit moment heb ik geen zin in een tweede werkvakantie, daarom gaan we niet naar São Miguel.

Strijken

Het lijkt misschien alsof ik nooit iets in het huishaten doe, maar niets is minder waar. Zo stond vandaag strijken op het programma. Als je zoiets doet, moet je het goed doen en zo werd alles keurig gestreken, dus ook de  toiletrolletjes!

Want zeg nou zelf, er is toch geen mooier gezicht dan keurige stapeltjes gestreken toiletrolletjes!

Hahahaha

ontHAND

Het rechtzetten van een rek dat net uit de oven komt is NIET handig....

Een geslaagde middag

Het stapeltje boeken naast mijn bed begon akelig laag te worden en daar krijg ik altijd een onrustig gevoel van. :-)
Ik had gezien dat het boekenfestijn vanaf donderdag in Hasselt is en daarom leek het me een goed idee om Paul 'therapeutisch' eens wat verder te laten rijden dan Leuven en terug. Daar zou hij dan wel wat kunnen wandelen, in het restaurant zitten en misschien ook nog even op de beurs kijken, konden we gelijk zien of dat een beetje zou gaan.
Het ging allemaal beter dan verwacht, dus dat is heel positief!
En ik kwam thuis met nieuw leesvoer en nog wat knutselspul, dus het was in alle opzichten een hele geslaagde middag te noemen.

 Spannende boeken, veredelde fludders; ik kan weer een poosje vooruit :-)

Een bescheiden buit aan knutselspullen, maar wel allemaal leuk. Nu nog een plaatsje zien te vinden voor alles whahaha

Dan maar knutselen :-)

Nu we niet op vakantie gaan heb ik mezelf maar enigszins getroost met het kopen van wat hobbyspullen :-)

Ik denk dat ik de twee weken dat we normaal weg zouden gaan, mezelf opsluit en ermee aan de knutsel ga :-)

'Therapeutisch'

Het gaat gelukkig wel steeds beter met de rug van Paul. Hij moest naar fysiotherapie, maar dat werd net ganzenborden; 1 stap vooruit, 2 achteruit, wat natuurlijk niet echt de bedoeling was.
De arts vond het dus beter dat hij daar mee ging stoppen en met zijn eigen schema van halve uurtjes door ging.
Hij mag een half uurtje 'therapeutisch' (in de auto) zitten

maar niet zelf rijden. Ik rij dus een half uurtje ergens naar toe en dan wordt er een half uurtje 'therapeutisch' gewandeld (en uitgerust)

Het weer werkt erg mee en het zwembad is nog steeds zo'n 26 graden, dus wordt er ook regelmatig een half uurtje 'therapeutisch' gezwommen.

Vervolgens hebben we nog halve uurtjes van 'therapeutisch' rusten op het waterbed en 'therapeutisch' fietsen op een vlakke weg. Is het even boffen dat wij op een redelijk plat stuk wonen!

Wat helaas niet 'therapeutisch' is...

Dus wordt onze vakantie naar Saõ Miguel geannuleerd :-(
En ik was nu juist zo toe aan vakantie, therapeutisch of niet.