Vandaag 38 jaar geleden kregen Paul en ik verkering en in het kader van alles vieren wat er te vieren valt is dit bij ons in huis ook een feestdag en Paul had dan ook vrij genomen.
Normaal halen we gebakjes, maar als dat er niet inzit moet je kreatief zijn en laat dat nou net mijn middle name zijn :-)
Door de geslaagde baksels van de afgelopen tijd ging ik vanmorgen aan de slag om een "boring" cake te bakken, niet met een of andere mix, maar helemaal from scratch!
Een uurtje of twee later was dit het resultaat. Het zag er prima uit en rook heerlijk, maar we gingen net lunchen dus hij moest nog even wachten.
Na de lunch gingen we een cache rondje wandelen in Neerijse, een klein dorpje hier hemelsbreed 10 kilometer vandaan maar met een joekel van een kerk.
Bij die kerk parkeerden we de auto en gingen we op pad.
Onderweg zagen we iets dat vroeger vast een hele mooie muurschildering geweest is.
We kwamen over een voetweg die gewoon helemaal plat was, maar door de schaduwen van het hek ernaast leek het net of er traptreden waren.
De wandeling bracht ons over een lange laan vol met kersenbomen, als die in bloei staan moet dat schitterend gezicht zijn.
Vandaag kwamen we ook een aantal dieren tegen; deze paarden zag je bijna niet zo hoog was het gras.
Door het hek van Kasteel Neerijse kon ik een foto van de hertjes maken.
Kasteel Neerijse vanuit de verte.
We namen weer een voetweg langs een pas gemaaide weide
en na het punt waar ik de foto maakte begon er een steile klim naar de bovenliggende weg.
Onderweg zag ik deze mooie bloemen geen idee wat het zijn en over de app wil ik het niet meer hebben...
Wat er aan de hand is weten we niet, thuis is alles in orde, zodra ik ergens buiten ben zegt mijn telefoon dat ik verbinding heb, maar niets werkt de bloemenapp, geocaching, whatsapp, niets werkt: not amused.
Maar goed, de bloemen waren prachtig
net als de twee papaverbollen die er vlak naast stonden.
Na een poosje moesten we de weg oversteken en zagen we in de verte de kerk liggen.
Deze bloem ken ik wel; ik ben dol op korenbloemen.
We zagen veel kersen in de laan met kersenbomen, maar die waren allemaal nog heel klein, hier kwamen we langs een boom met mooie grote kersen.
De ezeltjes stonden in hun stal, maar kwamen nieuwsgierig aanlopen toen we voorbij kwamen.
Hier gingen we even fout, we dachten dat we de weg beneden moesten hebben, maar dat bleek niet zo te zijn. Paul dacht dat we het hoger liggende pad moesten hebben, maar ook dat was niet goed, want aan de andere kant van de wei met de ezeltjes liep een klein pad het veld in.
Daar zagen we dit geitje, dat ook al zo nieuwsgierig was.
Nu liepen we op het goede pad langs de velden
en dat vind ik toch wel wat hebben, vooral dit veld waar de zon op het koren scheen, het leek wel goud.
En dan kom je ergens weer onbekende bloemen tegen.
We klommen wel steeds hoger en konden ook steeds verder kijken.
We stonden bij dit veld te kijken wat het zou zijn, we dachten bieten maar wisten het niet zeker.
Gelukkig kwam er net een boer voorbij op zijn tractor en die vertelde dat het suikerbieten waren, hadden we het toch half goed :-)
Dit bord trok mijn aandacht en ik liep er naar toe om te kijken wat het was. Dat weet ik nog steeds niet, maar het moet wel blijven hangen totdat er een corona vaccin is???
Via een holle weg
kwamen we bij de laatste voetweg langs een veld en konden we toen doorsteken naar de kerk en dus de auto.
Het was al zes uur toen we thuiskwamen.
Normaal zouden we uit eten gaan of eten ophalen, maar dat doen we nog maar niet, dus het meest feestelijke wat er in huis is waren frietjes lol (de rest van de maand eten we geen friet meer!)
We wilden graag het journaal even zien en ik kijk dat altijd op mijn pc omdat Paul altijd zit te zappen tussen twee zenders met journaal en zo alles net mist.
Halverwege kwam hij mijn toetje brengen, dat wel heel erg feestelijk was :-)
Vanavond heb ik de caches zitten loggen en foto's uitgezocht.
Bij de thee aten we een plakje cake en al zeg ik het zelf: hij smaakte verrukkelijk!
Het was een extra fijne dag.
