zaterdag 10 oktober 2020

Lockdown dag 203

 Vandaag is het International EarthCache Day en omdat er dan een souvenir te verdienen is, en ik gek ben op souvenirs (verzamelen) zochten we een earthcache die we konden gaan doen.
De afgelopen jaren hebben we degene die vlakbij liggen gedaan, de dichtstbijzijnde die we vandaag konden gaan doen ligt in Wavre.
Deze Earthcache gaat over Belgische blauwe steen en dat was grappig, want daar hadden we tot een week geleden nog nooit van gehoord, tot we tegels voor de tuin gingen uitzoeken en die van Belgisch blauw steen zijn :-)
En zo kwamen we bij een monument voor Generaal Gerard, waar we ook nog nooit van gehoord hadden.
Het monument staat aan de rand van het parkeerterrein van Walibi, maar de omgeving achter het monument is heel mooi en rustig.
Bij het monument stonden o.a. blauwe anemonen.
En we zagen er een héle grote paddenstoel.
We zagen de Dijle al op veel plekken, hier stroomt hij langs het monument.
Het was een leuk kort uitstapje. De weerman had een helemaal verregend weekend voorspeld dus hadden we verder geen plannen gemaakt om weg te gaan, maar aangezien die mens er weer eens volkomen naast zat en het de rest van de dag gewoon droog gebleven is, heeft Paul een begin gemaakt aan het winterklaar maken van het zwembad.


vrijdag 9 oktober 2020

Lockdown dag 202

 Na een dagje poetsen en boodschappen wassen, was het weer vlieger/muziekavond.
Op 9 oktober 1986 ging The Phantom of the Opera in premiere in London en omdat het vandaag dus de 34ste verjaardag was werd vanavond de uitvoering van het 25 jarig jubileum uitgezonden.
In april is die ook uitgezonden, maar he, het is The Phantom en die blijft fantastisch hoe vaak je die ook ziet, dus ik heb er weer naar zitten kijken en van genoten.
Daarna heb ik toch ook nog maar naar Behind the Mask gekeken en zo werd het laat voor we naar bed gingen.
Toen ik mijn dekbed terug sloeg liep er een of ander raar keverachtig beestje in mijn bed grrrr
Waarom heb ik dat altijd.
We hebben het gevangen en in een potje gestopt en toen ben ik naar beneden gegaan, heb het internet weer aangezet om op mijn pc te kijken hoe bedwantsen eruit zien.
Gelukkig was het geen bedwants, maar ik heb ze wel de hele nacht gezien en gevoeld...weg ontspannen gevoel.
 


donderdag 8 oktober 2020

Lockdown dag 201

 Normaal ben ik altijd degene die Maui en Mandu 's avonds in de keuken doet, maar soms ga ik wat eerder naar bed om te lezen en dan gebeurt tegenwoordig het volgende:
Als ik uit de badkamer vandaan kom zitten de twee al op me te wachten
en zodra ze merken dat ik richting onze slaapkamer ga, staan ze samen voor de deur te dringen.
Het allerliefste zouden ze bij me op bed komen liggen, maar dat mogen ze niet.
Maui had al snel in de gaten dat daarna het plekje op mijn stoel, op een deel van het oude dekbed, daarna de beste plek was en daar gaat hij dan tegenwoordig liggen slapen.
Mandu heeft van de week een poging gedaan om stiekem in bed te kruipen.
Ik voelde het bed bewegen en dacht dat er eentje op het bed was gesprongen, maar toen ik keek zag ik geen kat op het bed.
Was de slimmerd onder het dekbed gekropen en lag hij aan het voeteneind...mag niet!
Dus nu ligt hij dan maar op de stoel van Paul :-)
En Julian mag ze dan als hij naar bed gaat proberen in de keuken te krijgen LOL
 


woensdag 7 oktober 2020

Lockdown dag 200

 De tijd vliegt, ook Coronatijd, want vandaag is het alweer de tweehonderdste dag dat we hier op ons eilandje zitten!
Toen we terugkwamen uit Parijs hadden we niet gedacht dat het zo lang zou gaan duren en dachten we echt dat we aan het eind van het jaar nog wel terug zouden gaan, maar dat zit er helaas niet meer in.
We missen Jasmine natuurlijk en zouden uiteraard graag haar nieuwe appartement zien waar ze samen met Wim woont, maar dat komt dan hopelijk volgend jaar.
Maar zoals het nu gaat, gaat het goed en kunnen we het nog heel lang volhouden.
En om deze 200ste dag 'te vieren' ben ik nog maar eens jam gaan koken: de hit van dit jaar :-)
Ik had nog wat vruchten die op moesten én lege potjes en die zijn nu gevuld met kiwi-, bosbessen- en aalbessenjam.
Er staan een aantal potjes nog boven in de extra koelkast, maar beneden in de kelder staat ook een leuke voorraad.


dinsdag 6 oktober 2020

Lockdown dag 199

Paul hoeft niet meer door weer en wind naar het station te fietsen en in overvolle treinen te staan.
Hij kan beter werken zonder afgeleid te worden.
Drinkt lekkere koffie, eet versgebakken brood en heerlijke fruitsalade i.p.v. een saai appeltje in de trein en volgens mij vind hij dat allemaal best fijn, te zien aan de vrolijke druif die hij vandaag maakte :-)

 


maandag 5 oktober 2020

Lockdown dag 198

 Tussen de middag gingen we verder met de adventure labcache.
We wonen zo'n beetje middenin de wandeling en dat maakt het makkelijk om steeds een stukje te doen.
Onze schoenen hadden we nog niet aan of het begon te regenen, maar hopende dat het een kleine bui zou zijn, zijn we toch naar buiten gegaan.
Dat bleek inderdaad zo te zijn want het werd gelukkig heel snel weer droog.
Geen bos dit keer, maar wandelen over het fietspad op de vrij drukke weg, maar nu kwamen we wel weer langs een kunstwerk van Ad Wouters.
Als we naar Heverlee of Leuven rijden komen we voorbij dit huis, het is niet meer te tellen hoe vaak we hier voorbij gekomen zijn.
Door deze labcache kwamen we erachter dat het erfgoed is en Villa Chantilly heet, het was dus weer leerzaam.

Maar er was gelukkig toch ook nog wel iets dat we wel kennen: de Ekstermolen
maar dat er een voetpad langs gaat wisten we dan weer niet, daar zijn we nu overheen gelopen op de terugweg naar huis.
Er is nog 1 WP over, maar daar was Paul's lunchpauze niet lang genoeg voor, dus dat komt een andere keer.

zondag 4 oktober 2020

Lockdown dag 197

 Het is nu definitief weer sjaaltjes weer.
Gisteren regende het bijna de hele dag, maar vandaag was het wat beter, er was blauwe lucht en zon, dus wij gingen een wandeling maken.
In het dorp is een labcache geplaatst en daar gingen we een begin aan maken.
Op buienradar zagen we dat er wel buien zouden komen en er kwamen ook wel erge donkere wolken onze kant op en daarom vroegen we aan Julian of hij ons naar het beginpunt van de wandeling wilde brengen, dat scheelde twee kilometer lopen.
Zo kwamen we bij het eerste Waypoint: de Rooikapelhoeve.
We wonen hier al 20 jaar en zijn er vaak voorbij gereden zonder er aandacht aan te besteden.
Nu lazen we de geschiedenis in de beschrijving en keken hier en daar over de heg waarbij het nu opviel dat het toch wel een enorm groot pand is geworden; er is zelfs een heliplatform bij.
Het dorp waar we wonen is klein, maar een Expresweg verdeeld het in hoog en laag.
Wij wonen in het lage gedeelte en komen regelmatig wel in het hoge gedeelte, maar vandaag kwamen we toch weer over weggetjes waar we nog nooit geweest zijn.
Op een weg waar we wel al vaker geweest zijn was er een nieuw WP bij het Moordkruis.
Het grappige is dat we dit kruis nooit gezien hebben terwijl we er wel vlakbij hebben staan kijken naar het lager gelegen deel van het dorp.
Zo ontdek je ook na 20 jaar weer dingen door het geocachen.
De al eerder genoemde Expressweg kun je niet meer zomaar over steken, je steekt de helft over en dan moet je in het midden van de weg een meter of 50 tussen hekken door lopen om bij de oversteekplaats van de andere helft te komen.
Hier maakte ik een schaduwfoto van ons samen.
Tot een week of wat geleden had ik nooit een mispel gezien, of misschien wel gezien, maar wist ik niet dat het mispels waren. 
Door de plantenapp herkende ik nu een mispelboom waar we al honderden keren voorbij gelopen zijn.
In onze eigen tuin staan de anemonen volop in bloei.
Paul heeft er deze zomer steeds een parasol overheen gezet en die inspanning wordt nu beloond met al deze mooie bloemen.

En de Rhododendron is zo blij dat we hem er niet uitgespit hebben dat hij nu opnieuw begint te bloeien!


zaterdag 3 oktober 2020

Lockdown dag 196

 Ik heb er weer veel slapeloze nachten opzitten, daarom had ik vandaag de wekker uitgeslagen en  hebben we uitgeslapen tot half elf.
De hele dag was ik zo duf als een konijn :-)
De ochtend was natuurlijk al om en 's middags dacht ik te gaan knutselen.
Ik gebruik vaak de oude tv gids als onderlegger als ik dingen wil plakken, dus die ging ik uit de woonkamer halen.
De oude en de nieuwe lagen bovenop elkaar en ik was zo dom om even te gaan zitten terwijl ik keek welke de oude was.
Nog voordat ik ze in mijn handen had zat Maui al bij me, hij draaide een paar keer en nestelde zich heerlijk op mijn schoot en was niet van plan om weg te gaan :-)
Nadat ik de nieuwe gids helemaal gelezen had en de kat zo heerlijk lag te slapen ben ik maar blijven zitten.
Gelukkig kon ik bij de afstandsbediening van de tv en toen heb ik maar een film gekeken die nog op de digirecorder stond; de middag was dus ook heel nuttig besteed :-)
Na het eten was ik helemaal moe en duf, dus kwam ik ook niet verder dan een warm bad en wat tv kijken.
Zoals ik al zei: een nuttige dag lol

vrijdag 2 oktober 2020

Lockdown dag 195

 Het vlotte vandaag voor geen meter en alhoewel we gisteren de woonkamer al gedaan hadden, duurde het erg lang voordat we klaar waren met poetsen.
Er kwam steeds iets tussendoor, zoals Delhaize.
Het miezerde toen die kwamen en daarom hebben we de tafel in de garage gezet en zijn we daar de boodschappen gaan wassen.
Vanavond was er geen musical, maar de Past & Present Tour show van Michael Ball
en laat ik nou een groot fan van hem zijn, dus ik heb twee uur achter elkaar zitten genieten.
Daarna heb ik ook nog Behind the Mask gekeken en ik wist zowaar wie er achter het masker zat van degene die eruit moest: Sam Bettens.
En dat is best knap al zeg ik het zelf, want zoveel Belgische artiesten ken ik niet.
Heerlijk, zulke muziekavonden.

donderdag 1 oktober 2020

Lockdown dag 194

 Nu het echt herfst is hebben we de zomerspullen omgeruild voor de herfstspullen.
De woonkamer doen stond op het extra lijstje voor deze week, dus dat kwam goed uit.
Ik waste al het glaswerk af en Julian haalde de zomer- en herfstdoos van zolder
en nu is het hier binnen ook helemaal herfst.
Verder heb ik nog nuttig staan strijken, een theedoekenwas opgeruimd en daarna was het back-up tijd.
Door onze 'vakantie' was ik er niet aan toegekomen om in september een backup te maken van augustus, dus nu moest ik twee maanden doen.
Dat was een hele klus, maar het is weer  gebeurt, dus als mijn laptop nu crasht staan mijn foto's tenminste weer veilig.