Belgie dag 27

 Toen we ´s ochtends opstonden lag er en heel klein beetje sneeuw, het mocht nauwelijks naam hebben.

Even later begon het zachtjes te sneeuwen en werd alles langzaamaan witter.

En toen ook het zonnetje tevoorschijn kwam was het helemaal schitterend.

We waren van plan om een stuk te gaan wandelen in de sneeuw, maar toen er een pakje bezorgd werd en Paul na 3 minuten van buiten weer binnen kwam werd hij gek van de jeuk op de plekken waar hij gebeten was, tja en dan ga je natuurlijk niet graag weer de kou in.

In de middag ging het weer sneeuwen, nu een stuk harder met grote vlokken en viel er echt een leuke laag . 

Omdat we thuisbleven ben ik begonnen aan de basis voor het 52 roundels project waar ik dit jaar aan mee doe.

Daar ben ik de hele middag zoet mee geweest.

Jammer dat de spullen die ik voor de eerste roundel kan gebruiken in Capelas liggen. 

´s Avonds zag ik dat The Sound of Music op tv was en omdat het alweer jaren geleden is dat ik die nog eens gezien heb, kon ik de verleiding niet weerstaan.
 

Belgie dag 26

 Ik had natuurlijk weer geen oog dicht gedaan, dus toen ik opstond was ik doodmoe, had ik hoofdpijn en dat is de hele dag niet overgegaan.

We belden het bedrijf, die er niets meer van snappen; geen beestjes in de vallen, maar wel steeds nieuwe steken, maar alleen bij Paul...

We hebben nu 2 vallen aan de buitenkant van het bed geplakt en dan gaan we maandag verder bekijken hoe of wat.

Arme Paul wordt simpel van de jeuk, iets wat nieuw is voor hem, want hij wordt nooit gestoken door muggen, die moeten mij altijd hebben, maar wat er nu zit is dol op hem.

 

Enfin, ik heb de hele dag rustig aan mijn tafel zitten werken, wat logjes gemaakt, het Fragment van de dag getekend en daarna ben ik aan een nieuwe snowglobe begonnen.

We aten makkelijk, maar lekker: homemade Chipotle.

En toen heb ik de finale van The Masked Singer zitten kijken en mijn favoriete finalist, King Krab, heeft gewonnen!

 

 

Belgie dag 25

 Ons Nieuwjaar begon met Paul, die een hele nieuwe rij steken op zijn been had...

In de val in ons bed zat niets, maar die was losgeraakt en onder de matras geschoven, dus dat zei niet veel.

Zelf zagen we helemaal niets, maar het was genoeg om de hele dag een onbehagelijk gevoel te hebben én jeuk....

Nieuwjaarsdag kun je natuurlijk niets doen of iemand bellen, dus dat staat morgen als nummer één met stip op de to-do lijst.

 

Ik heb heel braaf een backup van alle nieuwe foto´s gemaakt en daarna ben ik begonnen aan de januari Zentangle Challenge.

Toen zag ik dat op Netflex een nieuwe Harlan Coben verfilming was (Run Away) en die heb ik toen helemaal zitten kijken, hoefde ik tenminste niet aan vieze beestjes te denken.
 

Belgie dag 24

 

Wij hadden een hele rustig Oudjaar.

Er hoefde helemaal niets, dus hebben we gewoon fijn rondgerommeld en gedaan waar we zin in hadden.

De oliebollen en appelbeignets waren ook al in huis,  daar hoefden we ook niet meer achteraan en als we zin hadden aten we er een.

We speelden bordspelletjes, die  ik allemaal door stom geluk gewonnen heb.

Tegen twaalf uur hebben we op tv naar de aftelklok gekeken en toen was het alweer

2026! 

 

2026

 

Ik wens iedereen een gelukkig, vredig, creatie, maar vooral gezond 2026.

Belgie dag 23

 We gingen boodschappen doen bij AH Zaventem

Daar liep Paul de manager tegen het lijf en die vertelde dat het oliebollenbakverhaal _weer_ anders was geworden...

Het hoofdkantoor had nu besloten dat ze NIET meer zelf mogen bakken en alleen maar kant-en-klare oliebollen en appelflappen mogen verkopen.

Nou daar hadden we ons toch al op ingesteld en omdat ze er ook al waren hebben we ze gelijk meegenomen dan hoeven we daar morgen niet meer achteraan.

De rest van de dag ben ik bezig geweest met het afmaken van de snowglobe met The Grinch. 

Vooral het met zwart draad omlijnen heeft veel tijd gekost, maar uiteindelijk vind ik hem wel leuk geworden. 

Belgie dag 22

 

Bij ons op het eiland komen de ongediertebestrijdingsbedrijven in auto´s waar dat met hele grote letters op staat, hier kwam het bedrijf in een hele discrete wagen, die meer leek op een of ander klusbedrijf :-)

Ik ben fijn beneden gebleven om te voorkomen dat ik nooit meer slaap :-) en Paul is met twee bijzonder vriendelijke mensen naar boven gegaan.

Met speciaal licht en apperatuur hebben ze ons bed bekeken en daar zaten tot onze grote opluchting geen bedwantsen in.

Het kan zijn dat we toch buiten, tijdens het cachen ergens door gestoken zijn, maar dat verklaard niet dat Paul een paar dagen later weer bultjes had en ze vonden het er ook heel erg uit zien als beten van bedwantsen.

Het kan ook zijn dat doordat we gelijk aan het wassen gegaan zijn en ons hele (water)bed schoongemaakt hebben met alcohol ze doodgegaan zijn.

Hier hebben we nog een hardside waterbed, maar dat heeft als voordeel dat er geen stoffen rand is waar ze in kunnen gaan nestelen en een waterzak van 800 liter plet ze heel snel.

Maar alhoewel ze geen eitjes vonden, zijn er nu vallen gezet, op een paar plaatsen in huis en over een week moeten we kijken of er daar bedwantsen in zitten.

Dat was natuurlijk wel een hele opluchting, want ik hield echt mijn hart vast, dat ze (inmiddels) overal zouden zitten.

Nu afwachten én duimen dat de vallen leeg blijven. 

Belgie dag 21

 Het was heel koud, maar het zonnetje scheen en we besloten om toch even naar buiten te gaan om een frisse neus te halen en dat te combineren met het zoeken van twee caches.

Een daarvan was een hengelcache, gelukkig heeft Paul vroeger veel geoefend met Jasmine die op elke kermis  altijd alleen maar eendjes wilde vissen :-)

Verder hebben we thuis rondgerommeld en ik heb van de groenten die overwaren van twee dagen gourmetten een lekker maaltje met couscous gemaakt.

´s Avonds heb ik tv zitten kijken.
 

 

Belgie dag 20

 

De hele nacht had ik beestjes ´gezien´ en ´gevoeld´ en daarom bijna niet geslapen...

Ik was dus zo duf als een konijn en er kwam dan ook niets uit mijn handen.

Ik deed de normale was en tussendoor heb ik in de lekker warme computerkamer op mijn laptop Netflix zitten kijken. 

 

Belgie dag 19

 Ruim een week geleden had ik een rij jeukende, muggenbultachtige plekken op mijn linkerzij en Paul had zo´n zelfde rijtje, maar dan op zijn bovenbeen.

Nu waren we die dag aan het cachen geweest en omdat een van de caches een stukje vanaf het pad lag en we door hoog onkruid hadden gelopen (mijn jas zat vol met een soort van klitjes) dachten we daar ergens door gestoken waren.

Alle kleren gelijk in de was, de plekjes jeukten nog een paar dagen vrolijk verder, maar werden minder.

Tot Paul gisterochtend op stond en er weet ik het hoeveel nieuwe bij had...

Ik maakte de opmerking dat het toch geen bedwantsen zouden zijn, waarop we zijn gaan Googlen en nu meer over bedwantsen weten dan we ooit gewild hadden.

In Belgie is geen tweede Kerstdag, dus een paar bedrijven gebeld, en zoals het er nu uitziet zijn het inderdaad bedwantsen, die waarschijnlijk via de koffers meegekomen zijn.

Maandag komt er een bedrijf langs, maar we konden beter alvast zoveel mogelijk gaan wassen op 60 graden.

En dat werd dus mijn ´rustige´ Tweede Kerstdag, wassen, drogen, wassen, drogen, wassen, drogen

en ook al hebben we daar in deze tijd gelukkig machine´s voor, ik had me vandaag toch iets anders voorgesteld.