zaterdag 17 april 2021

Lockdown dag 392

 Gisteren hadden we nogal wat caches gevonden en foto's gemaakt, dus was ik zo'n beetje de hele dag zoet met het uitzoeken van de foto's, het loggen van de caches en logjes maken.
Het was 16.00 uur toen ik er klaar mee was.
Julian heeft van de week het hoge gras gemaaid en Paul is bezig geweest met verticuteren.
We hebben veldbloemenzaad besteld en dat gooien we in de tuin als het gaat regenen, daarna laten we het 'gras' weer gewoon zijn gang gaan voor de bijen en vlinders.
's Avonds hebben we twee films zitten kijken.



De Bouw 14 april

De buitenmuren van de bovenverdieping staan, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik bij deze serie foto's meer gekeken heb naar de prachtige uitzichten op de oceaan en de bergen :-)
















 

vrijdag 16 april 2021

Lockdown dag 391

 Vandaag had Paul weer een vrije dag en gingen we weer cachen in Wallonie.
De omgeving van Gembloux vinden we erg mooi en aangezien daar heel wat caches liggen is er nog heel wat te ontdekken.
We reden naar Balâtre waar we de auto bij de kerk parkeerden, waar anders :-)
Het was een mooi pleintje met een speeltuin en twee restaurantjes en het zal er in normale tijden vast heel gezellig geweest zijn.
Aan de overkant van de kerk staat het oorlogsmonument.
Wij combineerden een serie met een labcache en zo kwamen we eerst in Saint-Martin bij ook een oorlogsmonument.
We waren al eens eerder hier vlakbij aan het cachen, maar toen ging de route de andere kant op, deze liep er een beetje parallel aan en zo zagen we weer een heel ander stukje van dit dorpje.
Saint-Martin heeft zijn eigen kapel, die in een soort ommuurde tuin staat.
La Ligne zouden we vandaag nog een paar keer oversteken, op deze plaats kwam er een ander riviertje op uit.
Omdat we twee caches combineerde moesten we even de heuvel op en af om een cache niet te missen. Terwijl we stonden te loggen hadden we wel een prachtig uitzicht.
Weer beneden kwamen we langs een tuin waar een miniatuur atomium in de tuin stond, dat hebben we nog niet eerder gezien; weer eens wat anders dan een molen :-)
Vanaf hier konden we ook voor het eerst een blik werpen op Château Balâtre, want natuurlijk heeft ook dit dorp zijn eigen kasteel. We hebben nooit geweten dat er in Wallonië zo ontzettend veel kastelen zijn.
We kwamen op een pad dat tussen weilanden door slingerde,
liepen langs een enorm grote omgeploegde akker
en kwamen toen in een klein stukje bos, waar boven ons allemaal bosanemonen stonden.
Er was een paadje omhoog en daar zijn we opgeklommen om ze wat dichterbij te bekijken en foto's te maken.
Het is net of er overal grote sneeuwvlokken liggen.
We wandelden verder en kwamen bij het kleine dorpje Boignée.
Op het hoogste punt ligt de kerk en we dachten dat daarnaast een klooster was, maar dat bleek een school te zijn.
Meestal hebben kerken glas-in-lood ramen, maar hier waren er gewone ramen, als je het Jezus beeld weg zou halen, zou het ook de zijkant van een gewoon huis kunnen zijn.
Voor de entree van de kerk staat een bloembak en daar vonden we een beschilderde steen, dat is volgens mij echt een sport in Wallonië.
Vanaf het bordes voor de ingang konden we heel ver kijken.
Toen we een rondje om de kerk maakte zagen we dat de ramen aan de achterkant wel apart waren, met allemaal geometrische vormen.
Tegenover de school stond dit kleine gebouwtje, misschien de kleuterschool.
In dit dorpje hangt bij bijna elk huis een foto van de bewoners voor het raam, echt wel een heel apart project.
Via het kerkhof, dat aan de grens van het dorpje ligt, liepen we de velden in.
Opeens zei Paul tegen me dat ik even achterom moest kijken...en toen zag ik in de verte de watertoren van Sombreffe, die we tijdens onze vorige wandelingen zoveel gezien hebben.
De velden lagen op een soort plateau boven de omgeving, we konden erg ver kijken, maar het was er ook verschrikkelijk koud.
Vanmorgen, toen we in het zonnetje en uit de wind liepen, dachten we nog heel even dat we het vandaag te warm zouden hebben in onze winterjassen, maar nu waren we toch wel erg blij dat we ze aan hadden, want de ijzige wind ging er gewoon doorheen.
Maar ondanks de kou was het toch een erg mooi stukje.
Na een poos kwamen we weer in de bewoonde wereld.
Bij een huis zagen we allemaal paardenversiering, maar de foto op de garagedeur viel wel het meeste op.
Nu we vanaf de andere kant dichterbij het kasteel kwamen konden we goed zien hoe vervallen het is; ramen helemaal kapot, gaten in het dak en zelfs een stuk van het dak helemaal ingestort; echt zonde.
Natuurlijk hebben we vandaag ook weer enorm veel kapelletjes gezien, deze wordt zo te zien niet echt vaak meer bezocht.
Ik maak altijd foto's van kattendingen en deze zwarte kat met kookpot vond ik wel erg leuk; hier woont vast een heksenfamilie :-)
Na een wandeling van 11 kilometer kwamen we weer terug bij de auto en daar zagen we een hele rij duiven op de nok van een dak zitten.
Ook dit was weer een mooi stukje Wallonië, we hebben veel gezien, caches gevonden en genoten van de wandeling, de rust en elkaar.
 
Op The Show Must Go On was vanavond
Dat is geïnspireerd op de opera Carmen van George Bizet.
Nu hou ik niet van opera, klassieke muziek en dansvoorstellingen, maar ik vond de woordspeling (the) Car Man i.p.v. Carmen erg leuk en wilde wel zien wat ze ervan gemaakt hadden.
Ik heb het precies 15 minuten vol kunnen houden en toen ben ik een dvd gaan halen.
Een fijn einde van een fijne dag.
 



donderdag 15 april 2021

Lockdown dag 390

 Paul heeft morgen een vrije dag en daarom zijn we vandaag alvast gaan poetsen wat er voor morgen op de agenda stond.
Voor bepaalde dingen trek ik altijd even mijn schort aan en soms doe ik ook mijn haar in een staartje.
In mijn schort zit een elastiekje (ik doe mijn haar ook in een staartje als ik kook) dus had ik mijn schort alvast op de aanrecht gelegd toen ik het elastiekje pakte.
Toen ik mijn schort aan wilde doen zag ik dit
Maui ligt toch zo graag op dingen die niet van hem zijn. :-)
 
We gingen ook alvast brood bakken voor morgen en Julian wilde graag een rozijnenbrood.
 Dat ging niet helemaal goed, want de rozijnen moeten er pas na ongeveer een uur bij, maar we waren allemaal bezig en niemand heeft het belletje gehoord.
Ik dacht dat de machine gewoon stil zou blijven staan, maar na een poos gaat hij gewoon weer verder.
Eerst had ik nog de rozijnen erop gelegd, maar omdat hij niet meer ging kneden, leek het me beter om overnieuw te beginnen voordat hij zou gaan bakken.
De rozijnen heb ik nog kunnen redden en de tweede keer lukte het allemaal wel prima.




woensdag 14 april 2021

Lockdown dag 389

 De laatste tijd slaap ik weer heel slecht en vannacht had ik het zelfs 4 uur zien worden, maar ondanks dat ik hartstikke moe was zijn we toch hard aan het werk gegaan.
Julian en ik hebben alle slaapkamers extra onderhanden genomen.
Bij een van zijn boekenkastjes die hij van de muur haalde,  zat de achterwand niet meer goed, dus heeft Handige Harry de wand eerst los getimmerd vervolgens goed geschoven om het daarna weer vast te timmeren.
Vervolgens heb ik nog was opgevouwen, gestreken, online dingen besteld, fruitsalade gemaakt en toen was het 5 uur en begon de persconferentie.
Het overlegcommitee was vanmorgen om 9 uur begonnen, maar het is nogal een discussie geweest dat ze zo laat pas klaar waren.
De cijfers zijn slechter dan voor de Paaspauze, maar er komen toch heel wat versoepelingen aan; de virologen houden hun hart vast en wij ook....
Ik kon natuurlijk niet én naar de persconferentie kijken én eten koken, dus hebben we een pizza in de oven geschoven en die achter de tv/pc opgegeten.
's Avonds hebben Paul en ik nog bankgehangen en een film gekeken.
 



dinsdag 13 april 2021

Lockdown dag 388

 Vandaag heb ik niet veel nuttigs gedaan.
Mijn kleine tasje, dat ik altijd overal mee naartoe sleep, was al een hele tijd stuk en daarop gebruikte ik een tas die hier in huis lag (van Jasmine geweest?).
Die is voor een deel van nepleer dat op de klep enorm begon af te bladeren, dat zag er niet uit, ik had het spul ook steeds onder mijn nagels en omdat ik het beu was heb ik lang online gezocht naar een andere tas.
Dat vind ik toch wel heel lastig om zoiets te bestellen zonder het in het echt te zien, maar uiteindelijk heb ik het dan toch gedaan en gisteren ging ik de boel overpakken van de ene in de andere tas.
Het tasje bleek toch kleiner te zijn dan aangegeven, maar ik kreeg met een beetje proppen alles erin.
Alleen bleek dat als ik het cross over hang, alles samentrekt omdat beide uiteinden van de handvaten aan hetzelfde punt vastgemaakt zijn.
Is handig als je het even kleiner wil maken om aan een schouder te hangen, maar niet handig als je dat niet wil en alles samengepropt zit waardoor de ritsen niet open te krijgen zijn zonder dat je de tas eerst neerzet.
Is wel eenvoudig op te lossen door het ene hengsel naar de andere kant van de tas te verplaatsen, maar daarvoor moet hij naar de naaister toe want mijn machine kan dat niet aan en dat wordt dan pas na de coronacrises...
Ik was dus niet zo happy en toen ging Paul er ook maar eens naar kijken, waarna hij op het briljante idee kwam dat ik de klep van mijn andere tas af zou halen (die is toch eigenlijk alleen voor de show.
Nou dat heb ik gedaan en nu is het bijna hetzelfde model alleen net even groter, en met het hengsel vast aan twee kanten!
Toen heb ik alles weer terug gestopt in mijn oude tas en waren we weer een paar uur verder!.
De rest van de dag heb ik nuttig zitten binge watchen :-)