Driekantig look

 

We hebben hier geen sneeuwklokjes, maar driekantig look (allium triquetrum).

Op het moment zie je het overal verschijnen en ik vind het bijna net zo leuk als ze te ontdekken als vroeger de eerste sneeuwklokjes.

 

Brand op de kuststrook

 Regelmatig zien we ergens in de omgeving rook en dan is het eigenlijk altijd iemand die (tuin)afval aan het verbranden is.

Gisteren zagen op de kuststrook net onder de miradouro voorbij het zwembad wel heel veel rook en toen we goed keken zagen we ook allemaal vlammen.

Gelukkig hoorden we de brandweer aankomen, die snel met blussen begonnen

en erin slaagden om het vuur vrij snel te doven.

We zijn geen ramptoeristen gaan speleen, maar toen we ´s middags naar Ribeira Grande gingen en er voorbij reden zijn we even bij de miradouro gestopt om te kijken wat er nu precies afgebrand was.

Het bleek een stuk met hoog gras te zijn wat nu weg is, we denken dat iemand er een nog brandende sigarettepeuk in heeft gegooid. 

Het verbaasde ons wel, want het heeft heel veel geregend en alles is best wel nat, maar gelukkig is de schade beperkt gebleven.

Zee-egel

 

Gisteren zag ik voor de eerste keer een zee-egel.

We wisten dat ze er zijn en daarom hebben we altijd waterschoenen aan als we gaan zwemmen, maar ook met snorkelen heb ik er nog nooit een gezien.

Ik was dus helemaal verrast toen ik er een op het strand zag liggen en daar heb ik toen natuurlijk een foto van gemaakt, voordat ik hem verplaatst heb om te voorkomen dat iemand het water in rent en er op trapt. 

 

Labcache Romeiros

 

Afgelopen weekend zijn de eerste Romeiros weer vertrokken voor hun jaarlijkse pelgrimstocht rondom het eiland.

Het is een echte traditie van São Miguel en over het hele eiland verspreid zijn plaatsen die deze pelgrimstochten herdenken. 

Wij mochten weer een nieuwe Adventure Labcache maken en het leek ons een goed idee om deze over de Romeiros te doen, zo kunnen de mensen wat leren over deze traditie terwijl ze op mooie plekjes komen.

 

The 100 Day Project

 Vandaag is The 100 Day Project weer begonnen en net als de voorgaande twee jaren doe ik dit jaar ook weer mee, want het is een soort stok achter de deur om 100 dagen iets creatiefs te doen.

Nu gaan we in deze 100 dagen periode weer voor een paar weken naar Belgie toe, dus het moest dit jaar wel iets zijn wat ik makkelijk heen en weer kan meenemen en wat niet te zwaar is voor in de koffer.

Van een aantal repen stevig papier die over waren van andere projecten, had ik al eens een stapeltje kleine tags gemaakt ($ x 7 cm) en dat leek me wel een leuk project voor dit jaar.

Nu had ik geen zin om ze te gaan knippen en plakken, want dat leek me te veel op de rolodexkaartjes die ik twee jaar geleden maakte, dus dacht ik na over wat anders.

Door al de heart tangles van de afgelopen tijd, moest ik denken aan twee stempeltjes van hartjes die ik misschien wel 20 jaar geleden zelf gesneden heb 

 Een stapeltje tags en twee stempeltje, dat leek me een goed idee voor dit jaar en dan nu maar zien of het me lukt om daar 100 tags mee te maken. 

 

 

Yves 216

 

Toen we weer eens een keer in Furnas waren, kwamen we langs dit kunstwerk, dus Paul stopte de auto en ik stapte uit om foto´s te maken.

Knikkers

 

Maar tussen al die stenen op Praia do Monte Verde lag er wel een heel mooi kadootje van de oceaan op me te wachten: sea marbles.

Ik had al twee keer een halve gevonden, maar nu vond ik voor de eerste keer een hele knikker, de groene.

Daar was ik hartstikke blij mee en terwijl ik naar Paul toe liep om hem deze schat te laten zien, zag ik de grote witte knikker liggen, mijn dag kon niet meer stuk! 

Praia do Monte Verde

 Elke week, als het weer het enigszins toelaat,  ga ik wandelen op Praia do Monte Verde.

Vanaf de opgang ziet dat er zo uit 

Bijna bij het eind, bij de opgang naar een hotel (zwarte pijl) is een stukje waar wat rotsblokken liggen.

Na 7 stormen achter elkaar, met hele harde wind en enorme golven op dit strand, was eind januari het laatste stukje van het strand helemaal bedekt met stenen

die ongeveer tot 10 meter voor de opgang bij het hotel lagen.

Toen wist ik al niet wat ik zag, maar toen ik er vorige week kwam vielen mijn ogen bijna uit mijn hoofd, want er was bijna helemaal geen strand meer over, zeker twee derde lag nu vol met stenen... 

De hele dijk tussen de weg en het strand is weggeslagen en we denken dat de stenen daar onder vandaan gekomen zijn.

Het blijkt maar weer dat de kracht van water niet te onderschatten is.

Chinees Nieuwjaar

 

 

Vandaag begint het Chinees Nieuwjaar en dit jaar is het het jaar van het paard.

 

 "Je bent fysiek aantrekkelijk, erg populair en houdt ervan om in gezelschap te zijn.
Je bent compatibel met de tijger en de hond, maar je tegenpool is de rat."

 

Is de vertaling van wat er op de kalender staat die ik vorige maand in het Chinese restaurant kreeg.

Daar gaan we vanavond ook eten, want net als elk jaar is dat de manier waarop wij Chinees Nieuwjaar vieren.

Malassadas

 

Een Malassada is een Portugees gefrituurd gebakje uit de Azoren. 

Het is een soort donut, gemaakt van platgedrukte rondjes gistdeeg, bedekt met suiker en soms kaneel.

Ze worden vooral tijdens de carnavalsperiode gegeten en in Ponta Delgada staan er momenteel veel kraampjes waar ze vers gebakken worden.

Wij zijn natuurlijk al zo goed ingeburgerd dat we ze dit weekend ook gegeten hebben :-)

Alweer 4 jaar

 

In 2013 kochten we 'het krot´ omdat we helemaal voor ons konden zien hoe we op die plek zouden gaan wonen.

We ontwierpen een huis, dat door de optrekking van de pensioenleeftijd door de toenmalige Belgische regering de koelkast in moest, daardoor onze bouwvergunning verliep  en we dachten dat het nooit meer wat zou worden.

Maar een paar jaar later besloten we er toch voor te gaan, nu een kleiner huis voor ons samen, wat we ook zelf ontworpen hebben.

Dat werd gebouwd en vandaag wonen we hier inmiddels al weer 4 jaar, de tijd vliegt echt. 

 We zijn al heel vaak verhuisd, hebben in veel huizen met veel plezier gewoond, maar ik hou zó van dit huis dat is niet te beschrijven.

Ik voel me elke dag zo blij en dankbaar dat we hier mogen wonen. 

Valentijnsdag

 

Fijne Valentijnsdag!

In de Valentijnskaart die ik kreeg zaten een steentje en een stukje seaglass in de vorm van hartjes, zó leuk! 

Carnaval

Vandaag is hier het Carnaval begonnen.

Wij vieren dat niet, maar gaan wel de optocht in het dorp kijken en eten malassadas (speciale koeken).

Op Lissabon Airport is een Lego Store en daar gaan we altijd even rondkijken.

Ik vind de sleutelhangers zo leuk om te zien en heel soms, als er een is die me heel erg aanspreekt, koop ik die.

De laatste keer dat we er waren zag ik deze Minnie Mouse en die kon ik echt niet laten liggen, want ze deed me denken aan een carnavalspakje dat ik ooit eens voor Jasmine gemaakt heb.
 

 

Palmbomen

 Om de hoek bij ons huis, op het veldje bij een miradouro en picknickplaatsen lagen al een aantal dagen palmbomen.

Gisteren was het dan eindelijk een mooie dag tussen alle depressies door en daar heeft de groendienst ook gebruik van gemaakt, want toen we gisterochtend wegreden waren ze met graaf- en andere machines bezig om die palmbomen in de grond te zetten.

Ik zei dat als we vanmiddag terugkwamen ik er foto´s van wilde maken, voordat ze door de zoutspray helemaal kapot gaan, dus zo gezegd zo gedaan.

Ik stapte uit om foto´s te maken en zei tegen Paul dat hij wel door kon rijden naar huis dat ik lopend zou komen.

Toen ik lopend de hoek om kwam zag ik tot mijn stomme verbazing voor de deur van ons en de buren ook palmboompjes staan...

Nou dat gaat niet lang duren, want wij hebben achter het huis twee keer zo´n palmpje gehad, maar die redden het net met de zoutspray.

Wat een geldverspilling...
 

Rood

 Onverwacht werd gisteren de weersvoorspelling voor vandaag aangepast en bleek het een dag met zon en zonder regen te worden.

Nu hadden we natuurlijk nuttig in de tuin kunnen gaan werken, maar aangezien daar toch geen eer aan te behalen valt zijn we fijn naar het strandje in Vila Franca gegaan om seaglass te zoeken.

Ik ben helemaal happy, want ik heb voor het eerst een stukje rood seaglass gevonden!!!

 

 

Miradouro

 

Nu er geen eind komt aan alle depressies, is er voor de toeristen die in deze periode op het eiland zijn weinig te bekijken.

De wolken hangen heel erg laag en DE toeristische trekpleisters, Cete Cidades en Lagoa do Fogo, zijn al weken niet meer zichtbaar.

Er zijn landslides, sommige plekken zijn afgesloten wegens te hoge golven, trails zijn afgesloten wegens gevaar voor landslides enz.

Maar er zijn natuurlijk ook toeristen die (lang) van te voren een toer geboekt hebben en die gaan wel gewoon door.

En omdat er dan weinig te bekijken is komen ze altijd naar onze miradouro omdat je vanaf daar meestal toch nog wel uitzicht hebt op de Tromba do Elefante, de rots die de vorm heeft van een olifant.

Ik denk zo maar dat de toeristen die hier de afgelopen twee-drie maanden geweest zijn de Azoren niet zullen aanbevelen aan hun familie, vrienden en kennissen :-) 

 

Yves 215

 

Ook dit kunstwerk vonden we door de coordinaten op de FB groep.

Heel af en toe rijden we over deze rotonde, maar dan komen we altijd vanaf de verkeerde kant, waarbij het kunstwerk verscholen is achter de bomen.

Soms rijden we dus gewoon voorbij een werk van Yves zonder het op te merken.

Jasmine vieren

 

Vandaag is Jasmine jarig en dat vieren we uiteraard met een heerlijk gebakje bij de koffie.

Bezig in huis

 We hebben nu drie stormen gehad en de komende twee weken komen er nog een paar aan...

De grond begint verzadigd te raken, wat landslides als gevolg heeft en grotere problemen aan de andere kant van het eiland waar er een aantal dorpen zijn waar het drinkwater niet meer drinkbaar is...

Wij hoeven gelukkig er niet echt op uit en als we weg moeten hoeven we niet de bergen door, maar ook hier begint de wateroverlast zichtbaar te worden, want we hadden gisteren niet alleen de oceaan, maar ook een rivier voor de deur.

Gelukkig was het alleen nog maar water met kleine steentjes erin en geen andere narigheid.

Wij rommelen dus gewoon lekker verder in huis, ik verveel me niet, want ik heb weer een paar leuke projekten waar ik aan werk, zoals:

14 Days of Heart, waarbij we elke dag eerst een hartje op een tile tekenen 

en daarna op en poster, die dus elke dag een beetje voller wordt. 

Dan ben ik lid geworden van Bobbin Along, waar we elke week een nieuwe Roundel maken

Deze week maakten we een River of Beads, toepasselijk met de rivier voor de deur. 

En omdat ik lid ben van Bobbin Along, kan ik ook de 52 .... projekten van de afgelopen jaren maken en zodoende ben ik ook begonnen aan het projekt van vorig jaar de 52 Words.

Ik kan me dus nog wel een poosje binnenshuis vermaken, maar ik mis mijn strandwandelingen wel. 

Het weer

 Sinds we weer thuis zijn we nauwelijks uit code geel of of oranje of allebei tegelijk geweest.

Die codes zijn voor wind, regenval en golven.

De ene storm is nog niet geweest of de volgende komt er al weer aan en voor de komende week ziet het er niet beter uit.

Vandaag schijnt de beste dag te zijn :-)

De Fogo en Sete Cidades zijn al dagen in de wolken, maar ook de lagere bergkam in het midden van het eiland, waar we aan de achterkant op uitkijken is vandaag nauwelijks te zien. 

En aan de voorkant komt de regen horizontaal voorbij.

Er zijn waarschuwingen om zoveel mogelijk thuis te blijven en dat doen we dan ook.

Gelukkig kunnen we onszelf prima binnenshuis vermaken.
 

Yves 214

 

Dit kunstwerk van Yves hadden we nooit gevonden zonder de coordinaten op de FB group.

Het is op de muur van een houtverwerkingsbedrijf dat op het industrieterrein in Cabouco zit.

Toen we een keer daar in de buurt waren zijn we er speciaal naar toegereden om het te bekijken.

Maria Lichtmis

 

Vandaag is het Maria-Lichtmis, een christelijke feestdag.
Traditioneel worden er op deze dag pannenkoeken gebakken. De vorm en kleur van de pannenkoeken worden gezien als een verwijzing naar de zon en het licht. Volgens de traditie zal iedereen die op Maria-Lichtmis pannenkoeken eet een voorspoedig jaar hebben.
We hebben deze traditie ‘geadopteerd’ toen we in België kwamen wonen.
Het wordt hier op de Azoren ook gevierd en ik ga vanavond pannenkoeken bakken.

Het eerste ei

 Vrijdag was ik weer op mijn favoriete strand in Ribeira Grande.

Ook al was het afgaand tij, de golven waren zo hoog en kwamen zo ver het strand op dat er bijna geen strand over was.

Het laatste stuk van het strand lag bezaaid met rotsen en keien, die ergens vandaan naar beneden gekomen zijn.

Door de hoge golven was het niet veilig om daar overheen te gaan klauteren, dus ik wilde net terug gaan toen ik aan het begin van de rotsenstroom dit zag liggen

Mijn eerste seaglass ei!

Verder heb ik niets gevonden, maar mijn dag kon niet meer stuk.