Sargo Mural 3

 Toen we langs een plein in Ribeira Grande reden en deze mural zagen wisten we zeker dat het weer voor het Sagro Festival moest zijn, want drie kunstwerken in dezelfde week dat gebeurt niet zomaar.

En inderdaad, het stond op de lijst met kunstwerken en de maakster is Emese Bandi.

Op haar IG pagina is helemaal niets te vinden over dit kunstwerk, wat ik wel heel vreemd vind.

Ik ben gek op zeemeerminnen, heb er (uiteraard) een apart fotomapje van, maar deze vind ik er eng uitzien.

En als ik naar de mural kijk heb ik het gevoel dat het nog afgemaakt moet worden, alsof de vissen nog ingekleurd moeten worden.

Misschien is dat ook wel zo, de storm was er gedurende vier dagen van het festival, dus misschien kon ze niet verder werken.

De volgende keer dat we in RG zijn ga ik dat natuurlijk bekijken. 

 

De tuin in maart

 Het begon redelijk goed.

In stukjen en beetjes hebben we alle dode rommel weggehaald, ik knipte de planten bij en na een poosje begon alles uit te lopen.

Maar toen kwam de zoveelste storm die 4 dagen duurde.

De wind was nog niet het ergste, maar de zoutspray, daar is niets tegen bestand en we zagen de tuin dan ook per uur lelijker worden.

En zo ziet het er nu uit. 

Het is nog erger als ganzenborden en ik heb zoiets van als het er na 4 jaar zo uitziet, moet je gewoon stoppen.

In april doen we er niets aan, in mei zijn we in Belgie en dan zien we in juni wel verder.
 

Strand opruimen.

 Twee keer per jaar is er bij Geocaching.com een CITO (Cash In Trash Out) periode, waarin mensen een event kunnen organiseren waarin ze iets voor het milieu doen. 

Hier op het eiland worden zulke events niet (meer) georganiseerd, maar dit jaar kreeg ik tot mijn verbazing wel een melding voor zo´n event.

Twee Nederlanders kwamen een week op vakantie in São Miguel en niet gehinderd door enige kennis van dit eiland organiseerden ze afgelopen zaterdag een strand opruim event in Mosteiros, want Google AI had gezegd dat het daar het meeste nodig was...(Google AI is hier duidelijk ook nog nooit geweest lol)

Het was koud, maar goed weer, dus besloten we ´s ochtends om ook naar Mosteiros te gaan.

We waren de eerst van de 6 cachers en zo kon ik nog even foto´s maken van het lege strand met al het plastic dat we op gingen ruimen :-) 

Behalve de Nederlandse organisatoren kwam er nog een stel uit Zwitserland die ook hier op vakantie zijn en gewapend met plastic zakken, gingen we aan de slag.

We zouden een uur bezig zijn, maar dat hebben we niet gered, want na een half uur was zo´n beetje elk snippertje plastic opgeraapt.

Het is heel verbazingwekkend dat er stranden zijn die zelfs na de stormen bijna geen rommel hebben liggen en andere stranden (zoals Monte Verde) altijd vol liggen.  

Praia dos Mosteiros lag er nu in ieder geval nog netter bij dan een uur geleden.

De vier cachers gingen weer verder met het eiland verkennen, wij bleven in Mosteiros nu we er toch waren.

Van al die keren dat we hier geweest zijn, was dit de eerste keer dat we hier water naar de zee zagen stromen. 

Zoals altijd als we hier zijn, gingen we koffie drinken ´bij de buren`.

Vervolgens zijn we nog op verschillende plekken afgedaald naar zeeniveau, onder andere bij het zwembad.

Het was nu eb dus we konden een heel stuk om het zwembad heen lopen, waar we nog wat seaglass gezocht hebben.

Als laatste zijn we nog een poosje terug gegaan naar de Praia, waar we in het stuk met rotsen ook nog naar seaglas zochten en keken naar de surfers die daar bezig waren.

En na deze onverwachte, leuke dag in Mosteiros zijn we weer naar huis gegaan.

 

Sargo Mural 2

 Nadat ik een stuk van het opplakken van het eerste Sargo kunstwerk had staan bekijken liep ik naar het strand.

Rechts naast het parkeerterreintje zag ik ook mensen bezig met een kunstwerk en op dat moment viel het kwartje dat het waarschijnlijk wel voor het Sargo Festival zou zijn.

Ze hadden ogen op de muur gemonteerd en waren bezig met een soort zwarte bergen te maken van hout. 

Toen ik eenmaal op het strand liep werd ik in de gaten gehouden door de ogen :-)

De week daarop zag ik het kunstwerk toen het af was.

De kunstenaar is Filippo Fiumani en hij heeft plastic bij elkaar gezocht op de stranden van Rabo de Peixe, Santa Barbara en Ribeira Grande. 

De ogen ("Where the Azorean sea returns the gaze") zijn ´s avonds verlicht. 

 

Sargo mural 1

 Nadat ik de Priolo mural nummer 2 gefotografeerd had, liep ik over het terrein van de Continente terug richting het strand, maar aan het eind van de muur van het terrein waren twee mensen bezig met ´behangen voor beginners` :-)

Er hing één ´baan´ op de muur

en ze waren druk bezig met de tweede baan.

Ik heb een poos staan kijken, maar het duurde en duurde...de hele baan lijmen met een roller op een stok, heel veel keer.

Dan in de hoeken doten met zo´n silicone lijmpistool, die uitgesmeerd werden met een houten lepel, wat niet echt handig ging.

Dat duurde zo lang dat de baan weer ingesmeerd moest worden.

Toen ze hem eindelijk zouden gaan opplakken klapte de baan dubbel en bleek hij ook nog eens op z´n kop te zitten, dus het lijmen begon opnieuw. 

Ik heb gekeken hoe die baan opgehangen werd en omdat ik nog een poosje op het strand wilde wandelen ben ik verder gegaan, met het idee om volgende week wel te gaan kijken wat het nu uiteindelijk geworden is.

Bij de strandopgang die ik altijd neem, waren ook twee kunstenaars bezig met iets te maken en toen dacht ik bij mezelf misschien is dit wel weer voor SARGO: het Surf & Art Festival in Ribeira Grande.

Thuis heb ik dat natuurlijk geelijk opgezocht en inderdaad van 12 tot 22 maart werd het festival gehouden, maar door de storm denk ik dat er veel afgelast is.

 

Het werk van ´de behangers` maakt ook deel uit van dit festival.

Ze heten The Yellow Jackets, en fotograferen zichzelf in gele jackets bij verlaten gebouwen, vervoersmiddelen enz.

Afgelopen maandag ben ik terug gegaan om de hele 'mural' op de foto te zetten. 

 

Priolo Mural 3

 

De derde priolo mural was eigenlijk de eerste die Mel.Art op het eiland maakte.

Er stond niet bij waar de mural was, maar gelukkig stond er "Escola Profissional Ribeira Grande" op het gebouw achter de muur en ik wist waar dat was.

Ribeira Grande is niet alleen een plaats, maar ook de "provincie" en de school staat in Rabo de Peixe, waar we normaal omheen rijden als we vanaf Ribeira Grande weer naar huis gaan.

Nu zijn we dus speciaal even naar deze school gereden om een foto van de mural te maken.

En nu ga ik natuurlijk in de gaten houden wanneer de laatste twee murals van de serie gemaakt worden. 

 

Priolo Mural 2

 

Volgens de IG pagina van de kunstenares was de tweede priolo mural gemaakt op de muur bij de Continente.

Dat is vlakbij het strand waar ik elke week ga wandelen, dus de eerste keer dat ik weer naar het strand ging, maakte ik eerst even een ommetje om de mural te gaan bekijken.

Deze is ook weer zo knap gemaakt. 

Palmbomen soap

De palmbomen voor de deur beginnen een heuse soapserie te worden.

Na de storm en vooral de zoutspray zijn ze zo goed als dood

De palmbomen die net voor de storm de eerste palmbomen vervangen hebben zien er nu zo uit...

Maar gelukkig, nu de storm voorbij is, komt de gemeente zoals elke dag weer voorbij om ze water te geven

én vandaag heeft hij ze ook nog eens opgebonden!

Casa roubada, trancas à porta: dat is iets met een kalf en een put :-)

 

Maart equinox

 Bij geocaching zijn er af en toe souvenirs (digitale plaatjes) te verdienen als je op bepaalde dagen een aangegeven aantal of soort cache logt en daar heb ik een zwak voor (ik hou van verzamelen).

Dit weekend is de March Equinox en het souvenir daarvoor vind ik echt schitterend.

De storm blijft maar boven het eiland draaien en het is echt niet verantwoord om nu te gaan cachen, maar je kreeg het ook bij het beantwoorden van een Adventure Labcache vraag en daar heb ik er altijd een aantal van ´op voorraad´ voor dit soort gevallen.

Dus nu heb ik dit mooie souvenir met mijn favorite zeedier erop! (je kunt maar ergens blij mee zijn lol)
 

Priolo mural 1

 Ik had een foto gezien van een nieuwe mural met een priolo erop, maar kon niet achterhalen waar die nu precies was.

Twee weken geleden dacht ik mijn wekelijkse strandwandeling op praia do Monte Verde te maken, maar het was met alle stenen die er lagen  en de vloed niet verantwoord om verder te lopen, dus ging ik bij, wat ik de surfersopgang noem, naar boven.

En toen zag ik de mural!

Zo knap geschilderd en helemaal extra leuk omdat we net een paar dagen ervoor zelf weer eens priolo´s gezien hadden.

Natuurlijk ging ik op zoek naar de maker van de mural en dat bleek Mel.Mural te zijn.

Op haar instagram pagina las ik dat dit de derde mural van 5 priolo murals is, drie zijn er al gemaakt en twee gaat ze er nog maken.

Nou toen gingen die eerste twee natuurlijk op mijn lijstje van die wil ik zien :-)

Wordt vervolgd...
 

Het spookt

 

Het spookt verschrikkelijk buiten, maar wij zien er weinig tot niets van want we houden de rolluiken dicht.

Als we ze omhoog zouden doen en de wind komt eronder knallen ze eruit en dat willen we natuurlijk niet meemaken.

Ze klapperen nu al zo hard dat het gevonden golfballetje, dat tussen mijn tafel en het raam woont,  omhoog geduwd wordt en op de grond stuitert. 

De ramen aan de achterkant zijn net matglas van de zoutspray

een het terras achter, dat beschermd is door het huis en zijmuren, ligt vol met zeewier.

Omdat ik toch wel heel benieuwd was hoe het er buiten aan de voorkant uit zit, deed ik de voordeur even op een kiertje open en zag toen een draad dwars door de voortuin heen.

De internetkabel van de buren is losgeraakt van de paal, maar gelukkig niet de stroomkabel.

De palmbomen vinden dit weer ook helemaal geweldig :-) 

 

Ik knutsel gewoon lekker verder.

 

Hagel en storm.

 Tot zondag is het weer bar en boos; code oranje voor harde wind en hoge golven, code geel voor regen en dan zijn er ook nog allemaal waarschuwingen voor extreme koude en wat men wel/niet moet doen.

En dat het extreem koud werd zagen we gisteravond tijdens het eten toen het ineens begon te hagelen.

De grond was zo koud dat het zelfs bleef liggen

De wind was zo hard dat we de rolluiken niet dicht konden doen zonder het risico te lopen dat ze eruit zouden waaien.

En de regen werd gewoon onder de schuifpui en de deur beneden doorgeperst.

Er zijn gebouwen opengesteld voor daklozen en veel plaatsen zijn gesloten, waaronder het gebied rondom ons zwembad.

Tijdens een windstil moment hebben we snel de rolluiken laten zakken en die houden we aan de voorkant maar dicht tot de storm is gaan liggen, wat beter is, maar wel jammer dat we nu de hogen golven niet kunnen zien. 

Gelukkig hoeven we er niet uit, we blijven we lekker binnen en ik ga knutselen.

 

St. Patrick´s Day

 

Een foto uit de oude doos :-)
Happy St. Patrick´s Day!

Waarschuwingsbord

 

In de afgelopen jaren hebben we, op verschillende plaatsen op het eiland, groepen Romeiros zien wandelen, maar we hebben er nog nooit waarschuwingsborden voor gezien.

Vorige week reden we op de weg boven Maia en toen zag ik een paar keer een bord met daarop "Deel van de Pelgrimsroute".

Het is denk ik geen overbodige luxe, want de weg is smal en bochtig en er zijn altijd mensen die veel haast hebben en voorbij scheuren (toeristen), dus dit zal het een stukje veiliger maken. 

Stoppen en foto´s maken ging hier niet echt, dus op de terugweg is Paul heel langzaam voorbij gereden zodat ik toch een foto kon maken. 

Yves 218

 

Hier komen we altijd langs als we naar Ponta Delgada gaan, maar het is bijna niet te zien als je er voorbij rijdt.

Waanzin

Precies een maand geleden werden er op het strookje grond voor het huis 9 palmbomen geplaatst.

Inmiddels zijn er 6 daarvan helemaal om zeep en de resterende 3 geef ik ook geen maand meer. 

Toen de burgemeester hier kwam kijken naar het pad dat ze voor de deur zouden gaan maken, heeft Paul gezegd dat ze die palmbomen beter ergens kunnen planten waar ze wel overleven, want zelf achter het huis redden ze het niet, weten we uit ondervinding.

Dat vond ze inderdaad wel heel zonde van die palmbomen en ze zouden eens goed gaan nadenken wat ze nu met dat stukje grond zouden gaan doen.

En nadenken hebben ze gedaan, want gisterochtend vroeg zijn er 3 nieuwe palmbomen geplaatst... 

Hetzelfde doen en een ander resultaat verwachten, waar was dat ook al weer de definitie van????
 

Uitstapje dag 3 - Richting huis

In de loop van de middag zou het weer omslaan, dus hadden we geen derde nacht in het hotel geboekt en zouden we via de oude weg richting huis rijden terwijl we onderweg nog wat dingen zouden gaan bekijken.

Eerst maakte ik nog een foto van de mooie tuin die bij het hotel hoort 

en waar vrolijke konijntjes aan het rondrennen waren.

Als eerste gingen we net buiten Nordeste een cache zoeken.

We bezochten de afgelegen Miradouro do Pelado

Die is klein en een beetje verstopt

maar ook hier hadden we weer een schitterend uitzicht op de kustlijn.

We zochten nog en cache en toen sloeg jammergenoeg het weer al om en daarom besloten we om naar de eerste de beste afrit naar de snelweg te rijden en naar huis te gaan.

Op weg daar naar toe kwamen we langs een Romeiros monument en daar ben ik in de regen toch even een foto van gaan maken. 

Het was een beetje jammer dat het weer al zo vroeg omsloeg, maar we wonen hier, dus we kunnen op iedere willekeurige mooie dag er weer naar toe rijden en verder gaan waar we gebleven waren.

Maandag en dinsdag waren in ieder geval heerlijke dagen!