Alweer 4 jaar

 

In 2013 kochten we 'het krot´ omdat we helemaal voor ons konden zien hoe we op die plek zouden gaan wonen.

We ontwierpen een huis, dat door de optrekking van de pensioenleeftijd door de toenmalige Belgische regering de koelkast in moest, daardoor onze bouwvergunning verliep  en we dachten dat het nooit meer wat zou worden.

Maar een paar jaar later besloten we er toch voor te gaan, nu een kleiner huis voor ons samen, wat we ook zelf ontworpen hebben.

Dat werd gebouwd en vandaag wonen we hier inmiddels al weer 4 jaar, de tijd vliegt echt. 

 We zijn al heel vaak verhuisd, hebben in veel huizen met veel plezier gewoond, maar ik hou zó van dit huis dat is niet te beschrijven.

Ik voel me elke dag zo blij en dankbaar dat we hier mogen wonen. 

Valentijnsdag

 

Fijne Valentijnsdag!

In de Valentijnskaart die ik kreeg zaten een steentje en een stukje seaglass in de vorm van hartjes, zó leuk! 

Carnaval

Vandaag is hier het Carnaval begonnen.

Wij vieren dat niet, maar gaan wel de optocht in het dorp kijken en eten malassadas (speciale koeken).

Op Lissabon Airport is een Lego Store en daar gaan we altijd even rondkijken.

Ik vind de sleutelhangers zo leuk om te zien en heel soms, als er een is die me heel erg aanspreekt, koop ik die.

De laatste keer dat we er waren zag ik deze Minnie Mouse en die kon ik echt niet laten liggen, want ze deed me denken aan een carnavalspakje dat ik ooit eens voor Jasmine gemaakt heb.
 

 

Palmbomen

 Om de hoek bij ons huis, op het veldje bij een miradouro en picknickplaatsen lagen al een aantal dagen palmbomen.

Gisteren was het dan eindelijk een mooie dag tussen alle depressies door en daar heeft de groendienst ook gebruik van gemaakt, want toen we gisterochtend wegreden waren ze met graaf- en andere machines bezig om die palmbomen in de grond te zetten.

Ik zei dat als we vanmiddag terugkwamen ik er foto´s van wilde maken, voordat ze door de zoutspray helemaal kapot gaan, dus zo gezegd zo gedaan.

Ik stapte uit om foto´s te maken en zei tegen Paul dat hij wel door kon rijden naar huis dat ik lopend zou komen.

Toen ik lopend de hoek om kwam zag ik tot mijn stomme verbazing voor de deur van ons en de buren ook palmboompjes staan...

Nou dat gaat niet lang duren, want wij hebben achter het huis twee keer zo´n palmpje gehad, maar die redden het net met de zoutspray.

Wat een geldverspilling...
 

Rood

 Onverwacht werd gisteren de weersvoorspelling voor vandaag aangepast en bleek het een dag met zon en zonder regen te worden.

Nu hadden we natuurlijk nuttig in de tuin kunnen gaan werken, maar aangezien daar toch geen eer aan te behalen valt zijn we fijn naar het strandje in Vila Franca gegaan om seaglass te zoeken.

Ik ben helemaal happy, want ik heb voor het eerst een stukje rood seaglass gevonden!!!

 

 

Miradouro

 

Nu er geen eind komt aan alle depressies, is er voor de toeristen die in deze periode op het eiland zijn weinig te bekijken.

De wolken hangen heel erg laag en DE toeristische trekpleisters, Cete Cidades en Lagoa do Fogo, zijn al weken niet meer zichtbaar.

Er zijn landslides, sommige plekken zijn afgesloten wegens te hoge golven, trails zijn afgesloten wegens gevaar voor landslides enz.

Maar er zijn natuurlijk ook toeristen die (lang) van te voren een toer geboekt hebben en die gaan wel gewoon door.

En omdat er dan weinig te bekijken is komen ze altijd naar onze miradouro omdat je vanaf daar meestal toch nog wel uitzicht hebt op de Tromba do Elefante, de rots die de vorm heeft van een olifant.

Ik denk zo maar dat de toeristen die hier de afgelopen twee-drie maanden geweest zijn de Azoren niet zullen aanbevelen aan hun familie, vrienden en kennissen :-) 

 

Yves 215

 

Ook dit kunstwerk vonden we door de coordinaten op de FB groep.

Heel af en toe rijden we over deze rotonde, maar dan komen we altijd vanaf de verkeerde kant, waarbij het kunstwerk verscholen is achter de bomen.

Soms rijden we dus gewoon voorbij een werk van Yves zonder het op te merken.

Jasmine vieren

 

Vandaag is Jasmine jarig en dat vieren we uiteraard met een heerlijk gebakje bij de koffie.

Bezig in huis

 We hebben nu drie stormen gehad en de komende twee weken komen er nog een paar aan...

De grond begint verzadigd te raken, wat landslides als gevolg heeft en grotere problemen aan de andere kant van het eiland waar er een aantal dorpen zijn waar het drinkwater niet meer drinkbaar is...

Wij hoeven gelukkig er niet echt op uit en als we weg moeten hoeven we niet de bergen door, maar ook hier begint de wateroverlast zichtbaar te worden, want we hadden gisteren niet alleen de oceaan, maar ook een rivier voor de deur.

Gelukkig was het alleen nog maar water met kleine steentjes erin en geen andere narigheid.

Wij rommelen dus gewoon lekker verder in huis, ik verveel me niet, want ik heb weer een paar leuke projekten waar ik aan werk, zoals:

14 Days of Heart, waarbij we elke dag eerst een hartje op een tile tekenen 

en daarna op en poster, die dus elke dag een beetje voller wordt. 

Dan ben ik lid geworden van Bobbin Along, waar we elke week een nieuwe Roundel maken

Deze week maakten we een River of Beads, toepasselijk met de rivier voor de deur. 

En omdat ik lid ben van Bobbin Along, kan ik ook de 52 .... projekten van de afgelopen jaren maken en zodoende ben ik ook begonnen aan het projekt van vorig jaar de 52 Words.

Ik kan me dus nog wel een poosje binnenshuis vermaken, maar ik mis mijn strandwandelingen wel. 

Het weer

 Sinds we weer thuis zijn we nauwelijks uit code geel of of oranje of allebei tegelijk geweest.

Die codes zijn voor wind, regenval en golven.

De ene storm is nog niet geweest of de volgende komt er al weer aan en voor de komende week ziet het er niet beter uit.

Vandaag schijnt de beste dag te zijn :-)

De Fogo en Sete Cidades zijn al dagen in de wolken, maar ook de lagere bergkam in het midden van het eiland, waar we aan de achterkant op uitkijken is vandaag nauwelijks te zien. 

En aan de voorkant komt de regen horizontaal voorbij.

Er zijn waarschuwingen om zoveel mogelijk thuis te blijven en dat doen we dan ook.

Gelukkig kunnen we onszelf prima binnenshuis vermaken.
 

Yves 214

 

Dit kunstwerk van Yves hadden we nooit gevonden zonder de coordinaten op de FB group.

Het is op de muur van een houtverwerkingsbedrijf dat op het industrieterrein in Cabouco zit.

Toen we een keer daar in de buurt waren zijn we er speciaal naar toegereden om het te bekijken.

Maria Lichtmis

 

Vandaag is het Maria-Lichtmis, een christelijke feestdag.
Traditioneel worden er op deze dag pannenkoeken gebakken. De vorm en kleur van de pannenkoeken worden gezien als een verwijzing naar de zon en het licht. Volgens de traditie zal iedereen die op Maria-Lichtmis pannenkoeken eet een voorspoedig jaar hebben.
We hebben deze traditie ‘geadopteerd’ toen we in België kwamen wonen.
Het wordt hier op de Azoren ook gevierd en ik ga vanavond pannenkoeken bakken.

Het eerste ei

 Vrijdag was ik weer op mijn favoriete strand in Ribeira Grande.

Ook al was het afgaand tij, de golven waren zo hoog en kwamen zo ver het strand op dat er bijna geen strand over was.

Het laatste stuk van het strand lag bezaaid met rotsen en keien, die ergens vandaan naar beneden gekomen zijn.

Door de hoge golven was het niet veilig om daar overheen te gaan klauteren, dus ik wilde net terug gaan toen ik aan het begin van de rotsenstroom dit zag liggen

Mijn eerste seaglass ei!

Verder heb ik niets gevonden, maar mijn dag kon niet meer stuk.
 

Jutten in Vila Franca

 Sinds we terug zijn hebben was er code geel of oranje voor wind, regen en golven, dus hebben we al dat natuurgeweld vanuit onze woonkamer bekeken en zijn lekker binnen gebleven.

Gisteren was een rustig dag, voordat het volgende week nog harder gaat stormen en omdat ik het strandjutten zó gemist had, zijn we dat vanmiddag gaan doen in Vila Franca do Campo.

´s Ochtends was het mooier weer, maar toen was het vloed  en aangezien het strandje daar heel klein is en bijna verdwijnt met vloed, zijn we pas na de lunch vertrokken.

We hebben een labcache in Vila Franca, maar bij de miradouro waren de afgelopen maanden werkzaamheden en hadden we het antwoord bij de vraag neergezet omdat het informatiebord weggehaald was.

Nu we er toch waren gingen we eerst even kijken of de miradouro al klaar was, dat was zo en het bord stond er ook weer.

Vanaf de miradouro gaat er een trap naar een rots strandje en nu we er toch waren en het geen vloed meer was, zijn we daar eerst even gaan kijken. 

Toen we jaren geleden gingen kijken waar we zouden willen wonen hebben we ook naar huizen hierboven gekeken, maar het was toen al een ´spookwijk´ waar alleen in de zomermaanden mensen zijn, dus dat viel af.

Terwijl we seaglass zochten zag ik een Portugees Oorlogsschip, die ook aan land en zelfs als ze dood zijn, nog heel giftig zijn.

Maar om te zien vind ik ze wel heel apart en mooi van kleur. 

Toen gingen we naar de praia een stukje verderop.

Het is heel klein, maar het is wel het strand waar het meeste seaglass en seapottery aanspoeld. 

Hier voel ik me net rupsje nooit genoeg, steeds als ik denk van nu stop ik ermee, zie ik weer wat en denk ik, nog één keer heen en weer :-)

De wolken kwamen lager en lager, tot ze op ongeveer 100 meter hingen en het net leek alsof we onder een hele zachte douche stonden.

Toen zijn we gestopt en omdat het ook niet echt lekker weer was om op een terrasje te gaan zitten, zijn we met een geweldige buit weer naar huis gegaan. 

Het was zo fijn om eindelijk weer op het strand te zijn, te jutten en met mijn voeten in de oceaan te staan.
 

Trosje

 

De locale bananen zijn niet echt groot, maar zo´n klein trosje hebben we nog niet eerder gehad; zo schattig, het is bijna zonde om ze op te eten.

Yves 213

 Toen we vanaf de parachute de goede kant op reden kwamen we ook langs een kunstwerk!

 

Yves 212

 We reden een keer ergens in Cabouco waar we niet wisten of we links of rechts moesten.

Gelukkig reden we de verkeerde kant op en als beloning zagen we dit kunstwerk van Yves.

 

Ik heb een fotomapje met Songs, want soms als ik iets zie moet ik gelijk aan een liedje denken.

De onderste foto zit nu ook in dat mapje, want het deed me denken aan  "Parachute of Love" (Sad Lovers & Giants).

 

 

Bloeiende planten

 We waren net een dag van het eiland af toen het begon te stormen en daarna is het eigenlijk niet opgehouden.

De tuin was al een puinhoop voor we weggingen, dus daar hebben we ons niet meer druk over gemaakt.

Toen we thuis kwamen was het nog erger als toen we vertrokken, maar er stonden nog wel een paar planten, waarvan er drie bloemen hadden en dat was een leuke verrassing.

 

Twee van de vier camellia´s hadden één bloem 

Er bloeide een aronskelk

en er was een bloem in een strelitzia, bijna uitgebloeid, maar toch.

 

Weer thuis

 

Over de terugreis zullen we het maar niet hebben, maar we zijn weer thuis!

Oh wat heb ik de oceaan gemist. 

 

Belgie dag 46

 Op mijn kamer heb ik een Ikea karretje staan waar ik knutselspullen in leg van projecten die ik heen een weer sleep, zodat ik weet waar wat ligt.

Vandaag ben ik begonnen om dat karretje leeg te maken en de spullen in te pakken.

Er zijn nog heel wat ´losse eindjes´ waarvan we willen proberen om die allemaal in een volgende periode te laten doen en er was nog heel wat te bespreken.

Ik was het binnen zitten zo beu en vond dat we ook wel tijdens een cachewandeling konden praten over wat, waar, wanneer en hoezo en daarom zijn we een fijne wandeling in Korbeek-Dijle gaan maken.

 

Ik kwam vroeger bijna elke dag door dit dorp om Julian en Jasmine naar school te brengen, maar we hebben nooit geweten dat er zo´n uitgestrekt wandelgebied was.

Door het cachen hebben we dus weer een heel mooi stuk natuur in onze eigen omgeving ontdekt en we hebben over vanalles en nog wat gebabbeld, behalve over het wat, waar, wanneer en hoezo lol, gewoon lekker ontspannend!
 

Belgie dag 45

 Vandaag zijn we de hele dag bezig geweest met van alles en nog wat voor ons vertrek en voor als we weer hier naar toe komen en ik ben helemaal vergeten foto´s te maken.

Behalve van het lekkere toetje dat we hadden.

 

Belgie dag 44

De files richting de kust vielen vanmorgen mee, dus zijn we nu wel naar Oostburg gegaan om de paspoorten op te halen.

Dat ging heel vlot, ze lagen klaar bij de balie en na het ondertekenen van een formulier en het perforeren van de oude paspoorten stonden we na nog geen tien minuten weer buiten MET de nieuwe paspoorten! 

Om nu gelijk weer in de auto te stappen en terug te rijden zagen we niet zo zitten en omdat het lekker weer was en er in Oostburg een Labcache met als thema Kunst is, zijn we die gaan doen.

Behalve de vijf punten van de labcache kwamen we langs nog veel meer kunst, Oostburg staat en hangt er vol mee, zoals deze 'doeken'

 

een oorlogs/vredesmonument,

een danseresje

en een plein vol met bladmotieven.

De eenhoorn zag er met de blauwe achtergrond en de zon nog mooier uit dan vorige week.

Dit beeld heet de Levensboom, ik zag er helemaal niet in.

Draken op een poort, mooi voor in mijn drakenmapje.

Ook bij de middelbare school was er kunst, zoals deze eenhoorn

en een muur met keramiek.

Ik was vergeten dat er in Nederland 'op elke straathoek'  slootjes zijn en hoeveel ik daar eigenlijk van hou.

Mozaïek bij de ingang van de watertoren.

Op de watertoren is een kunstwerk geschilderd door Johnny Beerens met de naam De Bron.

In eerste instantie lijken het alleen maar een paar druppels 

maar als je goed kijkt zie je in de druppels ook afbeeldingen. Ik vond het een schitterend kunstwerk.

Op het grasveld tegenover de watertoren was er ´kunst´ van de natuur. Ik heb nog geen sneeuwklokje gezien, maar hier stond het al vol met gele krokussen; zó mooi.

Nadat we uitgewandeld waren hebben we boodschappen gedaan bij AH en zijn we via de andere kant van het stadje weer richting huis gereden.

Op de rotonde zagen we nog een kunstweerk met eenhoorns en Paul heeft de rotonde nog een keer gereden zodat we er een foto van konden maken. 

Oostburg, eenhoornstad; wij vonden het er leuk.