Strasburg 1

In Illkirch is een grote P&R. Voor € 3,50 kun je daar de hele dag je auto parkeren én krijg je voor iedereen die in de auto zit een retourkaartje Strasburg in! Ga daar maar eens parkeerplaats voor zoeken of een parkeergarage betalen.
De trams zijn nieuw, schoon en ze rijden af en aan, echt perfekt geregeld.
We stonden net op het perron en daar kwam de tram al aan.

 Heel komfortabel kwamen we tien minuten later in het centrum van Strasburg aan.

Voordat we Strasburg konden gaan verkennen moesten we eerst op zoek naar een batterij  oplader voor het fototoestel, want oeps die was Paul vergeten en die voor het kleine toestel ook whaaaaa.
Paul was gewoon helemaal vergeten op de (door hemzelf gemaakte) uitgeprinte vakantielijst te kijken, echt heel handig NOT.

 Op de Place Kleber zat een grote winkel, maar daar hadden ze helaas geen oplader, ze verwezen ons door naar een winkelcentrum verderop.

 Het centrum van Strasburg is eigenlijk een eilandje in de L'ill.

 Dit kunstwerk deed me aan het werk van Slinkachu denken, maar dan in een hele grote uitvoering.

 Dit zijn we een aantal keren tegen gekomen, we waren blij dat we onze fietsen thuisgelaten hadden.

Ook in het winkelcentrum hadden ze geen batterijoplader. J&J waren vandaag niet in de gelegenheid om naar het postkantoor te gaan en die van ons op te sturen, dus moeten we maar kijken hoelang het toestel het volhoud, iets waardoor ik niet echt ontspannen foto's liep te maken, maar het was niet anders.

Illkirch Gaffenstaden

En zo gingen we laat in de middag toch nog op pad om een paar caches in de buurt van het hotel te zoeken, waarbij we op hele mooie plekjes kwamen, zoals hier bij de rivier L'Ill.

en bij het bloemenpatroon aan het begin van het dorpje, waar we met de auto al langsgereden waren.

 Er stond ontzettend veel in bloei, echt heel mooi al die bloemen in verschillende kleuren.

 Deze boom hing stampvol met roze bloesem. (en waarom Blogger, die normaal nooit vertikale foto's wil neerzetten nu een horizontale foto omdraait is me een raadsel).
We waren net op tijd om deze foto te maken, want 's nachts heeft het nogal gewaaid en de volgende dag lagen alle bloemblaadjes als een roze tapijt op de straat en was de boom groen.

 In een plantsoen zagen we bleeding hearts, dat vond ik echt heel erg leuk want die had ik nog nooit in het echt gezien.

Deze fontein stond voor het stadhuis, vlakbij het hotel.

 Onderweg hadden we uitgekeken naar een restaurantje, maar omdat het maandag was waren die gesloten en zo zaten we 's avonds weer bij Mc Donalds..:-)

Kabeltje

Nu we in Illkirch waren wilden we daar 's middags rondkijken en hoe kun je dat nu beter doen dan door het zoeken van een paar caches.
Paul moest nog even de kaart van de omgeving op tablet zetten, een paar minuutjes werk en dan konden we op pad.
Dus niet, want oeps, Paul was het kabeltje vergeten....
Dat hield in dat we geen enkele kaart zouden kunnen downloaden en omdat dat niet echt handig was, moesten we dus eerst een nieuw kabeltje kopen.
De receptioniste van het hotel tekende een plattegrond voor ons, hoe we bij een computerzaak op een industrie terrein moesten komen.
Zo'n getekende plattegrond is natuurlijk niet op schaal en het duurde dan ook een poos voordat we er kwamen, maar uiteindelijk vonden we de computerzaak.

 Uiteraard hadden ze daar geen kabeltje, maar ze stuurden ons door naar Leclerc (weer met een getekende plattegrond).
Onderweg zagen we een Leclerc, maar dat bleek niet de goede te zijn.

 Die zat een stuk verderop en was ook een heel stuk groter. Je komt zo nog eens ergens :-)

 En bij deze winkel konden we dan uiteindelijk een kabeltje kopen!

Het was hartstikke mooi weer en we hadden er dorst van gekregen. Aan de overkant van het winkelcentrum zat een  McDonalds en daar dachten we een koele milkshake halen. Helemaal fout, want milkshakes verkopen ze daar niet meer....ze zijn vervangen door frappes. Die hebben we twee keer geprobeerd (voor het eerst en voor het laatst).

Maar we hadden een kabeltje en gingen terug naar het hotel om de kaart te downloaden.

Naar de Elzas

Paul had nog een aantal vrije dagen die hij op moest maken voor eind april en dat was een mooie gelegenheid om er weer op uit te trekken.
Het kiezen van een vakantiebestemming gaat bij ons soms nogal apart :-)
Vorig jaar hadden we het plan om in het voorjaar naar Istanbul te gaan, maar daar vonden we het veel te onrustig.
Dublin staat ook al heel lang op ons lijstje en we hebben dan ook tot een paar dagen voordat we weg zouden gaan het weer daar in de gaten gehouden: regen, regen en nog meer regen en daar hadden we nou net geen zin in.
En zo besloten een dag of drie van te voren, dat we de fietsen achterop de auto zouden zetten en naar de Elzas zouden gaan.
We boekten een hotel in een plaatsje buiten Strasburg en toen bleek dat de parking van het hotel gerenoveerd werd en er geen ruimte was om de fietsen te stallen.
Wij hadden geen zin om de fietsen gewoon maar ergens op straat te zetten, dus die bleven thuis, maar wij vertrokken maandagochtend, met een heerlijk zonnetje richting de Elzas.
Onderweg stopten we om koffie te drinken in een wegrestaurant.

 En na ongeveer vier uurtjes rijden kwamen aan in Illkirch Gaffenstaden, bij het hotel met de toepasselijke naam d'Alsace

Het hotel is nog niet zolang geleden helemaal vernieuwd

 De kamer was prima. Onder het buro zat nog een tafeltje, dat je een kwartslag kon draaien en zo was er genoeg ruimte voor de laptop en andere spullen neer te leggen.

 En inderdaad, er werd hard aan de parkeerplaats gewerkt.

Rainbow Bridge voor Beau

Gisteren zat ze nog heel stout op het winterzeil van het zwembad.
Vanmorgen lag ze nog heerlijk in het zonnetje in het gras.
En vanmiddag is ze zomaar onverwacht vertrokken naar de Rainbow Bridge.

We woonden net in Belgie toen Mickey, de zwerfkat die bij het huis dat we huurden woonde, 3 kittens kreeg: Beau, Belle en Beauty.
We gaven ze eten, dus ze waren wel wat aan mensen gewend.
Toen de eigenaars van het huis terugkwamen en wij naar een ander huis gingen, namen we de tamste kattenpoezen mee, omdat ze anders vernietigd zouden worden en zo hadden we ineens acht katten.
Beauty liep gelijk weg, Belle en Beau bleven bij ons.
Toen we naar ons huidige huis gingen, konden we eindelijk kattenluiken maken en mochten alle kattepoezen binnen wonen.
Belle verdween na een poosje en toen was van de drie kittens alleen nog Beau over.
 Ze was lief, maar erg schrikachtig. Soms wilde ze graag geaaid worden, maar dat was toch ook wel weer heel eng.
Het liefst werd ze door Jasmine geaaid en ze zat ook graag bij haar in haar kamer of bij haar op de bank als ze tv keek.
Ze was een echte buitenpoes en bracht heel vaak kadootjes mee, muizen, vogels, mollen, ratten, noem het maar op, maar dat werd nooit door ons gewaardeerd.
Ze lag het liefst in mandjes

 of op de papierstapel onderin de boekenkast.

 en ze kon uren op bepaalde plekjes in de tuin liggen.

 En als Lovely en Patch allang binnen waren, zat zij nog buiten.

 En daar vond Paul haar ook vanmiddag, in de tuin. Ze is niet doodgereden, ze was niet ziek, ze is gewoon weggegaan.
Dat is wel een troost, maar toch doet het verdriet, dat we na 16 jaar afscheid van haar moeten nemen.
Toen Paul haar ging begraven op een mooi plekje in de tuin waar ze zo graag was, zag ik uit mijn raam een regenboog.

Onze lieve Beau is naar
The RAINBOW BRIDGE

Er is een plaats in de hemel die Rainbow Bridge heet.
Als een dier, dat een heel sterke binding heeft met iemand hier,
Overlijdt, gaat dit huisdier naar Rainbow Bridge.
Daar zijn graslanden en heuvels voor al onze speciale vrienden,
Zodat ze kunnen rennen en samen kunnen spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
En onze vrienden zijn er warm en comfortabel.

Alle zieke en oude dieren worden hersteld in gezondheid en kracht;
Die gewond of verminkt waren,
Worden weer ongeschonden en sterk,
Precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden,
Maar er is één klein ding: ze missen allemaal een speciaal iemand,
Iemand die achtergelaten is.

Ze rennen en spelen samen,
Maar er komt een dag waarop er één plotseling stopt en in de verte kijkt.
Haar heldere ogen strak;
Haar lichaam begint verlangend te trillen.
Opeens breekt zij uit de groep, vliegt over het gras, sneller en sneller.
Je bent gezien, en wanneer jij en je speciale vriend elkaar eindelijk treffen,
Houdt je haar stevig vast in jullie vreugdevolle weerzien,
Om nooit meer gescheiden te worden.

De vrolijke kussen regenen op je gezicht;
Je handen aaien de liefdevolle kop,
En je kijkt weer in die vertrouwde ogen,
Zo lang al weg uit je leven,
Maar altijd aanwezig in je hart.

Dan kruis je Rainbow Bridge, samen.

Fijne Paasdagen

Ik wens iedereen hele fijne Paasdagen.

Bluebells

Ze zijn er weer, de bluebells in het Hallerbos en dit jaar gingen wij ze weer eens bewonderen.
Ze zijn zo ontzettend mooi en ze ruiken heerlijk

De vallei viel dit jaar een beetje tegen, op veel plaatsen waren de bloemetjes overgroeid met bramenstruiken of jonge boompjes, maar het was toch nog steeds heel mooi om te zien.

 Maar verderop in het bos waren er zo ontzettend veel, hoe verder we liepen hoe meer er stonden.

 We zagen niet alleen bluebells :-)

 Op sommige plaatsen was er zover je kijken kon een zee van blauwe bloemetjes.

Het was echt fenomenaal mooi!

Dagje Aachen

Onze AH boodschappenlijst was weer erg lang geworden en ik had heel hard nieuwe zomerschoenen nodig.
Nu koop ik die het liefst van het merk Medicus, wat ze hier natuurlijk niet verkopen, maar wel in Duitsland en daarom kombineerden we het boodschappen doen in Maastricht met een dagje Aachen.
Toen we Aachen in reden kwamen we langs een winkelcentrum waar een Deichman zat en daar kon ik gelijk slagen voor twee paar (uiteraard) blauwe sandalen.
Paul vond dat ik er beter nog een paar in voorraad kon meenemen, maar helaas hadden ze alleen maar één paar van elke maat. Maar een stukje verderop was nog Deichman vertelden ze ons, dus daar reden we langs en toen had ik zomaar, nog voordat het elf uur was vier!!!! paar schoenen. (En dat voor iemand die de p... heeft aan schoenen kopen).

 We reden naar de stad, parkeerden de auto en gingen op zoek naar Starbucks :-) Deze prachtig bloeiende magnolia stond voor de cathedraal.

 Bij Starbucks hadden we geluk, want er kwam net een tafeltje vrij op het terras en daar hebben we heerlijk zitten genieten van het mooie weer, de lekkere koffie én de worteltaart.

 We waren niet de enige die op een terrasje zaten, alle terrasjes zaten zo goed als vol.

 Deze 3 dames hadden vandaag parasolletjes nodig :-)

 En de straten werden keurig schoongehouden :-)

 Dit vinden we echt een geweldig mooie fontein, de puppenbrunnen (poppenfontein). Alle figuren zijn bewegelijk en kunnen in verschillende standen gezet worden. Er is veel te zien, echt een fontein om een hele poos naar te kijken.

Het was een hele geslaagde dag. In een hobbywinkel kocht ik nog hobbymateriaal en de papierblokken waren de helft van wat ik er hier voor moet betalen, dus ik was heel happy. We hebben ook nog een paar caches gezocht en 's avonds deden we dus de boodschappen bij AH in Maastricht. Omdat het lekker weer was (en inmiddels al laat) kochten we salades die we in de auto opaten en als toetje hadden we kaneelijs, mmmm zo ontzettend lekker.

Laatste uurtjes in Londen

Het begon weer te miezeren en daarom liepen we naar Hyde Park om in het Lido warme chocolademelk te gaan drinken.
Kregen we daar weer van dat dikke spul dat je zowat met mes en vork moet eten, zo'n kop gesmolten reep waar je chocoladefondue mee kunt maken en waar je na nog geen drie slokken hartstikke misselijk van wordt...
Jammer maar helaas, maar dat lieten we staan. Ze waren daar zeer ontstemd over, want het was extra dikke, chocolademelk (welke melk???) van uiterst goede kwaliteit...

 We liepen verder, uiteraard nog even langs het beeldje van Peter Pan

 en de kleine knuffelbeertjes.

 Bij the Italian Gardens verlieten we het park

 We liepen naar de metro. Daar maakte ik deze foto van dit doolhof, ik vind het wel heel toepasselijk, want soms zijn die metrogangen ook net een doolhof.

 Bij Marble Arch zijn we in een dubbeldekker gestapt en een stukje meegereden om verderop nog wat laatste caches te zoeken.

 En toen was het (helaas) alweer tijd geworden om naar het hotel te gaan en daar de koffers op te halen.
Daarmee zijn we naar Kings Cross gegaan, waar Julian al op ons stond te wachten.
Vorige keer ontdekten we deze kant en klare maaltijden, die ons heel goed bevallen zijn zo voordat we de trein moesten halen en daarom gingen die nu in de herhaling.

 De trein vertrok op tijd en zonder problemen kwamen we bijna rond middernacht weer thuis.
Het waren weer heerlijke dagen in deze fantastische stad: there is no place like London!!!!