Lissabon dag 5 Sintra 3

Toen we Palácio da Pena helemaal gezien hadden, zijn we weer door het park naar beneden, naar de bushalte, gelopen.

Het duurde een minuut of tien voordat die kwam en toen zijn we meegereden tot aan de halte van Palácio Nacional de Sintra.

Omdat de straten in het dorpje heel smal zijn, is er op veel plaatsen eenrichtingsverkeer, daarom was de halte bovenaan in het dorpje en moesten wij door hele smalle straatjes naar beneden lopen. 

Waarbij we ook langseen hoekje met een oude fontein, de Fonte da  Pipa, kwamen.

Toen we onderaan in het dorp aangekomen waren zagen we een groot plein met het Palácio Nacional de Sintra.

Na het andere paleis zag dit er eigenlijk maar heel gewoontjes uit, het enige dat het bijzonder maakte zijn de twee enorme witte schoorstenen.

 Ook dit paleis hebben we van binnen bekeken.
Veel kamers waren naar vogels genoemd, omdat de plafondpanelen beschilderd waren met vogels: duiven, eksters en hier in de zwanenkamer met zwanen.

 onder de twee kegelvormige schoorstenen ligt de keuken.

 Wij vroegen ons af of dit het eerste schilderij van een transgender zou zijn :-)

 Een blik op de tuin met buxushagen.

 Deze Sala dos Brasões, heeft een grote koepel die versierd is met hertenkoppen die de wapens (brasões) van 72 Portugese adellijke families dragen

 detail van het plafond

 op de beneden muren zijn allemaal azulejos

 Deze kamer heeft jarenlang gediend als gevangenis voor een kamerheer.
Wat die gedaan had stond er niet bij, maar we vonden het wel een luxe gevangenis 'cel'.

 Drie chinese pagodes gemaakt van ivoor.

 Ook hier was een kapel, maar die was een stuk minder somber als die in het vorige paleis.

 En dan loop je zomaar ineens in een kamer tegen een fonteintje aan.

 De keuken, hier kon je de binnenkant van de twee schoorstenen zien.

 De eetkamer was vlak naast de keuken, heel slim dan hoefden ze niet zo ver met het eten te lopen.

Lissabon dag 5 Sintra 2

Sinds 1910, toen de republiek werd uitgeroepen, is dit paleis een museum, dat er nu nog net zo uitziet als in de tijd van de koninklijke familie.
Ik vind dat altijd erg leuk, veel leuker dan een paleis met lege zalen.
De eetkamer had een prachtig uitzicht en de tafel was gedekt alsof er zo aan gegeten zou gaan worden.

 Een van de slaapkamers.

 Een eigen kapel mocht natuurlijk niet ontbreken.

 Uitzicht op de binnenplaats

 Ik had eigenlijk geen idee dat badkamers er in die tijd al zo 'modern' uitzagen.

 Deze (huis?)telefoon vond ik er maar ingewikkeld uitzien.

 Vanuit de verte leek dit allemaal van steen te zijn, toen we dichterbij kwamen zagen we dat het trompe l'oeil beschildering was; echt heel knap.

 De koningin had haar eigen terras, het is groot en je hebt er een mooi uitzicht op een deel van het paleis en de omgeving.

 Dit was de balzaal

 En er was een ronde kamer, de hertenhal, vol met geweien.

 En uiteindelijk kwamen we weer beneden, in de keuken die nog volledig ingericht was met keukengerei dat werd gebruikt om een banket te bereiden.

 Weer buiten gingen Paul en Julian nog langs de kasteelmuur wandelen en vanaf daar hadden ze uitzicht op het Moorse Kasteel.

 Ik maakte later deze foto van een waterspuwer.

Lissabon dag 5 Sintra 1

Vandaag gingen we een dagje naar Sintra, dat ligt op de noordelijke hellingen van de Serra ten westen van Lissabon en de beboste ravijnen en zoetwaterbronnen maakte het tot een favoriet zomerverblijf  voor de Portugese koningen.
Sinds 1995 staat de stad op de Werelderfgoedkijst van Unesco.
De trein vertrok vanaf Rossio en deed er een half uur over.

In Sintra zijn verschillende paleizen die je kunt bezoeken.. De meeste mensen gaan eerst het Palácio Nacional de Sintra bekijken, dat beneden in de stad ligt, en daarna naar het Palácio da Pena, wij deden het omgekeerd en hoopten zo de drukte twee keer voor te zijn.

Dus toen we in Sintra aankwamen namen we de bus en die bracht ons over een smalle weg vol haarspeldbochten naar boven, naar het Palácio da Pena, dat op de hoogste toppen van de Serra staat.

We kochten kaartjes, gingen eerst even naar het toilet en toen ik naar buiten liep zag ik niet dat er een soort regengoot was, stapte mis en verzwikte mijn voet, uiteraard mijn rechter….

We moesten nog een stuk door het park omhoog lopen om bij de ingang van het palácio te komen en dat heb ik dus maar heel erg rustig gedaan.

 Het plaleis is een ratjetoe van bouwstijlen, net alsof degene voor wie het gebouwd werd niet konden kiezen en gezegd hebben doe van alles maar wat.
Dat maakt wel dat er ontzettend veel is om te bekijken.

 Heel veel details, zoals deze hand op de toegangspoort.

 Af en toe waande we ons in de Efteling :-)

 Een aparte deurknop voor mijn verzameling, ergens in het paleis was een trapleuning die er net zo uitzag, niet praktisch wel decoratief.

 De doorgang naar het plein aan de achterkant van het kasteel is ook niet te geloven zo bewerkt met Triton, schelpen, koraal, wijnranken en druiven.

 Jasmine heeft geen selfie stick, maar haar persoonlijke fototgraaf :-)

 Omdat het paleis zo hoog ligt heb je aan alle kanten een mooi uitzicht.

 Rondom het paleis is een park waar je wel twee dagen in rond kunt lopen, dat hebben we maar niet gedaan. Vanaf een van de terrassen zagen we een beeld van een krijger dat in het park staat.

 Het achterste terras. Ook hier kun je weer goed zien dat het echt een ratjetoe is.

 Toen waren er weer mensen die vonden dat er een nieuw statieportret moest komen :-)

 Een stuk van het park aan de achterkant van het paleis, met in de verte nog een kasteel.

 even ingezoomd op het kasteel.

 Ui de tegeltjes konden ze ook niet kiezen, gelukkig hielden ze die wel in één kleur.

Voordat we het kasteel van binnen gingen bekijken dronken we eerst koffie op het terras bij het restaurant.

33 jaar

Vaak zijn we op onze trouwdag in London.
Dit jaar niet, maar ik kreeg wel een heel mooi kaartje uit/van London.

Lissabon dag 4 Regen

Vandaag heeft het de hele dag gegoten.

Julian en Jasmine zijn wel op stap gegaan, maar wij hebben al veel van Lissabon gezien en vonden dat we wel een dagje thuis konden blijven.

Het kwam wel goed uit want Paul moest het eindwerk van Jasmine doorlezen en we zouden bekijken waar we vrijdag naar toe zouden gaan.

Ik heb story maps zitten tekenen, die van gisteren kostte heel veel tijd.

Jasmine was gisteren naar Belém geweest en had Pastéis de Belém meegenomen, hadden we toch wat lekkers bij de koffie.

 Later in de middag  zijn we even broodjes gaan halen bij de Mini Preço verderop en hebben we koffie gedronken in een pasteleria er tegenover.

Toen we weer thuis kwamen was Jasmine er ook alweer,

In de stad, in Armazéns do Chiado, had ze een food plaza ontdekt waar een Wok to Walk zit! We belden Julian en spraken om 17.30 uur af bij de Elevador de Santa Justa en toen we daar naar toe liepen werd het eindelijk droog. 

Toen Julian kwam zijn we met elkaar naar deze foodplaza gegaan

Uiteraard aten Paul en ik bij

 Ik eet daar het liefste rijst met zoetzure saus en tofu, moet ik er thuis niet aan denken een paar dagen achter elkaar hetzelfde te eten, hier kan ik dat elke avond eten: heerlijk warm en voedzaam na een hele dag op sjouw.

 Paul eet het liefste mie

 Jasmine haalde in een ander restaurantje een pizza

 en Julian zag dat ze hier ook Francesinhas hadden, die had hij in Porto gegeten en vond hij heel lekker.

 En er was een Mc Donalds voor het toetje :-)

Na het eten zijn we weer naar het appartement gelopen.

Miguel, de Portugese mentor van Julian’s controler opleiding, kwam koffie drinken, terwijl de mannen kletsten over 'vliegeren' heb ik  aan tafel verder gewerkt aan mijn story maps.

Miguel ging tegen half tien weg (hij moest nog eten...) en toen hebben Paul en ik nog even gekeken of het mogelijk was om vrijdag naar Madeira te gaan.

Helaas is het hotel volgeboekt en we hebben geen zin om in het resort achtige stuk te gaan zitten, dus houden we ons aan het oorspronkelijke plan om naar de Algarve te gaan.

We gingen weer redelijk vroeg naar bed.

Lissabon dag 3 Wherigo 4

Na de chocolademelk gingen we weer verder met de wherigo.
We moesten een heuvel op en weer af en toen we op Praça Martim Moniz waren, bleek dat het einde van de Wherigo te zijn.
Het was een leuke tocht en we hebben onderweg weer veel gezien.

 Op het plein stonden een soort Chinese zuilen omdat hier het Chinese nieuwjaar is gevierd.

 Dit commerciële hartjesgedoe hebben we ook al eens gezien in Convent Garden in London.

 Op het einde van het plein zagen we deze grote haan, ook vast nog van de Chinese Nieuwjaars vierring.

 Wij klommen weer omhoog en liepen over  het terrein van Hospital de São José om aan de andere kant weer naar beneden, naar het appartement te gaan.

 Jasmine had achter Teatro Tivoli een foodplaza ontdekt en daar zouden we gaan eten, maar daar

bleek het een ongezellige dooie boel te zijn en we zagen ook niet echt een restaurantje waar we graag zouden willen eten, dus gingen we naar Burger King, die volgens Jasmine vlakbij was…

Dat vlakbij bleek nog een kwartiertje lopen te zijn, want hij zat om de hoek van Praça Marquês de Pombal.

De medium friet was erg klein, maar de bonenburger was heel lekker.

 Jasmine had een toetje dat er nou niet echt smakelijk uitzag, maar volgens haar wel heel lekker was

 ik hield het wel bij een saai ijsje met aardbeiensaus.

 Op de terugweg naar het appartement hebben we op Avenida da Liberdade nog twee caches gezocht en omdat Julian zijn lampje bij zich had ook makkelijk kunnen vinden.

Terug in het appartement hebben we weer wat rondgerommeld  en vooral gezeten, want van zoveel lopen voel je je voeten wel.