Dag 4 - Cordoba het hotel

Vandaag vertrokken we naar Cordoba.

We namen de weg binnendoor, dat was 160 kilometer, waarvan we er 159 door de olijfboomgaarden reden.

Soms kwamen we voorbij een of ander dorpje

 maar verder was het een eentonig landschap.

 Een leuke afwisseling was deze ooievaar.

 En omdat je nooit genoeg olijfbomen kan hebben, kwamen we ook langs velden waar nieuwe gekweekt worden.

 In Cordoba aangekomen zijn we gelijk naar het hotel gereden, het zit een flink eind buiten het centrum, maar omdat we hier maar één nachtje zijn is dat niet erg.
De kamer was al klaar.

 Hij zou net zo klein zijn als de kamer in Granada, maar bleek een flink stuk groter te zijn.

 Ook de badkamer was ruim.

 Voor het raam hadden we een terrasje, maar daar hebben we niet gezeten.

 We maakten een kop koffie en aten er een appelkoek bij die we bij de kleine bakkerij naast het hotel in Granada gekocht hadden, dit was zo'n beetje een hele lunch.

 Een paar kilometer bij het hotel vandaan is een park waar een serie  caches ligt en die gingen we vanmiddag zoeken.
De auto parkeerden we onder een sinaasappelboom.
Die zie je hier overal op de stoepen staan, overladen met sinaasappels en wij vroegen ons af waarom niemand ze op eet.
Een paar dagen later hebben we het gevraagd aan een Spaanse mevrouw die goed Engels sprak en zij vertelde dat ze veel te zuur waren.
Daarna hebben we er eens eentje geplukt en inderdaad, ze kunnen zo doorgaan voor citroenen.

 We namen een van de vele ingangen in het park en liepen naar de eerste cache toe.

 We moesten gelijk al een stuk omhoog klimmen, maar daardoor hadden we wel een heel mooi uitzicht op Cordoba in de verte.

 Gelukkig stonden er hier ook olijfbomen, anders zouden we ontwenningsverschijnselen krijgen :-)

Via alle caches kwamen we door het hele park en ook lang dit aquaduct.

 Gelukkig stonden er ook nog andere bomen in het park.

 We bekeken het hele park en vonden alle caches, daarna zijn we terug gereden naar het hotel.
Naast het hotel zit een hele grote supermarkt en daar zijn we boodschappen gaan doen.

 Toen was het tijd om te eten.
Vlakbij het hotel zijn niet zoveel restaurants die open waren, maar er was een Burger King en daar gingen we naar toe want ik had wel zin in een bonenburger.
Fout, die zijn hier nog niet uitgevonden...
Gelukkig waren we met de auto gegaan en had ik gezien dat er een kilometer of  twee verderop een Mc Donalds zat, dus gingen we daar naar toe.
Dat de veggieburger hier nog niet uitgevonden is verbaasde ons nu niet meer, maar dat ze ook geen fishburger hadden daar stonden we echt van te kijken, we hebben al zoveel Mc's over de hele wereld gezien, maar overal zijn fish burgers te koop.
Het was al laat en omdat ik geen zin had om nog heel lang te zoeken naar een restaurant heb ik uiteindelijk dan maar een bak sla gekocht met frietjes erbij.

De milkshake is ook vernieuwd en wordt nu niet meer met melk gemaakt; het heet nu ook een Mcshake; in het kader van niet elke verandering is een verbetering...

Terug in het hotel  was het heel warm, want de airco gaf alleen maar warme lucht.

Daar kwam dus iemand voor, maar die sprak geen Engels en de communicatie ging via Google translate op zijn smartphone.

Daarop stond dat het met een paar minuten beter moest worden, maar het bleef warm, dus Paul weer terug.

Blijkt dat het, omdat het nu winter is en reuze koud (hahaha) er alleen maar warme lucht uit komt, nou toen hebben we het raam maar open gezet en stoken we voor de buitenboel.

Dag 3 - Granada

Toen we naar de uitgang van Alhambra liepen viel ons oog ineens op een met sneeuw bedekte bergtop.

Vlakbij de ingang naar Alhambra moeste een earthcache liggen.
We stonden vlakbij het nulpunt, maar zagen niets anders dan een kale muur.
Tot we een stukje verderop een pad naar beneden ontdekten, toen zagen we dat aan de andere kant van de muur deze fontein was.

Op de terugweg namen we het pad dat tussen het Alhambra en Generalife naar beneden gaat, net waren we hier nog overheen gelopen.

Het pad komg uit op Carrrera del Darro, waar we gisteren ook waren.
Nu was het er heerlijk in het zonnetje en daarom zijn we lekken opeen terras gaan zitten om koffie te drinken.
Het was zo lekker dat we hier een hele poos gezetten hebben en zelfs een tweede koffie gedronken hebben.

Onderweg terug naar het hotel kwamen we langs het standbeeld van Yehudi ibn Tibbon, een vertaler en arts die geboren is in Granada.

En toen we een straat in keken zagen we ineens weer de berg met sneeuw.
Gisteren was die ons helemaal niet opgevallen, maar waarschijnlijk zat hij toen verstopt in de wolken.

We zijn weer in het vegan restaurantje gaan eten en aten allebei hetzelfde als gisteravond.
Om spannend te doen namen we nu wel een toetje: kokos-rijst pudding en ook dat smaakte er lekker.

Een van de schilderijen in het restaurant.

Tijdens het eten belde Julian, Maui heeft braak nijgingen en twee keer echt gespuugd; heel fijn deze tijd op een vrijdagavond, ik kan niets doen vanuit Spanje en de dierenarts is net aan het weekend begonnen...

Terug op de kamer heb ik nog een keer gebeld om er verder  over te praten, maar Maui is verder zijn gewone ondeugende zelf, dus het zal hopelijk wel meevallen.

De rest van de avond hebben we rondgerommeld.

Schaatsen

Hier in Vlaanderen is het streng verboden om te schaatsen op natuurijs, want stel je zakt door het ijs dan zou je de gemeente aansprakelijk kunnen stellen en dat moeten ze natuurlijk te allen tijde zien te voorkomen.

Dus op straffe van hoge Gasboetes is schaatsen hier verboden.

Nu zijn er wel een aantal plaatsen in aangewezen, waar wel geschaatst mag worden als een ijsmeester groen licht geeft.

Dan zie je die man op tv over het spiegelgladde ijs schaatsen en verkondigen dat het zalig is om te scchaatsen, dat het heerlijk ijs is, maar helaas, het moet 8 cm dik zijn en dat is het niet...

Totaal onbegrijpelijk als je opgegroeid bent in Noord Holland; met ijsvrij om te schaatsen op meren en molentochten rijden...

Ik heb dus geen foto van schaatspret in Belgie, maar toen we in december in New York waren hebben we wel een aantal ijsbanen met schaatsers erop gezien.

De foto die ik koos is van de Wollman Rink in Central Park.

Dag 3 - Alhambra Palacio del Partal

Vanuit Casas Reales liepen we naar Jardin de Lindaraja en door een opening zag ik dit.
Ik vond het er wel leuk uitzien en als je goed kijkt zie je de dat de openingen stervormig zijn.

Jardin de Lindaraja

En toen kwamen we bij Palacio del Partal

Ook hier zagen we een stukje muur met mooie tegels

Paul deed weer een goede daad :-)

In de verte zagen we Generalife liggen.

Een stukje verderop in de tuin ligt het Oratorio del Partal

Toen we dat bekeken hadden, hadden we alles gezien en zijn we richting de uitgang gelopen.
We vonden het Alhambra heel erg mooi, fijn dat we ook dit met eigen ogen hebben kunnen zien.

Vandaag...

...precies 34 jaar geleden.

Dag 3 - Alhambra Casas Reales

Tegen kwart voor een gingen we in de rij staan voor de Casas Reales.
Precies om één uur mochten we doorlopen naar de volgende rij, waar ons kaartje voor de tweede keer werd gecontroleerd en toen mochten we naar binnen.
Daar stonden allemaal groepen, die uitleg kregen over elk houtje in het plafond...daar zijn we snel voorbij gelopen, dan hebben we ze ook niet allemaal op onze foto's. :-)

We zagen mooie tegelpatronen

en ongelofelijk knap bewerkte muren

Patio del Mexuar, hier luisterde de sultan naar verzoeken van zijn onderdanen en vergaderde hij met zijn ministers.

Als je op de patio omhoog keek leek het net alsof de lucht ingelijst was.

Patio de Arrayanes, de vijver reflecteert het licht de omringende zalen in.

En toen kwamen we bij de Patio de los Leones

In het midden staat een fontein van marmer die rust op 12 leeuwen.

En als je omhoog keek zag je plafonds die niet te geloven ingewikkeld gemaakt zijn.

Je komt hier gewoon ogen te kort om alle details in je op te nemen

gelukkig was het nu niet echt druk, dus we konden rustig rondkijken en foto's maken

Dag 3 - Alhambra Generalife

Overal kom je vijvers tegen.

We liepen richting Generalife,het buitenverblijf van de Naridenkoningen, dat ten noordoosten van Alhambra ligt.
Het is ongeveer 10 minuten lopen en ook daar naar toe is het eenrichtingsverkeer.
Het pad waarover we liepen lag wat hoger en beneden ons zagen we allemaal veldjes met keurige rijen sierkolen, afgebakend door heggen.

 

We liepen over door de Jardines Bajos, de onderste tuinen

en liepen toen tegen dit gebouw aan.
We gingen door de deur naar binnen

en kwamen toen op de Patio de la Acequita, een besloten oosterse tuin.

Uitzicht door een van de bogen

De meeste muren zijn witgepleisterd, maar het onderste stuk is wel heel erg kunstig gemaakt.

De patio vanaf de andere kant.

Uitzicht op weer een andere kant van Granada.

Terug moeste we door de Jrdines Altos, hoge tuinen

De Escalera del Agua vond ik heel apart, hier stroomt water aan beide kanten van de trap naar beneden.

Op de terugweg naar het Alhambra kwamen we ook weer over een ander gedeelte van het complex.
We hadden ons al afgevraagd hoe ze de bomen toch zo mooi gesnoeid kregen, nou zo dus

het Convento de San Francisco

Toen kwamen we bij een gebouwtje Museo Legendo Angel Barrios, een muzikant en componist die geboren is in Granada.
Het museum hebben we niet kunnen ontdekken, maar we zagen wel deze mooie sterrenopeningen in het dak.

Binnenpleintje in het gebouw.