De tuin in augustus

 Het was een warme, vochtige maand en dat was heel goed voor de tuin.

De kleine lobelia kreeg weer nieuwe bloemetjes 

Bijna iedere dag was er wel een nieuwe hottentotvijg

Heel veel bloeiende canna´s hadden we niet, maar toch wel weer een paar.

Zelfs de bougainville had 4 bloemetjes

De alstroemeria´s bloeide rustig verder

En de yucca waarvan we dachten dat hij helemaal dood was en we eruit wilden spitten kreeg zowaar een uitloper.

De tuin had zich heel goed hersteld en zag er best wel weer groen uit.

En toen kwam de zoutspray lol
 

Bruggetje

 Toen we laatst een cache zochten bij de waterval in Porto Formoso, waren we op nog geen 5 minuten loopafstand van Praia dos Moinhos, dus ja, toen moest ik daar wel heel even naar toe.

Dwars over het strand komt een riviertje naar beneden en dan moet je dus over grote stenen klauteren om naar het andere stuk te komen, maar het was laag water en dan is het een stuk makkelijker.

De grote stenen als scheiding tussen de rivier en de oceaan

Terwijl ik over de stenen aan het klauteren was keek ik even naar links en lag toen bijna van verbazing in het water: ik zag een bruggetje.

Tussen de vorige keer dat we hier waren en nu is er dus een bruggetje over de rivier gemaakt, wat een verrassing en zó handig om terug te komen :-)

 

Leenauto

 

  Toen we de vorige keer problemen met de auto hadden en de linker remklauw vervangen moest worden heeft Paul gezegd dat ze beter gelijk ook de rechter konden vervangen, voordat we vandaag of morgen hetzelfde probleem zouden hebben.

Maar dat was absoluut niet nodig, we konden nog wel een paar jaar verder met die remklauw...

Nog geen maand later begon hetzelfde verhaal van piepen en een gloeiendhetee velg opnieuw en inderdaad nu aan de linkerkant...

Dat we not amused waren is een understatement.

Paul bracht de auto naar de garage, kreeg een huurauto mee, die we moeten betalen omdat het een ander deel van het bedrijf is, maar gelukkig rekenen ze geen toeristentarief.

De remklauw werd nagekeken en zou schoongemaakt (ontroest) worden, zodat we weer zonder problemen verder zouden kunnen rijden tot de nieuwe remklauw van het vasteland aankomt;  wat weer een paar weken kan duren.

Enfin, auto was klaar, Paul ging hem ophalen en na nog geen 10 minuten op weg naar huis begon het ´feest´ weer en is Paul direkt omgekeerd.

Omdat ze het toch wel heel erg vervelend voor ons vinden hoe het allemaal gegaan is hebben we nu een leenwagen gekregen, totdat ze of tijdelijk een andere remklauw gevonden hebben of een nieuwe aankomt.

De auto is helemaan nieuw en alhoewel ik normaal nooit zo om een krasje geef, vind ik het nu toch wel heel erg eng omdat de auto niet van ons is.

Maar goed, we hebben vervoer, iets wat onontbeerlijk is op een eiland. 

Siergember zuigen

 Na de hortensia´s staat nu overal de siergember (Hedychium gardnerianum) in bloei.

 Ik schreef er al eerder over, ze zijn prachtig om te zien, maar zo invasief en niet meer uit te roeien. 

Laatst waren we op een oude picknickplaats met een oude waterbron, die helemaal omzoomd werd door de siergember.

Er kwam een local echtpaar met, wat we begrepen , familie die niet op het eiland woont  en de mevrouw begon trossen te plukken, daar kleine bloemetjes uit te trekken en daarop te zuigen om het vervolgens aan de kinderen te geven, die ook aan de steeltjes van de bloemetjes begonnen te zuigen.

Weer thuis kwam ik erachter dat dat een Azoreaanse traditie is, kinderen zuigen aan de steeltjes om een gembersmaak te proeven, net als wij vroeger op grassprietjes liepen te kauwen.

Toen we een aantal dagen later weer op pad waren en we langs siergember liepen wilde ik dat natuurlijk ook even proberen.

Ik ben niet van het bloemen plukken, dus in plaats van een hele tros plukte ik er een bloemetje uit. 

En inderdaad het smaakt naar gember!

Leuk om geprobeerd te hebben, maar ik hou het wel bij flesjes siroop, potjes gember en gemberpoeder :-)
 

Eerste cache

 

Intussen hebben we onze eerste eigen geocache gemaakt.

Hij ligt bij het vroegere vliegveld in Santana en daarom hebben we dat als onderwerp genomen. 

 

Mata do dr Fraga

Op de weg tussen Furnas en Maia, ligt net boven Maia Mata do Dr Fraga (het bos van Dr Fraga)

Het is een schitterende tuin met picknickplaatsen, bekend bij de locals, maar waar toeristen voorbij razen en het altijd heerlijk rustig is.

Wij stoppen er vaak even om rond te wandelen en/of te lunchen, wat we dus nu ook weer deden. 

De trap naar het hoger gelegen gedeelte was voor een groot deel verscholen achter de planten.

Tot mijn grote vreugdee zagen we een aantal paddenstoelen!

deze was omgevallen

en deze verschrompeld, maar het zijn paddenstoelen dus ze mochten op de foto.

Ook het pad naar het bruggetje beneden was verstopt achter grote bladeren, we waren er al voorbij gelopen :-)

Toen we op het bruggetje kwamen verstoorden we de rust van heel wat kikkers die lekker op de kant zaten en niet wisten hoe snel ze in de vijver moesten springen.

Wij gingen verder en lieten het mooie park weer over aan zijn bewoners; tot een volgende keer.
 

Yves 231

 

Soms schildert Yves een kat in de buurt van een kunstwerk en die zet ik uiteraard ook op de foto.

Rondje om het park

We stonden bij de (nu gesloten) achteringang van het park geparkeerd, dus moesten we door een stuk van Furnas wandelen om bij de hoofdingang te komen.

Nadat we het park verlieten zijn we de andere kant op terug gelopen en zo hebben we een rondje om het park gewandeld waarbij ook weer vanalles te zien was.

 

Ik vind broodjes aan de deur toch zoiets leuks en gezelligs hebben. 

Mooie manden met versgeplukt fruit.

Midden in het stadje staat dit 'spookhuis'. Het is echt zonde dat zo´n huis op zo´n mooie plek gewoon staat te vervallen.

De Ribeira das Murtas die door Jardim Parque Dona Beatriz do Canto stroomt, komt hier naast het park het stadje in.

Dit hek met een walvis moest natuurlijk ook op de foto.

We maakten nog even een zijsprongetje naar Reserva Florestal de Recreio do Viveiro, waar deze twee eendjes lekker aan het zwemmen waren in de vijver.

Bananenbomen zie je hier overal, maar het was voor het eerst dat we er een paar zagen met rode nerven.

Bij ons beginnen de hortensia´s uitgebloeid te raken, maar hier, in de schaduw, stond deze struik nog vol met schitterende blauwe bloemen.

Als je richting het stadje kijkt zou je haast denken dat er bosbrand is, maar het is de rook van de fumaroles.

Ook in deze Florestal is een soort van hertenkamp, de hertjes lagen, net als dit zwijntje, allemaal in de schaduw.

Weer terug in het dorp maakte ik deze foto van de azulejo in het bushokje naast het gemeentehuis

Het gemeentehuis zelf ziet er ook mooi uit, strak in de verf en dan aan beide kanten van het pad die rode bloeiende bloemen.

Tenslotte vulden we onze waterfles nog even bij de Gloria Patri bron

En toen waren we weer terug bij de auto.

Hoogseizoen en een toeristenstadje, maar wij hebben de hotspots vandaag vermeden en genoten van de andere mooie plekjes, waar geen toerist komt.
 

Ergens

Ergens op de oceaan is een storm en daarom hebben wij zeewier op de ramen :-)

Jardim Parque Dona Beatriz do Canto deel 2

 Het viel niet mee om staande op de wiebelende hangbrug een foto van de rivier te maken.

Ongelofelijk om in zo´n drukke toeristenplaats alleen in een park te wandelen.

Vroeger maakte ik veel schaduwfoto´s en toen ik dit zag bedacht ik dat ik dat eigenlijk vaker moet doen.

Aan de rand van het meer staat een enorme magnolia, waar aan een kant hele grote witte bloemen in zitten

Die waren alleen maar van veraf op de foto te krijgen door veel in te zoomen.

We wandelden door het hoge bamboebos

waar een klein riviertje doorheen stroomt.

We hebben heerlijk gewandeld en genoten van al het moois. Vervolgens hebben we op een soort uitkijkheuveltje gezeten en nog een tweede rondje gelopen.

Toen we het park weer verlieten maakte ik nog even deze foto van dit doorkijkje.