Nog een gesprek

We zijn veel langer in het museum geweest dan dat we gedacht hadden dus het was al lang lunchtijd toen we in Capelas langs een Sol*Mar supermarkt kwamen.
Dat was een mooie gelegenheid om even binnen te kijken gelegenheid wat ze daar allemaal hebben.
Het bleek meer te zijn dan we gedacht hadden, dus dat was een meevaller, hoeven we niet voor alle boodschappen naar PD.

We reden naar de miradouro om daar onze lunch op te eten.
Daarna klommen we even op de heuvel achter het voetbalstatdion om naar de ‘achtertuinen’ van de buren te kijken. En toen stond het fotottoestel ineens op een hele rare instelling en zagen de foto's er zo uit

 maar we komen hier vast nog wel eens om nieuwe foto's te maken :-)
We dronken een kop koffie bij Bar de Poços en daarna gingen we een multi proberen te doen waarvan het beginpunt bijna recht voor ons krot ligt.
Na veel zoeken hebben we stage 1 gevonden; daarin zaten de coördinaten van stage 2 en een duikbril...

En ja hoor, stage 2 bleek midden in het zwembad te zijn!.
Eerst dachten we nog dat het aan de overkant tussen de rotsen moest zijn en Paul heeft daar ook gezocht, maar we moeten toch echt het water in.

 Dat hebben we dus niet gedaan, want ik vond het toch echt te koud en helaas waren er nu natuurlijk ook geen mensen aan het zwemmen aan wie we konden vragen of ze voor ons zouden willen kijken.

 We zijn terug gegaan naar PD en toen we boven Capelas reden hebben we een foto gemaakt waarop je de schoorsteen van de vormalige walvisfabriek kunt zien die aan de haven van Poços staat.

In het hotel dronken we een kop thee en om iets voor half 6 zijn we met de laptop naar beneden gegaan, waar even later N. en zijn vriendin E. aankwamen.
We hebben weer drie uur zitten praten en toen viel ik zowat van mijn stokje van de honger.
Wat er nu nog niet besproken is of nog uitgezocht moet worden zullen we weer via email doen, maar N. gaat nu het stukje grond op laten meten en als dat gebeurt is kan hij aan de tekeningen beginnen.
E zei nog dat dit echt nieuw voor N. was, dat normaal klanten altijd zeggen dit is het stukje grond en wat nu en dat hij nog nooit mensen gehad had die zo goed wisten wat ze wel/niet willen en dat vond ze erg grappig.
Ik zei nog dat ik het goed zou kunnen begrijpen als N. zou zeggen dat hij het niet zou willen doen, maar N. zei dat hij nog wel na zou denken over iets eigens dat hij in het huis zou maken hahaha we zijn benieuwd
 We namen afscheid en toen zijn wij lopend naar het winkelcentrum gegaan waar het nu heel erg druk was (Portugezen eten laat).
We aten bij de wok en om 22.00 uur waren we weer in het hotel.
Julian belde een hele poos en zo werd het weer laat.
Ik was over mijn slaap, mijn hoofd is veel te vol, dus ik heb nog een hele poos liggen lezen.
Toen bedacht ik dat ik vergeten was in het dagboek te schrijven, dus heb ik dat midden in de nacht ook nog maar gedaan :-)

Oficina Museu Artisano

Vanmorgen begonnen we met een bezoek aan het MuseuArtiosano in Capelas. Buiten leek het een heel klein gebouwtje en we stonden voor een gesloten deur, maar toen we aanbelden, kwam er een hele vriendelijke, goed Engels sprekende mevrouw de deur open doen.
Het museum is privebezit en ingericht met allemaal dingen die van het eiland afkomstig zijn.
We kregen een rondleiding en het bleek veel groter te zijn dan we gedacht hadden.
Het is ingericht als twee straten die op een plein uitkomen, maar het is helemaal overdekt.
In die twee straten zijn allemaal winkeltjes en workshops en soms zijn er in de workshops mensen echt aan het werk.

Een van de eerste dingen die we zagen waren schilderijtjes met miniatuurbloemen, dat had natuurlijk gelijk mijn volle belangstelling.
Maak ik bloemetjes van papier, deze zijn gemaakt van het gedroogde merg van een vijgenboom.
Nu vraag ik je, hoe komt iemand erbij om daarmee te gaan knutselen?  maar wat een mooi resultaat.

Hierna kwamen diorama's met kleine figuurtjes zoals de drie koningen die ik van de week kocht.

 Die figuurtjes worden in het museum gemaakt en we troffen het, want een mevrouw was er net mee bezig.

 De etalage van het speelgoedwinkeltje.

 Op het eiland zie je popjes gemaakt van maisbladeren die als souvenirs worden verkocht. hier zagen we ze in diorama's.

 Nog een diorama, er waren er ook een aantal waarin (Portugese) feestdagen worden uitgebeeld.

 En er waren allerlei verzamelingen, dit is een stukje van een sleutelverzameling en ik moest gelijk aan Wilma denken, die had voor het hele jaar genoeg sleutels gehad. :-)

 Nog meer verzamelingen

 In deze meubelzaak (groot woord) komt af en toe een meubelmaker en dan restaureert of hersteld hij meubels.

 Ik kijk rond in de werkplaats van de smid. Er waren nog veel meer winkeltjes. Wat ik erg leuk vond was dat ik inmiddels al heel wat Portugese namen kon herkennen zonder naar binnen te kijken of bij de Engelse vertaling te kijken.

 Hierna deden we nog een letterbox cache die in het museum lag. Nou ja, de eigenaar had waarschijnlijk ooit eens iets over een letterbox gehoord, want dit was meer een puzzel multi met een stempel.
Om te beginnen moest je een echte legpuzzel maken...en dan moet je in het museum verder zoeken en dus ook dingen oppakken, terwijl ik erg ben van handen op de rug en kijken met de oogjes.

We vonden het museum leuker dan de cache :-) maar zonder die cache hadden we het waarschijnlijk niet zo snel ontdekt.

Badkamer- en meubelzaken

's Middags gingen we richting Lagoa. Eerst zochten we in Livramento naar de multi cache die we van de week niet hadden konden vinden. We hadden de eigenaar gemaild, die mooi geen antwoord gaf, maar bij de logs stond een foto van een roze deur en die plaats herkende ik.

 Even verderop in de straat moest nog een cache liggen.  Dat bleek in een krot te zijn, natuurlijk niet zo'n mooi krot als ons krot :-) deze was helemaal overwoekerd door planten.

 Het werd weer tijd voor wat 'werken'.  Onderweg kwamen we nog een hartje tegen

 en voor de afwisseling een paar koeien.

 Nu kwamen we bij een hele grote showroom van badkamers en keukens.
We werden hier heel vriendelijk geholpen. We hebben op São Miguel eigenlijk alleen nog maar kleine baden gezien en aangezien we ons huidige bad al een beetje aan de korte kant vinden, willen we niet nog kleiner, maar juist groter. Waarschijnlijk zullen we een bad mee moeten nemen :-)
Bij badkamers vind ik het toch fijner om in een showroom te kijken dan iets uit een catalogus te moeten zoeken, dus ik denk dat we deze zaak bovenaan onze lijst gaan zetten.

 

We hadden al veel  reklameborden met daarop DeBorla zien staan en het was ons ook aangeraden om daar eens te gaan kijken, maar we konden het maar niet vinden. We vroegen het bij een benzinestation en daar vertelden ze ons dat het vlak naast de badkamerzaak moest zijn. Wij een paar keer op en neer, maar zagen niets. Tenslotte gaven we het op, reden naar PD terug en waar kwamen we na kilometers rijden langs?

 Ik vond het een beetje een kruising tussen de Trenthopper en Blokker.
Het leukste vond ik al deze kleuren wc papier, beetje duur € 3,50 voor twee rollen, maar ze zullen wel voor decoratie zijn en niet voor gebruik :-) Deze week gele handdoeken en wc papier, volgende week groene, met koningdag oranje enz :-)

 Toen we weer verder gingen zag ik onderweg nog een meubelzaak, dus weer gestopt en daar naar binnen.

Het leek wel een beetje een veredelde kringloopwinkel, er stond van alles en nog wat in allerlei stijlen door elkaar.
Het is een familiebedrijf en de eigenaresse, die heel goed Engels sprak, vertelde honderduit.
Ze verkopen veel meer dan waar ze ruimte voor hebben en alles is te maken of te bestellen (alleen geen waterbed...) Maar met bijvoorbeeld bankstellen heb ik hetzelfde als met badkamers, die wil ik niet in een catalogus uitzoeken, maar in het echt zien en op kunnen zitten.

Het was weer mooi geweest voor vandaag, we gingen eten, daarna hadden we nog het 'avond ritueel' en Paul heeft nog een hele tijd met S. gepraat over energievoorzieningen, want één ding is zeker, wij nemen géén gasflessen, maar wat wel?

Hobbywinkelen en badkamers

Na het ontbijt gingen we op weg naar de keukenwinkel om de tekeningen op te halen.
We liepen over de parkeerplaats van het hotel door de achteruitgang en kwamen langs de hobbywinkel die we vorig jaar op de laatste zondag van ons verblijf ontdekt hadden.
Helaas gaan ze ermee stoppen en hielden ze opheffingsuitverkoop...We keken binnen en ik kocht een paar dingen, die we eerst maar weer even op de kamer zijn gaan brengen.

 Weer onderweg naar de keukenwinkel kwamen we nog een hartje tegen.In de keukenwinkel kregen we van N. de computertekeningen en de prijsopgave. Die viel ons enorm mee en de tekeningen zagen er goed uit.
Ze hebben nu een soort dossier in de computer zitten en als we t.z.t echt een keuken willen uitzoeken kunnen we alles zo aanpassen.

N. vertelde ons hoe we bij de badkamerwinkel van hun bedrijf konden komen, maar die bleek toch erg lastig te vinden te zijn.
Er stond niet echt veel en de verkoper was druk met zijn Facebookpagina en had niet echt veel zin om een stel toeristen te woord te staan, tot hij hoorde dat we via de keukenwinkel en het hotel kwamen, toen sloeg hij om als een blad aan een boom en ging hij een dikke catalogus halen die we mee mochten nemen.
Als we dan aan hem door geven wat we ongeveer zouden willen, gaat hij daarvan ook computertekeningen en een prijsopgave maken.
Dat zullen we dan thuis wel doen, want om nu een hele dikke catalogus uit ons hoofd te gaan leren daar hadden we geen zin in.
Hierna liepen we nog even langs de haven waar we nog twee caches wilden zoeken.

We beklommen de trappen en konden zo mooi uitkijken op PD, de haven en het zwembad, waar zowaar
mensen aan het zwemmen waren.

Op een terras met uitzicht op het zwembad dronken we een heerlijke kop koffie.

En daarna liepen we beneden langs de haven terug, waar we twee beschilderde walvissen zagen
deze was beschilderd door Yves

en deze door een andere locale kunstenaar Martim Cymbron.
Het deed me aan animalparades denken, maar deze twee zijn gemaakt ter gelegenheid van World Ocean Day.

Paul ging binnen 'even' iets vragen over walvissen en ik ben er buiten maar even bij gaan liggen zonnebaden op een betonnen bank. Die laarzen waren dus echt veel te warm, daar dreef ik zo onderhand uit, dus ik was heel blij dat ik mijn sandalen had meegenomen.

Toen we naar het hotel liepen kwamen we langs een souvenirwinkeltje waar we een sleutelhanger voor Julian kochten. Ik vond er twee setjes met drie kongingen

waar ik natuurlijk erg blij mee was.

en er stonden ook nog twee kleine uiltjes, die ik natuurlijk niet heb laten staan.

Paul ging bij de buurtsuper lunch kopen en ik bracht mijn nieuwe schatten alvast naar de hotelkamer.

Keukens en meubelen

De keuken die we in ons huidige huis hebben, is voor mij de perfekte keuken en het liefst zou ik hem t.z.t inpakken en meenemen.
Dat kan helaas niet, maar we hebben een nieuwe keuken ontworpen die er zoveel mogelijk op lijkt, alleen is het natuurlijk wel de vraag of wat wij willen ook verkrijgbaar is op het eiland, dus vandaag gingen we op pad om ons daar eens in te verdiepen.
Het hotel is van een constructiemaatschappij, die ook keukens/badkamers doen en S. had ons de keukenwinkel van harte aanbevolen. Ze had zelf net een nieuwe keuken, daar had ze ons foto's van laten zien en dat zag er allemaal heel mooi uit.
Voor de deur van de winkel zagen we deze driewieler aankomen, dat was wel even een foto waard.

 De keuken'toonzaal' was heel klein en we hadden zoiets van tja....
Een hele vrolijke, vriendelijke en zeer terzake kundige dame, N. hielp ons en voordat we er erg in hadden, zaten we 'voor de grap' en hele keuken uit te zoeken.
Hoge kastjes, draaikasten, apothekerskasten, alles wat we op ons lijstje hadden staan kon!
Er kwam een hele bos met stalen voor keukendeurtjes, oh hou je niet van glanzend? hup, daar werd de bos omgedraaid en kwam de matte kant tevoorschijn. Er was een la vol met stalen voor aanrechtbladen enz.
Ik zou haast willen dat we al echt een keuken uit moesten zoeken :-)
N. gaat tekeningen en een prijsopgave maken en die kunnen we morgen ophalen, we zijn benieuwd.

Hierna liepen we nog even naar Coliseu Micaelense, waar we een cache zochten.
Via Campo de S. Francisco, dat ze nu helemaal opnieuw aan het bestraten zijn met van die kleine vierkanten stenen, en de haven zijn we naar het hotel teruggelopen.

Het weer was weer prachtig en daarom gingen we na de lunch nog een stukje van het hoger gelegen deel van de walvisstaart trail doen

Op dit moment wordt er op het eiland volop gesnoeid en gekapt, dat moet wel want anders zouden de toch 

 al smalle wegen binnen de kortste keren helemaal onbegaanbaar zijn.

 

Waar zou je uitkomen als je deze trap afloopt? We hebben het toch maar niet geprobeerd.

We waren klaar met het bovenstuk wat ons echt weer een heel mooi stukje van het eiland heeft laten zien.We zijn weer naar beneden gereden.

Toen we bij #1 waren hebben we bovenaan de miradouro staan kijken, we hadden geen puf om helemaal naar beneden te lopen. Nou ja, naar beneden lopen was het punt niet, maar daarna weer omhoog klimmen :-) Omdat er uitgerekend op het nulpunt twee mannen stonden te praten, zijn we in de auto gaan zitten en hebben we daar een poosje naar de oceaan zitten kijken, in de hoop dat ze weg zouden gaan.
En toen zag ik ineens een walvis springen! Eerst dacht ik dat ik het me verbeelde, maar hij kwam nog een paar keer boven en uiteindelijk heeft Paul hem ook gezien, zo geweldig leuk!
Als we hier wonen koop ik een hele goede spotting scope en ga ik vanaf ons eigen terras walvissen zitten spotten, oh daar kan ik nu al naar uitkijken.

De mannen stonden er nog steeds en ze zagen er niet uit alsof ze weg zouden gaan, volgens mij bleven ze staan om ons in de gaten te kunnen houden :-)  Wij zijn naar PD terug gereden waar we nog even bij Mobilar (meubelzaak)  wilden rondkijken, we zijn van plan om tegen de tijd dat we gaan verhuizen ons bankstel te vervangen, maar kunnen we dan hier iets vinden naar onze smaak of moet er in Belgie een nieuw gekocht worden dat meegaat in de container, zijn er waterbedden te koop of moet er ook een nieuw (en reserve matras) vanuit Belgie mee, dat soort dingen zijn toch wel handig om van te voren te weten.
De meubelzaak vonden we drie keer niets en vreselijk duur, maar er achter zat een hele grote Chinese winkel en die was wel leuk om even in rond te kijken.
Ik merkte dat ik nu heel anders naar de winkels keek als de vorige keren toen ik nog toerist was :-) nu kijk ik echt met in het achterhoofd het idee van oh dat is daar en daar te koop.

Hierna vonden we het wel weer mooi geweest en zijn we naar het winkelcentrum gereden.
Daar hebben we de auto geparkeerd en toen zijn we toch even omgelopen om te kijken of we nu echt allebei zo blind waren dat we steeds het bord verboden links af te slaan niet gezien hadden, maar mooi dat er helemaal geen bord stond…
Maar toen we na het eten weer naar het hotel gingen zijn we toch maar netjes omgereden :-)
In het hotel hebben we eerst naar huis gebeld, heb ik in het dagboek geschreven en de caches uitgezocht en had Paul weer van alles en nog wat uit te zoeken op de pc.

Nog veel meer Yves hartjes

We reden binnendoor richting Lagoa en kwamen onderweg nog heel wat werken van Yves tegen, waarvan ik natuurlijk foto's heb gemaakt. Een sport op zich dat in en uit de auto springen om foto's te maken :-)

 Bij de haven van Lagoa zijn we even gestopt om even rond te kijken

 en zelfs daar zagen we nog een werk van Yves. Helemaal passend hier, waar de vissers binnen komen met hun vangst en de vissen schoon staan te maken.

 Een stuk verderop kwamen we deze hartjesboom tegen. Er stond een tractor recht voor wat ik wel jammer vond.

 Op zoek naar de eindcoordinaten van de multi cache kwamen we door een heel smal straatje, waar ik ook weer een hartje zag.

 Ik stapte uit de auto en Paul ging een stukje verderop staan om niet alles helemaal te blokkeren. Toen ik terug naar de auto liep zag ik dat Yves hier woont, grappig om hier langs te komen en de bloemetjes te zien die hij zelf op zijn muur heeft.

 Verschillende buren hebben ook hartjes

 ik bleef in en uit de auto springen :-) Ik vind het verzamelen van dit soort foto's erg leuk.

 Zo'n bloemetje vrolijkt een saai stukje muur met daarin de meters natuurlijk wel helemaal op.

 en ook het 'brocante' van zo'n pand valt niet echt meer op omdat de aandacht naar het hartje wordt getrokken.

We hadden alle Waypoints gevonden, maar hoe we ook rekenden, we bleven uitkomen op vreselijk onlogische plaatsen en daarom zijn we uiteindelijk maar terug gereden naar PD.
Het was inmiddels etenstijd en daarom gingen we gelijk door naar het winkelcentrum.
Toen we na het eten terug naar het hotel reden en zoals altijd links afsloegen, werden we iets verder aangehouden door een agent die ons vertelde dat we niet links af mochten slaan…oeps
Hij zei dat er een bord stond dat het verboden was om links af te slaan. Paul had het bord nooit gezien en ik ook niet, allebei (nieuwe) brilletjes nodig…
Hij was gelukkig erg vriendelijk en zag het deze keer door de vingers, volgend keer zou het € 125,= kosten en 3 maanden rijontzegging…dank u wel vriendelijke agent we zullen het nooit meer doen.
's Avonds hadden we ook nog van alles te doen rondom bepaalde documenten en natuurlijk naar huis bellen, dagboek schrijven, caches opschrijven en praten, praten, praten over van alles en nog wat, wat met het huis te maken heeft.
Dag vier was ook alweer om, time flies if your having fun :-)