Lissabon dag 7 Anjos en Estefânia

Vanmorgen stonden we  om 8.00 uur op.

Na het ontbijt hebben we alles opgeruimd, terug gezet waar het hoorde en ingepakt.

Om even over tien hebben we de koffers van Paul en mij in ‘de kelder’ gezet en hebben we Julian en Jasmine naar de metro op Avenida gebracht, want zij gingen vandaag weer naar huis.

Daarna zijn wij op Avenida begonnen met cachen en zijn we zo naar boven gelopen door Anjos, de wijk aan de rechterkant van Avenida.

Sommige straatjes waren smal en moesten we omhoog klimmen.

anderen waren dan weer breed en plat.

Als we het goed begrepen hebben is dit het hoofdkantoor van de politie.
Het had me wel leuk geleken als er een helikopter geland of opgestegen was op het moment dat wij daar stonden.

Overal kom je stukjes groen tegen, wat een stad toch veel aangenamer maakt.

En toen begon het te regenen, we keken om ons heen, zagen een pastelaria en gingen daar koffie drinken met iets erbij.

Toen de koffie en het lekkers op waren, was de bui ook over en liepen we verder.
Deze metro ingang van Picoas is een copy van de beroemde metro ingangen  van Hector Guimar in Parijs.

Er is jammer genoeg veel graffiti in de stad, ook al zou ik het liever niet zien, deze vond ik dan nog wel leuk.

En dan vooral het duiveltje, weer eentje voor mijn (foto) verzameling.

Inmiddels waren we bij Parque Eduardo VII aangekomen en daar liepen we doorheen om ook een paar caches te zoeken.
Dat was niet echt succesvol, want we hadden geen spoilerfoto's en die hadden we hier echt nodig,
maar het park is sowieso leuk om doorheen te lopen.

Ik kon me goed herinneren dat ik de vorige keer een foto maakte van de dame met de uil op haar arm, rechts van het gebouw. Nu kon je er niet bij komen, want ze hebben get gebouw gerenoveerd en waren druk bezig om de straat ervoor van allemaal kleine keitjes te voorzien.

We staken het park dwars over en vlak voordat we er aan de andere kant uit gingen, zag ik vanuit mijn ooghoek een vijver.
Die hadden we nog niet eerder gezien en daar ging ik dus even een foto van maken.

Lissabon dag 6 Graça en Alfama

Er zijn zoveel pastelarias in Lissabon, dat op het moment dat je denkt ik zou wel zin in koffie hebben, je er vaak uit een paar kunt kiezen.
Wij liepen weer een willekeurige pastelaria binnen waar het enorm druk was, het is een wonder dat de Portugezen niet allemaal tonnetje rond zijn van zoveel lekkers.
We namen koffie en wezen weer iets aan wat ons wel lekker leek, het eerste dat niet lekker is moeten we nog tegenkomen.

 Na de koffie gingen we weer verder en zagen zo weer heel wat van het niet toeristische stuk van Lissabon.

 Deze straat liep naar beneden, naar de Tejo.

Dit flatgebouw was wel ontzettend smal

 Door een cache kwamen we op het terrein van Museu da Aqua

 we zijn niet naar binnen gegaan, maar hebben wel op het terrein rondgekeken en op de miradouro die ook op het terrein was uit zitten kijken over een containerhaven.

 Later zijn we naar beneden gelopen.
Het plan was om langs het water terug te lopen, maar we konden niet over de sporen heen komen, tenzij we over het voetpad van de autoweg zouden lopen.
Aangezien dat een heel lang stuk was en we niet wisten waar we precies uit zouden komen, zijn we maar aan deze kant van het spoor terug gewandeld.

 Van uit de verte zag ik dit ventje al bovenop een auto zitten, het bleek reklame voor een rijschool te zijn.

 Halverwege station Apolonia zijn we onder de sporen doorgelopen, maar aan de andere kant waren alleen maar parkeerplaatsen en werken, dat we weer teruggegaan zijn.

 We liepen langs het Museu Militar en toen zijn we langzaam aan terug gewandeld richting de stad.

 Tegen half zes liepen we voorbij Armazens en omdat we niet zoveel zin hadden om eerst naar het appartement te gaan en dan weer terug te lopen, zijn wij vast naar de food plaza gegaan en hebben we J&J gebeld.
Jasmine was al in het appartement  en ze zou gelijk komen. Een kwartiertje later was ze er en ze had heel goed nieuws, want ze had vandaag de uitslag van haar examens gekregen en ze was voor alles geslaagd!!!
Julian was een stuk verder weg en het zou wel een uurtje duren voordat hij er zou zijn, dus gingen wij alvast eten.
Paul en ik natuurlijk bij de Wok, Jasmine nam een Veggieburger bij Mc

 en haalde ergens anders een heel voedzaam dessert vandaan, dat smaakte een beetje naar creme brulee.

Inmiddels was Julian ook aangekomen, maar omdat er nog van alles geregeld moest worden zijn Paul en Jasmine alvast terug naar het appartement gegaan. Ik ben voor de gezelligheid bij Julian blijven zitten en wij zijn later samen terug gelopen.

Paul en ik hadden vanmiddag besloten om de auto te annuleren en niet naar de Algarve te gaan.

Ik had toch al niet zoveel zin om steeds weer te verkassen en wilde veel liever in Lissabon blijven. Lissabon voelt bijna net zoals London en ik had veel meer zin om gewoon op ons dooie gemak nog een week hier rond te lopen en al cachend allerlei wijken te bekijken.

Ons appartement stond op Wimdu nog wel als vrij, maar er kwamen een paar dagen vrienden van eigenaresse langs en dat had ze natuurlijk niet op Wimdu gezet, dus helaas konden we hier niet blijven en ging Paul op zoek naar een ander appartement.

De auto bleek al geannuleerd te zijn??? Maar goed dat we besloten hadden om niet te gaan, anders hadden we morgen toch raar opgekeken als we op het vliegveld de gereserveerde auto kwamen halen.

Als er toch ook een ding niet goed loopt...

Maar goed, na veel zoeken heeft Paul een ander appartement gevonden en geboekt.

Ook de tickets voor Julian en Jasmine zijn geregeld en er is alvast wat ingepakt en zo was het  zowaar laat voordat we naar bed gingen. 

Lissabon dag 6 Mouraria en Graça

 Voordat we vandaag op pad gingen, moest er eerst het een en ander voor morgen geregeld worden.
Paul reserveerde een auto en toen hij daarna een hotel wilde reserveren werd de credit card geweigerd...
Ik heb die van mij altijd bij me, maar nu niet, zul je altijd zien.
De bank was pas 's middag te bereiken, dus we konden weinig doen en omdat we geen zin hadden om maar te gaan zitten wachten tot er bij de bank is iemand aanwezig zou zijn, zijn we op pad gegaan.
We gingen cachen in de wijk Mouraria.
We zijn er lopend naar toe gegaan en zagen ergens op een hoek dit gebouw staan.

Op het pleintje naast dit gebouw stonden een aantal bankjes in een soort kunstwerk van rood metaal waar laurierstruiken tussen gepland waren, dat was een mooi en apart gezicht.

Aan de beide uiteinden waren de bankjes enigszins aan het zicht onttrokken.

Aan de zijkant van dit plein zagen we dit prachtig betegelde huis.

Paul ontdekte deze paal waar allerlei gereedschap in hing om je fiets te kunnen repareren, zoiets hadden we nog nooit gezien.

Maar voor deze fiets, die er vlakbij stond, heeft die paal niet zoveel nut meer.

We wandelden door de wijk, door allerlei straten waar je normaal gesproken nooit zou komen.
Het valt ons steeds weer op dat ze op veel plekken echt proberen om er iets moois van te maken, zoals op dit stukje waar dit plein pas aangelegd was.

 Ineens liepen we tegen  Miradouro Senhora do Monte aan, aan het hekwerk hingen enorm veel slotjes.

Dit zal de Senhora do Monte wel zijn.
Erachter was een soort afdakje en dat kwam heel mooi uit want het begon net te regenen, dus daar zijn we even onder gaan schuilen.
De bui duurde nog geen vijf minuten en in de tijd dat we daar stonden te wachten heeft Paul de bank gebeld.

Het bleek dat het autoverhuurbedrijf behalve de huurprijs ook nog eens € 1.500,= borg eraf had gehaald, tja en toen waren we gelijk over de limiet heen.

De bank gaat de limiet verhogen, maar dat duurt een paar dagen, als we pech hebben is het pas maandag in orde.

Nou dat is dan lekker om hotels te reserveren vanaf een afstand, dus ik zag mezelf al onder bruggen slapen...

Enfin hiervandaan konden we toch niets doen, dus zijn we vrolijk verder gaan cachen

nadat ik eerst een paar foto's van het uitzicht had gemaakt.

Toen we wat meer naar beneden gelopen waren kwamen we bij de miradouro Jardim da Cerca da Graça; dat was ook mooi, maar omdat we natuurlijk net op de andere miradouro geweest waren, was het uitzicht hiervandaan wat minder ver.

Lissabon dag 5 Sintra 4

Nadat we het paleis van binnen bekeken hadden, keken we ook nog even buiten, daar zagen we deze badruimte

 ook weer helemaal betegeld met azulejos.
Er stond iets op het bordje dat er vanuit allerlei openingen water kwam, dus net zoiets als de luxe douches van tegenwoordig :-)

 De tuin was niet groot en bestond uit verschillende kleine stukjes, waar Paul en ik even doorheen gelopen zijn terwijl Julian en Jasmine op de trappen van het paleis zaten te wachten.

Inmiddels was het de hoogste tijd voor koffie met iets lekkers geworden.
Ik koos iets heel lekkers met kokos, dat ligt op het voorste bordje en ging toen naar en net vrij gekomen tafeltje toe.
Daarna ontdekte Jasmine dat Sintra een specialiteit heeft (achterste bordje) en dat nam de rest van de Happy Family, maar uiteraard mocht ik er ook van proeven.
Ze waren allebei heerlijk.

 We wandelden terug in de richting van het station, waarbij we veel trappen af moesten om later weer omhoog te moeten klimmen, zo loop je de gebakjes er wel gelijk weer af :-)

 Het (neogotische) stadhuis zag er ook mooi uit.

 En ervoor stond deze tuctuc met wimpers, zo leuk.

 Op het station stond de trein er al, daar konden we fijn in zitten wachten tot hij vertrok.
Onderweg lukte het  me om een foto van het Aquaduto das Águas Livres te maken vanuit de rijdende trein.

 Na een half uurtje waren we weer terug op Rossio, wat ook aan de binnenkant een heel mooi station is.

 Jasmine ging naar het appartement, Julian ging verder met de Wherigo en Paul en ik gingen warme choolademelk drinken bij Starbucks in het station.
Die was wel open, maar het was helemaal donker omdat ze een stroomstoring hadden, dus helaas geen warme chocolademelk.
Toen zijn we naar de Starbucks in Armazéns gelopen, zijn  we daar ook een keer geweest.

 Vervolgens zijn we nog even twee caches gaan zoeken waar we tijdens de Wherigo gewoon langsgelopen zijn.
De eerste was bij de Bica, waar het zowaar erg rustig was.

de tweede was op Praça Luís de Camões.

 Omdat het begon te regenen zijn we via de Elevador da Gloria naar beneden en terug naar het appartement gelopen, waar we om 18.00 uur waren.

We dronken thee en toen kwam Julian ook thuis.

Om 19.00 uur zijn we naar het Chinese restaurant gelopen, waar het zo druk was dat er geen tafel meer vrij was, maar ze ruimden hun eigen tafel leeg en daar mochten wij gaan zitten.

En toen kwam er een hele grote groep Chinezen binnen, die hadden gereserveerd en moesten na een half uur weer buiten staan, dus ons eten moest wachten.

Zo duurde het vrij lang voordat we iets te eten kregen

Eerst een loempia als voorafje

 maar met de hoofdgerechten liep er door de drukte het een en ander mis, want we kregen eerst tofu, die voor een andere tafel bleek te zijn en ik kreeg een andere aubergine schotel dan die ik besteld had; ik had graag de knoflookschotel besteld die  Jasmine de vorige keer had, maar ik kreeg dezelfde als die ik de vorige keer had.

Omdat ik bijna flauw viel van de honger en die schotel ook lekker was, heb ik hem niet teruggestuurd.

Paul en Julian aten ook hetzelfde als de vorige keer, Jasmine had vandaag een miesoep in een joekel van een soepkom.

We waren pas om negen uur terug in het appartement, waar we nog even wat rondgerommeld hebben.
Voor ons doen liggen we elke avond vroeg in bed, want zulke dagen zijn heel vermoeiend, maar wel ontzettend fijn.

Assepoester 26

Dit weekend was het weer het jaarlijkse Boekenfestijn en daar vond ik zowaar ook een Assepoesterkaart!