Koblenz en omstreken

Paul had nog wat vrije dagen over en op dinsdagavond zaten we te bedenken waar we nu eens naar toe zouden gaan.
Er passeerden allerlei plaatsen de revue, maar eigenlijk wilde ik het liefst met de auto ergens naar toe, omdat ik vond dat ik  dit jaar al meer dan genoeg gevlogen had.
Lang verhaal kort: we vinden de Moezelstreek in de herfsttijd altijd erg mooi, maar we zijn er al zo vaak geweest in herfstvakanties en eigenlijk wilden we niet weer hetzelfde zien.
Nu zat ik zo eens op de kaart de Moezel te volgen en kwam toen uit bij Koblenz, Paul had het daar al eens eerder over gehad en we besloten om daar heen te gaan.
We zochten een appartement uit een paar kilometer buiten Koblenz,  Paul keek de volgende ochtend of het op zijn werk uit kwam en toen dat geen probleem bleek te zijn, boekte ik het appartement, donderdagavond pakten we de spullen bij elkaar en vrijdagochtend vertrokken we naar Koblenz.
Geen Starbucks onderweg, maar wel een kop koffie met wat lekkers.

Vanaf 12.00 uur konden we in het appartement en om even over twaalf reden we de straat in.
De eigenaar en zijn vrouw wonen beneden en het appartement was op de bovenverdieping van het (witte) huis, met een aparte opgang.

 Het was allemaal nieuw, brandschoon en als je Ikea riep zou het leeg zijn :-)
Er waren twee zithoeken, één voor bij de open haard en dan nog een.
De tv kon je van de muur afhalen en draaien naar de zithoek waar je wilde gaan zitten.

 Die zithoeken waren natuurlijk erg leuk, maar wat ons het meeste aansprak was de hele ruime tafel, waar we de laptop op konden neerzetten en waar ik kon knutselen zonder mijn spullen steeds op te moeten ruimen.

 Er was een ruim balkon

 met een mooi uitzicht

 een badkamer met een bad en een douche en een toilet in een aparte ruimte.

 een slaapkamer met spychedelische motieven.

 Een keuken, waar op een magnetron na, alles aanwezig was

 en ruimte om te eten, zodat alles in de kamer kon blijven staan.

 Heerlijk dat we deze week zoveel ruimte hebben voor ons tweetjes.

Souvenirs

Dan heb ik natuurlijk ook nog het een en ander meegenomen uit Australië, zoals:

Boeken

postzegels van dieren en bomen voor in mijn journal

kaarten en noteboekjes van Journey Jottings

 een sleutelhanger om aan mijn journal te hangen.

 Allemaal mini's om een Australië kastje mee te maken.

De kangoeroe en koala zijn voor in de kamer van de Ivy, de globetrotter en het kleine doodskistje is voor in Griezelsteyn

 Dit zijn twee cache ruiltjes

 wat hobbyspullen

 Deze stickers en platypus sleutelhanger was ik kwijt, maar ze kwamen tenslotte toch nog uit een of andere tas tevoorschijn.

 En de twee bloesjes die ik op de markt in Alstonville kocht.

De terugreis

Na de koffie bij Starbucks zijn we naar de bus gelopen en naar het hotel gegaan waar we onze koffers ophaalden.
We zijn lopend naar het station gegaan, waar het weer een enorm gedoe was om op het goede perron te komen, omdat we niet met de koffers op de roltrappen mochten, maar met de lift moesten.
We moesten drie keer omlaag en omhoog, voordat we dan eindelijk op het perron stonden.
Op de trein hoefden we niet lang te wachten.

 Er was ons gezegd dat we het beste één halte voor de Airport uit konden stappen en daar een taxi nemen, omdat de laatste kilometer zo belachelijk duur was, omdat dat stukje geprivatiseerd is.
Dat hebben we dan ook gedaan en daarmee hebben we € 40,= uitgespaard.

 Op de Airport aangekomen moesten we tot grote vreugde van Paul (NOT) zelf onze bagage inchecken, wat niet al te vlot ging.
Paul en ik konden niet gelijk doorlopen na de gezichtsherkenningscontrole, we moesten daarna via een aparte balie waar onze paspoorten nog eens door iemand bekeken werden en Paul en Jasmine moesten daarna nog door een soort bodyscan ruimte, terwijl Julian en ik gewoon door mochten lopen.
Ook nu viel het ons weer op dat de mensen die deze controles doen allemaal ontzettend vriendelijk zijn, het kan dus best wel.

 Toen we eenmaal door alle controles heen waren konden we nog even rondkijken bij de winkeltjes.
Toen we ergens zaten zagen we ons vliegtuig aankomen.

 Vanaf de gate wierpen we nog een laatste blik op de skyline van Sydney.

 Van de reis zelf weet ik niet zo veel meer, behalve dat er geen eind aan leek te komen en dat ze ons maar eten bleven geven.
Bij de eerste maaltijd begon mijn maag na 3 happen te draaien en ben ik gestopt met eten, Jasmine, die dezelfde maaltijd had als ik, heeft wel alles opgegeten en dat kwam er een poos later uit, dus waarschijnlijk is er iets niet helemaal goed geweest.
Ik was en bleef misselijk en voelde me beter als ik stond/liep dan dat ik zat, dus ik heb heel veel achter in het vliegtuig 'gehangen', goed tegen trombose, maar doodvermoeiend.
Deze keer gingen we rechtstreeks van Sydney naar Dubai, waar het vliegtuig schoongemaakt en bijgetankt werd.
We hadden 3 uur de tijd en moesten in die tijd ook nog eens twee keer door de controles heen.
Gelukkig vonden we een paar stoelen waar we op hebben liggen slapen, tenminste J&J&J, want van ons alle drie heb ik dit soort foto's op het toestel staan, Paul heeft wel rondgekeken.

Vanaf Dubai gingen we naar London en daar moeten we overstappen op een vlucht naar Brussel
Veel tijd hadden we hier niet, maar toch nog net genoeg dat ik een potje porridge kon kopen bij Pret a Manger en dat op kon eten, want ik had inmiddels wel honger gekregen, maar een vliegtuigmaaltijd durfde ik niet aan.
In het begin was er afgesproken dat Graeme ons ook weer in Brussel zou ophalen, maar nadat hij een paar keer in Belgie rondgereden had en al die kamikaze piloten gezien had, waren ze daarna steeds met de trein ergens naar toe gegaan en hij wilde nu ook liever ons ophalen in Leuven, dus moesten we in Brussel ook nog eens met de trein.
In Leuven aangekomen stonden Graeme en Sandra ons met onze auto op te wachten.
Ze hadden hun koffers meegenomen want ze gingen door naar Luxemburg
Het was de nationale feestdag, dus Starbucks was gesloten en daarom hebben we nog een poos voor het station staan te praten.
En toen zijn we naar huis gereden, waar we eigenlijk onmiddellijk in bed gedoken zijn.

Australië heeft al onze verwachtingen overtroffen.
We hebben maar een klein stukje van dit enorme land gezien, maar wat we gezien hebben was onbeschrijfelijk mooi en de foto's doen er eigenlijk geen recht aan.
Het was een fantastische reis, we hebben ontzettend genoten en we willen zeker nog een keer terug, want al is het een enorme lange en vermoeiende reis, het is het allemaal meer dan waard.

Sydney - de ochtend van vertrek

We stonden om 8.00 uur op, ontbeten en daarna pakte Paul de rest van de spullen in de koffers.
Omdat we pas vanmiddag om 16.00 uur zouden vliegen, gaven we de koffers af bij de receptie en gingen wij met de bus nog even de stad in.
Bij de Circular Quay stapten we uit en nu wandelden we richting The Rocks, aan de linkerkant van de quay.

 Vanaf Campbell's Cove  keken we naar The Bridge

 en wierpen we een laatste blik op the Opera House, hoe vaak je dat gebouw ook ziet, het blijft een fantastisch mooi ontwerp.

 We wandelden naar de kop van de Rocks waar we onder de brug doorliepen.
Een mooie plek voor dit bruidspaar om foto's te maken.

 Het leek erop alsof hij ons uitzwaaide :-)

 Midden op een rotonde zagen we dit kunstwerk...

 en dit was de laatste keer dat we the Bridge zagen.

 In het Observatory Hill Park moesten J&J zich nog eenmaal uitsloven :-)

 Ons verblijf in Sydney hebben we afgesloten met koffie bij Starbucks.

Sydney dag 5 - 3

De wandeling van Bondi naar Bronte was heel mooi.
Dit stuk rots wordt the boot genoemd en vanaf deze kant kon je ook goed zien waarom,

 Jasmine had inmiddels toch maar mijn teenslippers aangetrokken, want het lopen op natte schoenen was geen doen.
Van haar vest dat niet zo nat geworden was, had ze een rokje geknoopt en haar natte spijkerbroek had ze uitgetrokken.
Eerst hadden we die ergens een poosje in de zon te drogen gehangen, maar spijkergoed droogt natuurlijk vreselijk langzaam en daarom had ze personeel gevonden om met haar spijkerbroek te wapperen terwijl we verder liepen :-)

 Deze krab was grappig, het leek wel of hij aan het dansen was.

 Wat sommige mensen toch al niet over hebben voor een foto, zo'n hek lijkt me er toch niet voor niets te staan, maar wie ben ik.

Nog wat foto's die ik onderweg gemaakt heb

 De laatste maanden hebben we heel veel over drones gehoord en gelezen, maar dit was de eerste keer dat we er eentje zagen vliegen.

 We liepen over Tanarama Beach

 en daarna kwam Bronte Beach

In Bronte gingen nog even een cache zoeken in het park, maar nadat Paul weer een aanvaring had met een grote spin, zijn we daar gelijk mee gestopt en hebben we gewoon door het park gelopen.

 We liepen naar de bushalte en al snel kwam er een bus aan. We wisten niet precies waar hij in Sydney zou stoppen, maar omdat we toch dagkaartjes hadden besloten we gewoon mee te gaan en wel te zien waar we uitkwamen.

Het eindpunt bleek bij het Centraal Station te zijn, wat natuurlijk perfekt was.
We zijn naar het hotel gegaan, waar we voor het gemak weer in de pub gegeten hebben.
Daarna heeft Paul de koffers van ons en van J&J zoveel mogelijk ingepakt en zijn we op tijd naar bed gegaan, want morgen wordt een hele lange dag.