Lockdown dag 91

Tijdens de lunch besloten Paul en ik om te gaan cachen in de buurt van Waver en zo ging na maanden weer eens het fietsenrek op de auto.

 Omdat we niet al te vroeg waren hadden we een klein rondje uitgezocht dat begon in de wijk tegenover Walibi.
We reden een stukje naar boven en hadden toen uitzicht op een spookachtig stil pretpark.

 Hier gingen we de wijk uit en de velden in.

 Voor sommige caches moesten we behoorlijk klimmen.

 We kwamen over kleine paadjes door velden, waar we normaal gesproken nooit zouden komen

 en overal was er een prachtig uitzicht.

 Nu het probleem met de netwerkverbinding opgelost is doet de plantenapp het ook weer en zo weet ik nu dat dit knikkende wilgenroosjes zijn

 en dit Sint Janskruid! En ik ben natuurlijk heel blij dat ik het nu weer allemaal op kan zoeken.

 Hier reden we ineens tegen een wel heel on-Belgische nieuwbouwwijk aan. Het gebeurt zelden dat je hier een stel dezelfde huizen ziet, zelf twee-onder-een-kaps zijn nog verschillend.

 Hier kwamen we bij een (bieten?) veld dat er door de droogte niet erg florissant uit zag en met de hittegolf op komst vrees ik dat het ook niet echt beter zal worden.

 Toen het rondje weer aan de terugweg begon kwamen we op een pad dat zo uitgesleten was dat we er niet konden fietsen.
Nu we liepen kon ik mooi een foto maken van het veld met een bunker aan de rand.

 Maar op het einde van dit pad stond er ook een bunker, wel enigszins overwoekerd.

Na deze bunker kwamen we weer op de weg die naar de parkeerplaats ging en om 18.00 uur waren we weer terug bij de auto.
Het was een prachtig rondje, waar we zonder deze cacheserie nooit gekomen waren.
Het is nog geen 20 kilometer vanaf huis, maar het is net buitenland, inclusief de taal :-)
Alle mensen die je hier tegenkomt zeiden bonjour, dat is ons al eerder opgevallen en toch een groot verschil met Vlaanderen.
We hebben een heerlijke middag gehad, niet te warm, niet te koud, maar gewoon eens echt lekker weer.
Gelukkig had ik gisteren voor 2 dagen bami gemaakt, dus die hoefde ik alleen maar op te bakken en er satésaus bij te maken, wat lekker makkelijk was.
Vanavond heb ik mezelf bezig gehouden met het loggen van caches en het maken van een bananenpie voor morgen, want dan is het vaderdag.

Lockdown dag 90

Wel vandaag werkte Paul uiteraard weer thuis en hebben Julian en ik gepoetst.
Maar het was vandaag ook de dag dat we EINDELIJK de maskers van de overheid konden ophalen bij de apotheek.
Op 1 mei werden maskers verplicht als je het openbaar vervoer neemt en de maskers zouden op 4 mei komen, maar dat werd "ietsje" later, maar dan heb je ook wat LOL
Die maskers zijn een heuse soap geworden hier in Belgie en nu ze er eenmaal zijn is de kritiek niet van de lucht, want:
- ze zijn er maar in 1 maat
- er zit zilver in en dat is of schadelijk voor jezelf, of schadelijk voor iedereen als er veel in de lucht komt.
- ze zijn maar 30 keer te wassen
en "de leukste" is dat de virologen steeds gezegd hebben dat we de maskers op 60 graden moeten wassen en deze maar op 30 graden gewassen mogen worden whahaha, dit land draait zo vierkant (zoals ze hier zeggen).
Maar goed, Paul, als hoofd van het gezin, moest ze eigenlijk woensdag halen (ging per leeftijdsgroep) maar toen waren we naar Antwerpen en daarna moest hij toch echt nog wat werken, dus ging hij vandaag.
Apotheker bewonderde zijn mooie, door mij gemaakte masker en gaf hem toen 3 filters mee/
Die moet de overheid ook nog verspreiden per post...

 Nu hij toch naar de apotheek moest had ik hem nog een lijstje meegegeven, maar dit is niet voor de huisapotheek, het zijn knutselspullen lol

 En vanavond was het natuurlijk weer vlieger- en musicalavond.

 Ik heb wel eens een Nederlandse uitvoering van Peter Pan gezien, maar dit was een andere, nieuwe versie met Christopher Walken als Captain Hook.
Het was een leuke vrolijke musical en ik heb weer twee uurtjes heerlijk genoten.

Lockdown dag 89

Ik zou willen dat ik vandaag mijn smartphone om mijn nek had gehangen, dan had ik kunnen zien hoeveel ik in huis heen en weer gelopen heb, volgens mij toch wel een aantal kilometers.
Julian en ik hebben de woonkamer gedaan en ook gelijk de seizoenswissel, alle lente spullen zijn weer naar zolder en nu is het tijd voor de zomer.

Er moesten boodschappen besteld worden bij Delhaize en dat kostte toch wel anderhalf uur.
Daarn heb ik mezelf bezig gehouden met het uitzoeken van de spullen die Jasmine mee had gegeven.
Sommige dingen zijn maar 2 jaar weggeweest :-)

 Eer dat alles opgeruimd was en er plek voor was gevonden...

 Geen idee wat ik met 41 flesjes nagellak moet doen, waarschijnlijk naar het containerpark.

 De delhaize boodschappen moesten opgeruimd en ook alles wat Jasmine bij AH had gekocht.

 Maui was blij met een van de doosjes.

Ook had Jasmine nog eenpersoons lakens en matrasbeschermers gevonden en dat kwam ook weer terug.
Alles zat overal tussen gestopt, dus daar heb ik dan maar weer twee wassen mee gedraaid.
En zo ben ik de hele dag druk bezig geweest en heb het gevoel dat ik niets heb gedaan :-) terwijl ik nu hartstikke moe ben.

Lockdown dag 88

Terwijl Julian en ik boven gingen poetsen heeft Paul eens met onze provider gebeld over mijn telefoonabonnement; het bleek een netwerkfout te zijn en nu is het hersteld en kan ik ook weer buiten ons erf online zijn!
En dat kwam goed uit, want vandaag gingen we het spannendste doen wat we sinds de lockdown gedaan hebben: we zijn naar Antwerpen geweest.
Jasmine gaat volgende maand verhuizen en had gevraagd of ze onze verhuisdozen mocht hebben.
Dat mocht natuurlijk, maar dan zit ze wel een hele tijd met die stapels in huis, dus leek het Paul handiger om haar alle Delhaize dozen te geven, die kan ze dan na de verhuizing bij het oud papier doen.
Voor haar verjaardag (in februari) heeft ze een mixer gekregen, niet zo'n hand geval wat ik heb, maar een hele zware met een kom erbij, maar die had ze bij ons thuis laten bezorgen.
Eigenlijk wilde ze die nu toch wel een keer hebben, dus hadden we afgesproken om dat vanavond bij haar te brengen.
Toen we tussen de middag even het nieuws kijken hoorden we dat er voor vanavond code oranje werd gegeven i.v.m onweer en hevige regen en hoe het komt weet ik niet, maar vaak is dat heel hevig in Antwerpen, dus niet ideaal om dan te gaan.
Normaal zou je zeggen we gaan morgen of overmorgen, maar wij mogen zomaar Antwerpen niet meer in met de dieselauto en moeten een dagpas kopen (die ze dit even verhoogd hebben van 20,+ naar 35 euro...kassa).
Die pas hadden we dus voor vandaag en toen besloten we om maar gelijk in de auto te springen en weg te gaan en dan hopelijk de narigheid voor te zijn.
Paul nam zijn bordje met brood maar mee in de auto :-)

 De drukte op de weg viel goed mee, maar woensdag is dan ook de rustigste dag.
Toen we Antwerpen in kwamen stuurde ik een appje en toen we aan kwamen rijden stond Jasmine al voor de deur.
Ze heeft voor ons wat dringende dingen gekocht die alleen bij AH te koop zijn en verder heeft ze opruiming gehouden en alles waarvan ze denkt dat ik het kan gebruiken ook meegegeven.

 Het werd dus een ruilhandeltje op straat :-)

Zowel Paul als Jasmine moesten gewoon werken, dus we zijn eigenlijk gelijk weer vertrokken.
Het was het meest vreemde en kortste bezoekje ooit, maar het was wel fijn om Jasmine heel even in het echt te zien, ook al moeten we dan anderhalve meter afstand houden.
Onderweg zagen we het boven Brussel onweren, maar wij hielden het droog tot Kortenberg en toen hadden we alleen maar wat regen.
We waren nog niet thuis of Jasmine appte dat het vreselijk onweerde en regende, dus het was een slimme zet dat we gelijk gegaan waren.
Helemaal toen we vanavond het journaal zagen, een tunnel bij Antwerpen stond onder water en er waren gigantische files.
Hier heeft het af en toe wel geregend, maar geen echte hoosbuien of onweer, we zeggen wel eens dat we hier een microklimaat hebben.
Alle spullen en boodschappen staan in de garage en daar ga ik over een dag of wat wel naar kijken, de rest van de dag heb ik mezelf nuttig bezig gehouden met het inhalen van allemaal prompts.

Lockdown dag 87

Delhaize zou vandaag tussen 11.30 en 12.00 uur kkomen, maar was er al een stuk vroeger.
Gelukkig had ik al ontbeten en kon ik gelijk aan de slag om de boodschappen te wassen: heerlijk wer allemaal verse groenten.

 Vorige week heb ik steeds aan het country diary journal gewerkt en ben ik niet toegekomen aan de prompts waaraan ik altijd meedoe, dus dat is inmiddels een leuk lijstje geworden.
Het voordeel daarvan is wel dat ik nu gewoon in een keer plaatjes kan zoeken voor alles en daar ben ik vanmiddag mee begonnen.

 Na het avondeten zijn we weer naar Neerijse gegaan om de tweede cache te gaan zoeken.
Dat was een kleine multi, maar de eerste vraag was een instinker en zodoende hadden we een coordinaat dat niet goed was.
Het moest twee kilometer verderop zijn en dat had gekund omdat daar ook caches uit de serie lagen, maar het bleek niet zo te zijn.
Toen we de hele route gelopen hadden en nog een multi hadden gedaan, hadden we wel een idee waar het ding moest liggen en met een ander cijfer lukte het om een goed coordinaat te krijgen en daar vonden we vanavond de cache.

 En ook vanavond zagen we de paarden weer.

 Toen we hetzelfde pad terug liepen naar de auto zagen we de torens van de kerk tussen de bomen door.

 We reden een stuk verderop naar de holle weg waar we gisteren ook gelopen hebben, want hier zou de bonuscache moeten liggen.

 De plek klopte met de spoilerfoto en Paul besloot om dan maar een stukje te klimmen.

 maar toen kwam hij een nestje met blauwe eieren tegen

Nu kom je bij cachen wel meer caches tegen die er heel echt uitzien, maar hier hadden we toch twijfels bij.
Paul wilde het niet aanraken, omdat hij bang was dat als het echt zou zijn de moeder niet meer terug zou komen.
Als het echt is zou ik het wel heel vervelend vinden, want dan wordt die vogel natuurlijk helemaal gek van die cachers.
Wij besloten om het hier maar bij te laten en toen zijn we weer naar huis gegaan.
Het was toch even een leuk uitje.

Lockdown dag 86

Vandaag 38 jaar geleden kregen Paul en ik verkering en in het kader van alles vieren wat er te vieren valt is dit bij ons in huis ook een feestdag en Paul had dan ook vrij genomen.
Normaal halen we gebakjes, maar als dat er niet inzit moet je kreatief zijn en laat dat nou net mijn middle name zijn :-)
Door de geslaagde baksels van de afgelopen tijd ging ik vanmorgen aan de slag om een "boring" cake te bakken, niet met een of andere mix, maar helemaal from scratch!

 Een uurtje of twee later was dit het resultaat. Het zag er prima uit en rook heerlijk, maar we gingen net lunchen dus hij moest nog even wachten.

 Na de lunch gingen we een cache rondje wandelen in Neerijse, een klein dorpje hier hemelsbreed 10 kilometer vandaan maar met een joekel van een kerk.
Bij die kerk parkeerden we de auto en gingen we op pad.

 Onderweg zagen we iets dat vroeger vast een hele mooie muurschildering geweest is.

 We kwamen over een voetweg die gewoon helemaal plat was, maar door de schaduwen van het hek ernaast leek het net of er traptreden waren.

 De wandeling bracht ons over een lange laan vol met kersenbomen, als die in bloei staan moet dat schitterend gezicht zijn.

 Vandaag kwamen we ook een aantal dieren tegen; deze paarden zag je bijna niet zo hoog was het gras.

 Door het hek van Kasteel Neerijse kon ik een foto van de hertjes maken.

 Kasteel Neerijse vanuit de verte.

We namen weer een voetweg langs een pas gemaaide weide

 en na het punt waar ik de foto maakte begon er een steile klim naar de bovenliggende weg.
Onderweg zag ik deze mooie bloemen geen idee wat het zijn en over de app wil ik het niet meer hebben...
Wat er aan de hand is weten we niet, thuis is alles in orde, zodra ik ergens buiten ben zegt mijn telefoon dat ik verbinding heb, maar niets werkt de bloemenapp, geocaching, whatsapp, niets werkt: not amused.
Maar goed, de bloemen waren prachtig

 net als de twee papaverbollen die er vlak naast stonden.

Na een poosje moesten we de weg oversteken en zagen we in de verte de kerk liggen.

 Deze bloem ken ik wel; ik ben dol op korenbloemen.

 We zagen veel kersen in de laan met kersenbomen, maar die waren allemaal nog heel klein, hier kwamen we langs een boom met mooie grote kersen.

 De ezeltjes stonden in hun stal, maar kwamen nieuwsgierig aanlopen toen we voorbij kwamen.

 Hier gingen we even fout, we dachten dat we de weg beneden moesten hebben, maar dat bleek niet zo te zijn. Paul dacht dat we het hoger liggende pad moesten hebben, maar ook dat was niet goed, want aan de andere kant van de wei met de ezeltjes liep een klein pad het veld in.

 Daar zagen we dit geitje, dat ook al zo nieuwsgierig was.

 Nu liepen we op het goede pad langs de velden

 en dat vind ik toch wel wat hebben, vooral dit veld waar de zon op het koren scheen, het leek wel goud.

 En dan kom je ergens weer onbekende bloemen tegen.

 We klommen wel steeds hoger en konden ook steeds verder kijken.

 We stonden bij dit veld te kijken wat het zou zijn, we dachten bieten maar wisten het niet zeker.
Gelukkig kwam er net een boer voorbij op zijn tractor en die vertelde dat het suikerbieten waren, hadden we het toch half goed :-)

 Dit bord trok mijn aandacht en ik liep er naar toe om te kijken wat het was. Dat weet ik nog steeds niet, maar het moet wel blijven hangen totdat er een corona vaccin is???

Via een holle weg

 kwamen we bij de laatste voetweg langs een veld en konden we toen doorsteken naar de kerk en dus de auto.

 Het was al zes uur toen we thuiskwamen.
Normaal zouden we uit eten gaan of eten ophalen, maar dat doen we nog maar niet, dus het meest feestelijke wat er in huis is waren frietjes lol (de rest van de maand eten we geen friet meer!)

 We wilden graag het journaal even zien en ik kijk dat altijd op mijn pc omdat Paul altijd zit te zappen tussen twee zenders met journaal en zo alles net mist.
Halverwege kwam hij mijn toetje brengen, dat wel heel erg feestelijk was :-)

Vanavond heb ik de caches zitten loggen en foto's uitgezocht.
Bij de thee aten we een plakje cake en al zeg ik het zelf: hij smaakte verrukkelijk!
Het was een extra fijne dag.