Sinds we terug zijn hebben was er code geel of oranje voor wind, regen en golven, dus hebben we al dat natuurgeweld vanuit onze woonkamer bekeken en zijn lekker binnen gebleven.
Gisteren was een rustig dag, voordat het volgende week nog harder gaat stormen en omdat ik het strandjutten zó gemist had, zijn we dat vanmiddag gaan doen in Vila Franca do Campo.
´s Ochtends was het mooier weer, maar toen was het vloed en aangezien het strandje daar heel klein is en bijna verdwijnt met vloed, zijn we pas na de lunch vertrokken.
We hebben een labcache in Vila Franca, maar bij de miradouro waren de afgelopen maanden werkzaamheden en hadden we het antwoord bij de vraag neergezet omdat het informatiebord weggehaald was.
Nu we er toch waren gingen we eerst even kijken of de miradouro al klaar was, dat was zo en het bord stond er ook weer.
Vanaf de miradouro gaat er een trap naar een rots strandje en nu we er toch waren en het geen vloed meer was, zijn we daar eerst even gaan kijken.
Maar om te zien vind ik ze wel heel apart en mooi van kleur.
Het is heel klein, maar het is wel het strand waar het meeste seaglass en seapottery aanspoeld.
De wolken kwamen lager en lager, tot ze op ongeveer 100 meter hingen en het net leek alsof we onder een hele zachte douche stonden.
Toen zijn we gestopt en omdat het ook niet echt lekker weer was om op een terrasje te gaan zitten, zijn we met een geweldige buit weer naar huis gegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten