Dag kleine buurman

 Gisterochtend kwam de zus van de ´losse buren´ vertellen dat Pedro, die wij altijd de kleine buurman noemen, ´s nachts was overleden.

Hij was ziek, dus helemaal onverwacht was het niet, maar het is ineens wel heel snel gegaan.

Het was zo´n lieve buurman, al kwam hij tien keer op een dag voorbij, hij zwaaide altijd en als we hem 

door de achterramen in de tuin zagen, zwaaide hij ook altijd.

Hij had geen auto en ging altijd lopend naar het dorp om boodschappen te doen en als we hem dan tegenkwamen gaven we hem altijd een lift en dat vond hij altijd heel fijn.

Er groeit hier niet veel, maar soms kweekte hij uien of pompoenen en dan kwam hij altijd wat brengen, zo lief.

Én hij maakte rijstepap, echt hele lekkere rijstepap en ook dat deelde hij met ons.

De zus vertelde dat de kleine buurvrouw en een groot deel van de familie op het kerkhof waren, waar hij ´s middags (al) zou worden begraven en als we wilden, konden we daar gaan condoleren.

Dat hebben we gedaan en daar hebben we afscheid genomen van onze lieve kleine buurman.

We zullen hem missen!