Op 29 augustus maakte ik een blogje dat we een leenauto hadden, nou die hebben we nog steeds...
Toen de remklauw na een paar weken eindelijk aangekomen en vervangen was, moest de auto nog naar de keuring.
Er was door de garage, die voor ons altijd naar de keuring gaat, een afspraak gemaakt om dat te doen, voordat het hele circus begon, maar die hebben ze af moeten zeggen, maar omdat ze niet wisten wanneer de remklauw zou arriveren, konden ze pas een nieuwe afspraak maken nadat het ding vervangen was, dus toen waren we weer een week of wat verder.
Helaas werd er een koplamp afgekeurd; kon je daar vroeger gewoon even een lampje in vervangen, tegenwoordig moet het hele dashboard eruit.
Natuurlijk hadden ze het onderdeel dat ze nodig hadden niet op voorraad en moest dat van het vasteland komen.
Gisteren kregen we een telefoontje, maar in plaats van dat we te horen kregen dat de auto klaar was en opgehaald kon worden, bleek het onderdeel verkeerd te zijn en niet te passen...
Er moet dus een nieuw, wel passend, onderdeel komen en dan moet hij weer terug naar de keuring.
We zijn nu inmiddels 12 weken verder en het eind is nog niet in zicht....
Het is natuurlijk heel fijn dat we een leenauto gekregen hebben, maar het ding is zo stug, dat ik er last van mijn rug in krijg.
En toen ging ik een paar weken geleden ook nog eens door mijn rug toen ik een wasmand optilde, dat gaan na veel rust wel een heel stuk beter, maar autoritten blijven vervelend , dus in plaats van dat we na het toeristenseizoen er lekker op uit gaan, zijn we eigenlijk steeds thuis.
Gelukkig hebben we een heel fijn huis met schitterend uitzicht, maar ik zal toch heel blij zijn als onze eigen auto weer terug is, alhoewel ik er een hard hoofd in heb of dat gaat gebeuren voordat we weer naar Belgie gaan voor de feestdagen.
Een soap is er niets bij...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten