Sprookje Week 10

 

Afgelopen week las ik het leuke (Russische) sprookje "De gigantische raap".

Ik kende het niet en dat maakte het extra leuk.

Internetkabel

 De afgelopen dagen hebben we weer in een behoorlijke storm gezeten en de kabels die hier voor de deur hangen worden dan ook enorm heen en weer geblazen.

Gisteren keek ik  een beetje schuin uit het raam en toen zag ik dat onze internetkabel  voor een gedeelte los was en bijna op de straat hing.

Paul belde om het te melden en nog geen anderhalf uur later zag ik iemand op een ladder, bezig met de reparatie.

En dat op een zondag! Daar kun je toch helemaal niets van zeggen.

De meneer vertelde dat het wel een noodreparatie was, omdat hij alleen met zoveel wind de kabel niet echt strak getrokken krijgt, dat die klus met twee gedaan moet worden, maar dat ze daar van de week wel voork komen.

Noodreparatie of niet, wij waren er blij mee, want wij konden gewoon fijn verder internetten.
 

 

Bananenboom

 

Dit is niet ergens in de rimboe, maar een voortuin midden in Ponta Delgada.

Ik vind het een fantastisch gezicht, zo´n boom met van die schattige kleine banaantjes eraan. 

Sprookje Week 9

 

Vorige week heb ik Het Jungle Boek gelezen.

Het liedje was verschrikkelijk, dat werd gerapt, maar het wat aangepaste verhaaltje was leuk en goed te lezen.

Yves 180

 

Het derde en laatste kunstwerk in dezelfde straat in Ponta Delgada.

Batalha das limas

 Carnaval wordt hier afgesloten met het Batalha das Limas (waterballon gevecht) in Ponta Delgada en net als vorig jaar zijn we gaan kijken.

Langs het open stuk aan de haven waar het gevecht plaatsvind stonden al mensen klaar met bakken met gevulde waterzakjes.

Deze bak sprong er wel uit met alle vrolijke kleurtjes.

Normaal zien de zakjes er zo uit.

Om 3 uur hoorden we lawaai, zagen rook van vuurpijlen en niet lang daarna kwam de eerste wagen voorbij rijden.

Net als vorig jaar waren wij achter de schermen gaan staan, die houden het water niet tegen, maar wel de kracht waarmee de zakjes rondvliegen en dat heb ik persoonlijk ondervonden toen er een zakje ter hoogte van mijn rok kapot knalde tegen het hek :-)

En toen begon het gevecht en vlogen de zakjes over en weer.

Af en toe waren er vuurpijlen, zoals deze recht tegenover ons.

De wagens reden heen en weer over de Avenida en tussendoor bekogelde de mensen die meededen elkaar met zakjes.

De Avenida lag na het gevecht weer vol met plastik, maar dat wordt wel gelijk opgeruimd en ook in het water van de haven was de jetski bezig om gelijk al het afval dat daar terecht gekomen was op te scheppen.

Dit was misschien wel het laatste jaar dat het op deze manier gevierd is, want inmiddels is er een werkgroep opgericht die andere manieren moet vinden om deze traditie te behouden, maar de enorme hoeveelheid plastik drastisch te verminderen, wat natuurlijk een goede zaak is.

Maar het was toch leuk om deze vreemde traditie nog eens te zien.
 

Carnavals optocht

 De carnavalsoptocht vertrekt elk jaar vanaf een ander punt en dit jaar werd er verzameld op het parkeerterrein van het voetbalveld.

Dat is schuin achter ons huis en maar 200 meter lopen, dus dat was lekker dichtbij.

Op een muurtje in het zonnetje sloegen we de aankomst van iedereen gade.

De burgemeester was verkleed als Super Mario, de gemeente secretaresse als een bouwvakker.

Toen de Moterclub van Capelas was gearriveerd kon de optocht vertrekken.

Wij waren inmiddels aan de overkant op de stoep gaan staan om vanaf daar de optocht te bekijken.

Vrolijke dames die dansten op de muziek van de geluidswagen, waaruit Portugese carnavals muziek klonk.

Deze twee konden zo naar het carnaval in Venetie.

Deze groep druivenplukkers vond ik het leukste.

De legoblokjes, samen met de bouwvakker en Capuchinho Vermelho, oftwel Roodkapje, sloten de optocht af.

Het was weer leuk en helemaal omdat het zo dichtbij huis was.

We zijn niet meer naar het dorp gegaan, maar thuis malassadas gaan eten bij de thee, nou dat is toch al best een beetje ingeburgerd zijn :-)
 

Malassadas

 Tijdens de carnaval periodeeet men hier overal Malassadas.

In de supermarkten staan de spullen die je nodig hebt om ze te bakken allemaal mooi bij elkaar en dit jaar stond er zelfs een groot bord met het recept erop.

Aan zelf bakken waag ik me niet, maar we hebben wel de traditie geadopteerd om ze te eten met carnaval.

Dit jaar viel de viering van carnaval precies op onze trouwdag, maar omdat je tradities in ere moet houden aten we dus ´s middags malassadas bij de thee.

 

Guardanapos

 

om te vieren dat we vandaag 41 jaar getrouwd zijn en het nog steeds hartstikke leuk vinden samen.

De tuin in februari

 Na de enorme zoutspray in januari waren we benieuwd wat de tuin deze maand zou doen.

En gelukkig zien we dat de meeste planten zich aan het herstellen zijn.

De strelitzia´s trokken zich van alles niets aan en bloeiden vrolijk verder, we hebben nog nooit zoveel bloemen gehad.

 Een paar alstroemeria´s begonnen te bloeien.

 

en ook de callistemon (lampenpoetser) heeft rode (nieuwe) blaadjes.

Aan de hibiscus en tibouchina zien we miniscuul kleine blaadjes verschijnen, dus dat is ook hoopvol.

De komende dagen krijgen we hele harde wind uit het noorden en dan staat het huis precies voor de tuin en vangt de zoutspray op, dus hopen maar dat de wind niet naar het westen gaat draaien.