Toby

 Het was heel lang geleden dat we Toby gezien hadden, dit jaar, met alle stormen hadden we heb nog geen enkele keer gezien en ons afgevraagd hoe het met hem zou zijn.

Maar van de week, op een avond was hij er ineens weer.

Hij zag er heel goed uit, met een mooie glimmende vacht, dus hij zal vast wel ergens onderdak hebben en vaste adresjes hebben waar hij zijn kostje bij elkaar scharreld.

Natuurlijk hebben wij hem ook eten gegeven, wat hij met smaak naar binnen werkte. 

Vervolgens kwam hij naar me toe om geaaid te worden en daarna ging hij heel tevreden op de muur aan de overkant van de straat liggen.

Het is toch zo´n lieverd.
 

 

Assepoester boekje

 

Ik heb  een nieuw boekje gevonden voor mijn Portugese Assepoester boekjes verzameling!

De helft van het boekje zijn passatemos; hobby pagina´s, die kinderen kunnen kleuren, nummers verbinden, verschillen zoeken enz, maar dat vond ik wel leuk en weer eens wat anders.

 

Yves 219

 

Vorig jaar waren we in Aqua de Alto en daar zagen we dit kunstwerk.

Even naar het strand

 

Het weer is hier nog steeds niet echt geweldig; harde winden en veel te koud.

Maar gistermiddag was het ineens schitterend weer en toen Paul vroeg of ik zin had om naar het strand te gaan zei ik natuurlijk geen nee :-)

We hadden een paar heerlijke uurtjes. 

 

Beeldje

 

Toen we laatst Vila Franca do Campo uitreden zag ik dit vrolijke beeld staan.

Ik ging er even een foto van maken en zag toen dat het een mozaïk was, dat vind ik al erg knap op een plat oppervlak, maar op zulke vormen helemaal.

Het beeldje is een eerbetoon aan de Folklore van de inwoners van Vila Franca en is gemaakt door Andreia de Sousa en van haar zagen we vorig jaar een prachtig mozaïek op een miradouro in Calhetas.

 

Jack

 

Dit is Jack, de hond van de buren.

Hij woont in het hok onder hem, tussen het muurtje waar hij opzit en de muur aan de achterkant van onze tuin.

Van de week zagen we hem ineens op het muurtje zitten, ik deed het raam open en begon wat tegen hem te babbelen wat hij leuk leek te vinden.

Na zeker een uur zat hij er nog steeds, maar nu zat hij te bibberen en je kon duidelijk zien dat hij van het muurtje wilde, maar niet wist hoe.

We hebben het even aangekeken en toen bij de buren aangebeld, diee waren heel verbaasd, want dat had Jack nog nooit gedaan.

De buurjongen tilde Jack naar beneden dus die was ook weer blij. 

 

Inmiddels weet Jack wel hoe hij ook weer van de muur af moet komen en nu zien we hem vaker zitten, maar geef hem ongelijk, het uitzicht van bovenop de muur is toch een stuk leuker dan in zo´n stenen hok.

Op zoek naar een mural

Laatst zag ik op de FB pagina van de ´provincie´ Ribeira Grande een foto van de burgemeester die op een pleintje stond met een hele mooie mural op de achtergrond.

Er stond niet bij waar dat was, maar omdat in dezelfde post foto´s van het zwembad in Calhetas stonden, wist ik dat het daar ergens moest zijn.

Ik bestudeerde de foto met de mural nog eens goed en dacht het roze huis, dat boven de muur te zien is, te herkennen.

Op dezelfde foto stond nog een huis en ik had het idee dat we daar altijd langs reden als we vanuit Ribeira Grande naar huis rijden.

Ik ging op zoek met Google Streetview en ja hoor, achter een rijtje huizen waar we altijd voorbij rijden bleek het pleintje te zijn, nog zonder mural. 

De volgende keer dat we naar RB Grande gingen zijn we natuurlijk gaan kijken.

Ik vind het een schitterende mural.

En toen viel mijn oog ineens op de schaar die boven de muur uitstak. 

Sommige stukken van de mural waren op hout geschilderd wat er een stukje voorgezet was. 

Dat gaf een heel mooi effect, ik heb nog niet eerder zoiets gezien. 

 

Dag kleine buurman

 Gisterochtend kwam de zus van de ´losse buren´ vertellen dat Pedro, die wij altijd de kleine buurman noemen, ´s nachts was overleden.

Hij was ziek, dus helemaal onverwacht was het niet, maar het is ineens wel heel snel gegaan.

Het was zo´n lieve buurman, al kwam hij tien keer op een dag voorbij, hij zwaaide altijd en als we hem 

door de achterramen in de tuin zagen, zwaaide hij ook altijd.

Hij had geen auto en ging altijd lopend naar het dorp om boodschappen te doen en als we hem dan tegenkwamen gaven we hem altijd een lift en dat vond hij altijd heel fijn.

Er groeit hier niet veel, maar soms kweekte hij uien of pompoenen en dan kwam hij altijd wat brengen, zo lief.

Én hij maakte rijstepap, echt hele lekkere rijstepap en ook dat deelde hij met ons.

De zus vertelde dat de kleine buurvrouw en een groot deel van de familie op het kerkhof waren, waar hij ´s middags (al) zou worden begraven en als we wilden, konden we daar gaan condoleren.

Dat hebben we gedaan en daar hebben we afscheid genomen van onze lieve kleine buurman.

We zullen hem missen!
 

`Paaseieren´ zoeken

Bij gebrek aan chocolade eieren, zijn we gisteren eieren van seaglass gaan zoeken.

Het was weer heerlijk, we hadden het strand helemaal voor onszelf en ik was meer dan gelukkig met dit schitterende blauwe eitje.

 

Pasen

 

Fijne Paasdagen.