Eenmaal beneden liepen we tegen een T-splitsing aan waar naar beide kanten een metalen pad naar toe ging.
Wij namen eerst het pad naar links.
Al vrij snel liepen we héél hoog boven een kloof
Aan de andere kant van het pad was geen leuning en alhoewel het daar niet zo diep was als de andere kant, kon je er maar beter niet naast vallen.
Na een poosje zagen we de plek waar we net, beneden bij de waterval, waren.
Van beneden af zie je dit pad en uitkijkpunt helemaal niet.
Recht voor ons was het uitkijkpunt, maar om daar te komen moesten we dit stukje over.
Nu was er aan de linkerkant niets meer, want dit stuk ging over de kloof heen, dus aan beide kanten enorme diepte.
Nou dat ging het niet worden, ik vond het vanaf hier ook al heel erg mooi (en diep) dus nadat we hier een poosje hadden staan kijken zijn we weer terug gegaan.
Weer terug op de T-splitsing namen we nu het pad naar rechts.
Bij het trappetje hield het verhoogde pad op en gingen we verder op een smal strookje naast een hele lange buis.
Een klein vervallen gebouwtje naast de buis was bijna helemaal overwoekerd door siergember.
Een stukje verderop moesten we onszelf tussen de buis en een enorm rotsblok zien te wurmen
En we hadden nog steeds geen zicht op dee eindbestemming.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten