Nadat we bij de waterval geweest waren wandelden we een stukje terug om daar het pad naar boven te nemen.
Al snel kwamen we in de ´jungle´.
Je kon een paar meter verder kijken, maar daarna was het weer een complete verrassing waar het pad naar toe zou gaan.
Het was er vochtig warm, dus we waren heel blij dat we hier in de zomer niet naar toe gegaan zijn.
Het pad ging behoorlijk omhoog en hier en daar was het kruipdoor sluipdoor onder omgevallen bomen, maar ik vind naar boven altijd makkelijker als naar beneden.
En daar was dan eindelijk de top van de berg in zicht, maar we moesten eerst nog even onder een omgevallen betonnen elektriciteitsmast door zien te komen die over het pad lag.
Ineens stonden we op een kleine open vlakte bovenop de berg en leek er van de jugle ver weg.
Maar met het bereiken van de top waren we er niet, want nu moesten we weer een stuk naar beneden.
1 opmerking:
Een mooie, flinke wandeling
Een reactie posten