Namen deel 2

 Een van de labcaches liet ons speuren naar gevelstenen, iets dat ik ook altijd erg leuk vind om te zien.

We zagen een K-Doll: Hommage au Magicien d'Oz.

Voordat ze vorig jaar in Leuven waren zijn ze ook in Namen geweest; deze is waarschijnlijk gekocht en hier blijven staan.

Omdat wij de parade in Leuven gezien hebben was het extra leuk om deze te ontdekken.

Op verschillende plekken in de stad vind je Chaises et Poèmes; ook weer mooie kunstwerken.

Natuurlijk kwamen we ook langs het bekende beeld van Djoseph et Françwès.

Deze twee cartoon figuren zijn bedacht door Jean Legrand en stellen Namenaars voor.

De inwoners van Namen hebben de naam traag te zijn en daarom kregen ze de bijnaam slakken. 

Ze zitten hier in een kooi en aan een touw, zodat ze niet ontsnappen terwijl de mannen een gesprek voeren :-)

Er zijn best wat pleinen in de stad.

Op een ervan staat Le Molon, die nu in een bouwput stond, waar ze druk aan het werk waren.

Wij staken de Sambre over en klommen halverwege de citadel, waar de gouden schildpad van Jean Fabre staat.

We hebben het beeld al vaker gezien, maar nog nooit had de kunstenaar een blinddoek op.

Thuis heb ik eens gezocht waarom dat nu was en dat las ik in dit artikel

Vanaf hier hadden we ook een mooi uitzicht op de stad en op de pas aangelegde kabelbaan

Toen we de laatste keer in Namen waren, waren ze druk bezig op het plein in de hoek waar de Sambre en de Maas samen komen en nu konden we van bovenaf goed zien hoe mooi het is geworden.

Uiteraard zijn we er ook gaan kijken, op alle drie de niveaus.

Op dit punt komen de Sambre en de Maas samen.

Toen we verder liepen zag ik deze twee zeemeerminnen. Ik heb een mapje met zeemeerminnen, dus moest ik er even een foto van maken.

Weer terug in de stad passeerden we een kattencafé, dat gaat ook op het lijstje voor een volgende keer.

Vlakbij het kattencafé zagen we deze mural.

We hadden onze route gelopen, voelden onze voeten best goed en gingen weer terug naar de auto.

In de straat waar we doorheen liepen waren alle elektriciteitskastjes beschilderd; deze was wel heel erg mooi.

Het was een heerlijke dag in deze fijne stad.

Hoe vaak we hier ook komen, het 

Namen deel 1

Wij houden van de Waalse steden en dan met name

Het was alweer lang geleden dat we daar geweest waren (voor de corona periode).

In december was het er niet van gekomen om er een dagje naar toe te gaan, dus stond het nu op ons to-do lijstje.

Julian had geen zin om mee te gaan, dus gingen Paul en ik samen.

Aan de hand van een aantal labcaches had ik een hele wandeling voorbereid en die begon bij de graffiti muur bij de parkeergarage bij het station, waar we altijd de auto parkeren.

We waren nog nooit in Jardins du Maïeur geweest

nu kwamen we er om "La fresque des Wallons"  te bekijken

Echt schitterend gemaakt!

Aan de zijkant van de jardin waren doeken gehangen om een bouwput af te schermen; het thema was sprookjes en ik moest bij het zien van deze gelijk aan Bertie denken :-)

Als de bouwkraan er niet zou staan zou de bouwput helemaal niet opvallen.

Alleen de voorgevel van het gebouw staat er nog.

De voorgevel in de hoofdstraat.

Toch knap dat ze alles afbreken en er dan in slagen om de voorgevel te behouden.

We wandelden door de straatjes van de stad, waar overal wel wat te zien is, zoals deze mooie mural.

Dit gebouw heeft allemaal uitstekende blokjes van ongeveer 10X10X10 cm.

Op vijf ervan bleken hele kleine mannetjes te staan.

Ze zijn van de kunstenaar Isaac Cordal en er blijkt een heel parcour te zijn in de stad, dat is leuk om een volgende keer te gaan doen.

We kwamen bij de Sambre, waar we deze schitterende bloesem zagen.

Er kwam net een vrachtschip voorbij, dat is ook altijd leuk om even naar te kijken.

Hierna wandelden we de stad weer in en kwamen we langs Maison de la Poésie, daar werd ik gewoon helemaal vrolijk van de voorgevel, met allemaal poëzie en vrolijke kleuren.

 

Belgie Week 2

Paasmaandag zouden we naar Jasmine en Wim gaan, maar ik had enorme spierpijn (van het fietsen) maar voelde me ook nog eens grieperig, dus bleven we thuis.

Dinsdag heb ik toch maar een Covid test gedaan en die was gelukkig negatief.

Vervelen deden we ons niet want we hadden genoeg rommelklusjes om te doen waar ik geen foto's van heb gemaakt.

Wel maakte ik een foto van een hele mooie grote regenboog die we vanuit de woonkamer zagen.

Woensdagmiddag had Paul afgesproken om op visite te gaan bij een oud collega van hem die in Strombeek-Beveren woont.

Het was mooi weer en ik ben meegereden om bij het Atomium te beginnen aan een serie van 150 Adventure Labcaches.

Onze auto rijdt op diesel en is te oud om Brussel in te mogen, dus liep ik vanaf de grens tussen Vlaanderen en Brussel en kwam zo langs Paleis5 op de Heizel.

Het Atomium stond mooi te blinken in de zon. Het is heel lang geleden dat ik hier was.

Ik heb heerlijk in het zonnetje gezeten en zoveel mogelijk labcaches open gezet.

Weer thuis heb ik me bezig gehouden met het beantwoorden van de vragen, die allemaal over Belgie gingen en soms best nog leerzaam waren.

 

Vrijdag kwamen ze weer kijken voor de warmtepomp, nu van de fabrikant en er is inderdaad een fabrieksfout.

De pomp zal zo snel mogelijk vervangen worden door een nieuwe.

 Zodoende konden we vrijdag niet weg om boodschappen te doen, dus dat deden we op zaterdag ochtend.

Paul vond dat we 's middags wel weer naar het Atomium konden, om de rest van de labcacheserie open te zetten.

Zo kom je er nooit en zo zit je er twee keer in de week :-)

Zondag hadden Paul en Julian afgesproken om de cockpit van Kees (die de doos voor ons geregeld heeft).

Ik zou mee gaan naar Brunssum en daar gaan cachen, maar het weer was heel slecht én de Amstel Gold Race werd gereden, dus zou het heel erg druk zijn.

Paul en Julian gingen dus samen en hadden een fijne middag.

Ik bleef thuis, werkte aan de labcache vragen en had ook een fijne en hele rustige middag :-)

North West Walls in Werchter

Eerste Paasdag gingen wij caches zoeken in Wercher.

Op de heenweg reden we langs de rand van het terrein van Rock Werchter en in de verte zagen we de kunstwerken van de North West Walls staan.

Die wilde ik uiteraard van dichtbij bekijken en dat deden we op de terugweg.

Van ver zie je dit zwart-witte kunstwerk van Zenith (oftewel de acteur Matthias Schoenaerts).

Het is een eerbetoon aan Sanda Dia, de student die omkwam tijdens een studentendoop.

Ik heb niet kunnen achterhalen wie van de kunstenaars van deze editie dit kunstwerk heeft gemaakt.

Hier moest ik aan het werk van Collin van der Sluijs denken, maar het is van de Spaanse kunstenares Irene Lopez Leon.

Op de achterkant van de zeecontainers staan ook nog kunstwerken.

Die wilde ik natuurlijk ook op de foto zetten, maar vlakbij de containers stond het hele stuk grasland vol met water...

In natte schoenen had ik niet zo heel veel zin, dus is het bij deze drie gebleven. 

Ik vond ze alle drie mooi, maar de laatste met alle vrolijke kleurtjes vond ik wel de allermooiste.

Belgie Week 1

De eerste week in Belgie zit er alweer op.

We gingen een dagje naar Zoutleeuw om te cachen.

De boiler stond de laatste weken meer in storing dan niet en was eigenlijk dringend aan vervanging toe.

Paul had geregeld dat tijdens onze vakantie een warmtepompboiler geïnstalleerd zou worden en dat kwamen ze donderdag doen.

Het was hartstikke koud, maar de mannen moesten steeds heen en weer naar de auto, dus heeft de voordeur de hele dag open gestaan, brrrr

Helaas bleek 's avonds dat de pomp lekt...dat hebben ze nog nooit meegemaakt.

Vrijdag kwam er gelijk iemand kijken en we krijgen uiteraard een andere warmtepomp, maar helaas hebben ze paasvakantie, dus dat gaat wel even duren.

Gelukkig werkt de pomp wel en hebben we warm water, er staat alleen steeds een plasje water in de kelder.

Paul ging bij een vliegervriend op bezoek, die in Zemst woont.

Julian en ik reden mee naar Grimbergen, wat er naast ligt, en daar hebben we een geweldig cache rondje gefietst.

Lang geleden dat we zo'n mooie serie gezien hebben.

Paul ging het eerste stuk mee, toen naar zijn vriend en aan het eind van de dag heeft hij de laatste cache ook nog meegedaan.

We vierden Pasen met een wel heel uitgebreid ontbijt en 's avonds de traditionele kaasfondue.

En omdat het nog een dagje mooi weer zou zijn, hebben we daarvan geprofiteerd en zijn we in Werchter gaan fietsen om daar de laatste caches voor de challenge van deze maand te zoeken.

Alles begint een beetje uit te lopen en in bloei te staan: zo mooi!

Zoutleeuw

 Geocaching heeft de komende maanden weer nieuwe challenges en die voor deze maand is caches vinden.

Je kunt drie souvenirs verdienen door het vinden van 5, 10 of 100 caches.

Nu lukt het vinden van 100 caches nooit op São Miguel, maar nu we toch in België zijn zou dat moeten kunnen lukken.

Dinsdag zou het mooi weer zijn en daarom gingen we samen met Julian een dagje cachen rondom Zoutleeuw.

We gingen vroeg op pad en parkeerden de auto in het gehucht Wilderen en gingen vanaf daar op pad. 

Ik vind het altijd grappig om te zien hoe de meest kleine plaatsje de grootste kerken hebben.

We fietsten het dorpje uit en kwamen op een fietspad de velden in.

Ik ben even gestopt om een foto te maken van deze enorme treurwilg.

Eronder zagen we deze kerstversiering staan.

We kwamen langs het Kasteel van Duras, hier worden tegenwoordig allerlei evenementen en feesten gehouden.

Onderweg kwamen we natuurlijk ook weer langs ontelbare kapelletjes. Het hek bij de kapel van Duras was versierd met vrolijk gehaakte kippen.

We hadden net een militair vliegtuig over zien komen, dus toen ik in de verte een bordje met een vliegtuig erop zag dacht ik dat ze hier laag over konden komen.

Dat bleek niet het geval te zijn, dit is het terrein van een modelvliegtuigclub.

We hadden geluk, er was net iemand bezig met zijn vliegtuig en terwijl we even stonden te kijken ging het de lucht in.

Het vloog niet erg lang en we zagen het ook weer landen: echt leuk.

Een stuk verder op de route zagen we beneden ons een meer liggen.

We gingen de andere kant op, maar later kwamen we via een omweg langs.

Het bleek Provinciedomein Het Vinne te zijn.

Daar lag en labcache die we zijn gaan doen en zo hebben we een heel stuk van dit mooie domein gezien.

We keken ook nog even op de uitkijktoren.

Nu wisten we ook waarom we zoveel vogels hadden zien vliegen, die wonen in dit gebied.

We zagen zelfs buizerds en voelden ons helemaal thuis :-)

Vanaf de uitkijktoren konden we ook in de speciale bijentuin kijken; het is toch heel goed dat er zoveel aandacht is voor de bijen en dat kinderen spelenderwijs bewust worden van het belang van deze dieren.

Er was een restaurant, dus gingen we heerlijk op het terras in de zon zitten om een kop koffie te drinken.

Daarna fietsten we weer verder.

Hier gaf Paul het begrip hengelcachen een hele nieuwe betekenis, want hij had een cache in het water laten vallen....

Het stroomde best nogal en nergens was het laag genoeg om de cache te kunnen pakken.

Julian fietste een heel stuk vooruit om te kijken of er ergens wel een plek zou komen, maar nee...

Paul boog het haakje van de hengel zo dat het wat kleiner werd en toen was het hengelen geblazen.

Wonder boven wonder is het hem gelukt om de cache te pakken te krijgen en hem ook nog op de kant te leggen.

Gelukkig was het een petfles, dus er was geen druppel water ingekomen.

Na dit avontuur fietsten we weer verder door deze mooie omgeving.

Een stuk verderop zag ik, terwijl we weer een cache zochten, dit bord staan.

Eerst dacht ik dat er waterdam stond, maar er stond toch echt waterdaRm; ik had geen idee wat dat was en ook Paul en Julian wisten het niet.

Paul dacht dat het misschien wel een of andere parasiet was die in het water zat.

Ik kon het niet uitstaan dat we het niet wisten en heb het toen maar even opgezocht en het blijkt een tuinslang te zijn LOL

Nu ken ik toch inmiddels veel Vlaamse woorden, maar dit was toch een hele nieuwe voor ons.

En inderdaad, hier en daar lagen stukken dikke slang in het land.

Inmiddels was het al laat in de middag geworden en gingen we richting de auto.

In de verte zagen we de aparte kerk van Zoutleeuw liggen.

We kwamen door het mooie centrum van Zoutleeuw, waar ik nog even een foto maakte van de  Lakenhal.

Daarna fietsen we naar de auto en omdat we vlakbij de AH van Sint Truiden waren zijn we daar even langs gegaan om wat eten te halen.

Het was lang geleden dat we gefietst hadden, maar het was heerlijk om weer eens te doen.

We hebben weer mooie dingen gezien en een gezellige dag gehad.