zaterdag 7 maart 2026

Uitstapje dag 1 - Farolim

Toen we weer naar de auto gewandeld waren en terug kwamen in het dorp zag ik daar deze mural van o.a. de waterval, de molens en heeet strand.
We reden langs een kerkje dat op een heel groot afgebakend terrein stond met aan beide kanten bomen, als die in blad staan zal het ongetwijfeld een heel mooi gezicht zijn.
Bij de plaatselijke picknickplaats mochten we niet verder rijden, dus parkeerden we de auto en gingen we lopend langs het stuk weiland.
We kwamen op een kustpad waar een spiksplinternieuw hek langs gemaakt was
In de verte zagen we de Farolim (kleine vuurtoren) wat het doel van onze wandeling was.
Er ging een prachtig pad met een hek  erlangs naar de farolim toe en aan beide kanten was nogmaals een hek gemaakt en waar zie je iedereen dan foto´s maken...
Voordat we naar beneden liepen moest ik natuurlijk even op de schommel. 
Die ziet er leuk uit, maar je kunt je niet vasthouden, dus het is meer om erop te zitten en een foto te maken. 
Vanaf het uitkijkplatform bij de farolim hadden we weer een schitterend uitzicht op de kustlijn.
Richting Nordeste 
en richting Maia
 
Langs het pad op weg naar de farolim is nog een miradouro en ik heb al mijn moed bij elkaar geraapt om daar ook even op te gaan kijken.
Diep dat het onder me was, maar wel een mooi uitzicht op de farolim.
Op de terugweg naar de auto werden we begluurd door deze grappige Madeira hagedis.

vrijdag 6 maart 2026

Milieurel

We waren gisterochtend redelijk vroeg op want Paul ging het buurmeisje naar haar werk brengen.
Ik had net mijn kom havermout gemaakt toen ik een grote oplegger met daarop een kraanwagen voor de deur zag parkeren.
Normaal eet ik altijd aan de eettafel, maar ik wilde natuurlijk wel even zien wat er ging gebeuren, dus ging ik achter mijn tafel ontbijten en tussendoor ook foto´s maken. 
En daar werd een stuk van het muurtje kapotgeslagen...
Er mg niet gebouwd worden op het stuk voor de deur en er heeft ook nergens iets aangeplakt gestaan, maar ik zag een aantal met wit plastik gemarkeerde rotsen en vond op een pad lijken, maar waarom zou je een pad achter het pad gaan maken??? 
En daar ging de kraanwagen door het nu groter gemaakte gat.
en begon vrolijk te graven...
Inmiddels was Paul weer terug, dus die ging in zijn beste Portugees even vragen wat er hier ging gebeuren en inderdaad er zou een pad komen.
En toen kwam de (nieuwe) burgemeester kijken. Ze spreekt redelijk Engels en vertelde dat ze een pad gaan maken met aan beide kanten muurtjes, zodat iedereen daar kan wandelen, want er gebeuren vaak bijna ongelukken van mensen die over alle rotsen klimmen en mensen gooien er vanalles neer.
Keep on dreaming dat een pad de mensen van de rotsen af houdt...
Paul vroeg of er nog gebouwtjes ofzo zouden komen, maar nee, het was het pad met 2 houten prullenbakken. 
En het graven ging vrolijk verder...
Maar ineens stopte het, de bestuurder liep wat heen en weer, ging op de rotsen zitten kijken en deed verder niets meer.
Wij dachten dat ze op een probleem met de diepte gestuit waren, want verderop gaat het stuk ineens een heel stuk naar beneden. 
We gingen naar Ribeira Grande en toen we laat in de middag terugkwamen stond het ding er nog steeds.
Tegen etenstijd kwam de oplegger weer en heeft de kraanwagen weggehaald, dat vonden we heel vreemd, want ze konden hem toch gewoon laten staan voor de nacht, wie haalt zoiets nu weg.
 
Vanmorgen deed ik de rolluiken open en zag ik een meneer op ´het pad´ lopen te bellen en te bellen en te bellen.
We dachten dat het een opzichter was en na een hele poos is Paul maar eens gaan vragen wat er aan de hand was, we zijn niet nieuwsgierig maar weten graag alles :-)
De meneer sprak Engels, waar kom je vandaan blablabla, en het bleek dat hij oorspronkelijk uit Nederland komt, maar al jaren hier woont en tours organiseerd in beschermd priolo (vogeltje) gebied.
Nou dat was makkelijk want toen kon het gesprek dus in het Nederlands gevoerd worden en dat was heel leerzaam.
Het blijkt dat het hier voor de deur beschermd gebied is en dat de hele gemeente, de ´boswachters´, de architect en iedereen dat weet, maar dat de gemeente gewoon doorgedrukt heeft dat er picknickplaatsen moeten komen, dat had de burgemeester even niet verteld.
Hij kwam gisteren ´toevallig´ voorbij rijden met een tour en toen hij het zag is hij gelijk in de telefoon geklommen en is de boel stil gelegd. 
Enfin lang verhaal heel kort, nu is er een rel uitgebroken en is het een af en aanrijden van mensen, die de schade komen opnemen.
Ze hadden jammergenoeg geen foto´s als bewijs, maar laat dat mens uit The Glass House nu alles documenteren wat er voor de deur gebeurt LOL.
Ben benieuwd wat er nu verder gaat gebeuren, maar never a dull moment hier.

Uitstapje dag 1 Moinhos en Praia da Viola

 Na een flinke afdaling met nog een paar haarspeldbochten kwamen we dan uiteindelijk beneden, waar we over 'bruggetje´ van rotsen over het riviertje moesten lopen 
langs de bovenkant van de waterval
naar de moinhos da Praia da Viola, de oude watermolens.
In 2021 zijn deze molens gerestaureerd en ze zijn open zodat je binnen kunt kijken, maar er is niet veel te zien.
Achter de huisjes hadden we een mooi zicht op de waterval.
Je kunt je toch nauwelijks meer voorstellen dat ze vroeger eerst al het graan naar beneden moesten brengen en na het malen weer naar boven.
Het water van de waterval ging via goten naar de molens.
Vanuit het laatste huisje is er geen zeezicht meer, want daar is een enorm rotsblok van de berg ernaast voor gevallen.
Beneden bij de molens gaat het pad verder naar Praia da Viola 
Het was vloed, maar alhoewel we op het pad droog bleven, zagen we al dat er weinig tot geen strand over bleef.
En inderdaad, het water kwam totaan de punt van het pad en het strand stond bijna zo goed als onder water.
We hadden geen zin in een nat pak, dus zijn we weer terug gegaan, wel jammer.
Inmiddels was het lunchtijd geworden en hebben we de meegebracht broodjes opgegeten op een stukje van het pad met naast ons de waterval en voor ons de hoge golven van de oceaan, wat een prachtig uitzicht was.

 

donderdag 5 maart 2026

Uitstapje dag 1 Naar Lomba da Maia

 Na een aantal dagen regen en nog meer regen en harde wind in het vooruitzicht zou het maandag en dinsdag goed weer zijn, dus besloten wij om op onze trouwdag wat dingen in de buurt van Nordeste te gaan bekijken en daar dan ook te overnachten.
Onderweg reden we achter een aanhangwagen met koeien, ik blijf dat toch leuk vinden.

Halverwege de route is een cafe/restaurant waar ze heerlijke gebakjes voor bij de koffi hebben, dus dat werd de eerste stop van vandaag.
We namen de afslag bij Lomba da Maia waar we naar beneden reden.
Opeens kwamen we langs een klein pleintj met een mural en daar ben ik natuurlijk even foto´s van gaan maken. 
Ik vond vooral het maangedeelte erg mooi.
Hier op het eiland zie je ook steeds vaker de plaatsnamen in van die grote letters verschijnen en aangezien ik daar ook een mapje van heb, moest ik er natuurlijk even een foto van maken.
De letters stonden aan de ene kant van een kloof, het dorpscentrum lag aan de overkant.
We reden het dorp door en sloegen ergens af om nog verder richting de kust te rijden.
Tenslotte kwamen we op een parkeerplaats bij een miradouro met picknickplaatsen en daar stonden een paar ezeltjes. 
We hadden hier een mooi uitzicht op de kustlijn richting Maia.
Vanaf de andere kant van de miradouro zagen we de weg liggen die om deze diepe kloof heen loopt.
Dat is de enige weg die naar Praia da Viola gaat, wat onze bestemming was.
Die weg is begaanbaar voor auto´s, maar heeft geen vangrail en zolang je geen tegenligger tegenkomt is dat geen probleem, maar het is niet het soort weg dat we graag rijden, dus hebben we de auto laten staan en zijn we gaan wandelen. 
Eenmaal aan de andere kant van de kloof, ging de weg verder over de bergkam naar beneden.
Dus liepen we ook verder, geen idee hoe de weg verder zou gaan en waar we uit zouden komen.

 

dinsdag 3 maart 2026

Yves 217

 

  Soms komen we een kunstwerk tegen dat bijna helemaal vergaan is, zoals deze in Furnas.
Het lijkt op hartjes die uit de brandende grond komen, maar misschien was het wel iets heel anders. 

 

maandag 2 maart 2026

zondag 1 maart 2026

De tuin in februari

 Toen het eindelijk wat beter weer begon te worden zijn we in de tuin bezig geweest.
Niet gehinderd door enige kennis van zaken heb ik de snoeischaar gepakt en alles wat dood was of me niet aanstond weggeknipt.
Dat lijkt resultaat te hebben, want er beginnen planten uit te lopen die op sterven na dood waren.
En er waren weer wat bloemen!
 
De rode alstroemeria was de eerste van alle kleuren die we in de tuin hebben staan die bloemen kreeg.
Er kwamen een stuk of 5 strelizia´s,
2 hottentottenvijgen,
2 aronskelken
en 2 camelia´s.
Helemaal niet slecht na al die verwoestende stormen.